اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Ang papuri ay ukol kay Allah, ang Panginoon ng mga nilalang,

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

At (alalahanin) nang sinabi ng iyong Panginoon sa mga anghel, 'Katotohanan, Ako ay maglalagay ng kahalili sa lupa.' Sinabi nila, 'Maglalagay Ka ba rito ng isang gumagawa ng kaguluhan at nagbubuhos ng dugo, samantalang kami ay nagpupuri sa Iyo at nagpapakabanal sa Iyo?' Sinabi Niya, 'Katotohanan, Ako ay nakaaalam ng hindi ninyo nalalaman.'

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Ang kabutihan ay hindi ang pagharap ninyo ng inyong mukha patungo sa silangan o kanluran, ngunit ang kabutihan ay sinumang naniniwala kay Allah, sa Huling Araw, sa mga anghel, sa Aklat, at sa mga propeta; at nagbibigay ng kayamanan sa kabila ng pagmamahal dito sa mga kamag-anak, mga ulila, mga dukha, mga manlalakbay, mga humihingi, at para sa pagpapalaya ng mga alipin; at nagsasagawa ng panalangin at nagbibigay ng zakat; at ang mga tumutupad sa pangako nila kapag nangako; at ang mga matiyaga sa kahirapan, kasamaan, at sa oras ng labanan. Sila ang mga tapat, at sila ang mga may takot (sa Allah).

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

Si Allah! Walang diyos maliban sa Kanya, ang Buhay, ang Nagpapanatili. Hindi Siya inaantok ni natutulog. Sa Kanya ang lahat ng nasa mga langit at nasa lupa. Sino ang makapamamagitan sa Kanya maliban sa Kanyang pahintulot? Alam Niya ang nasa harap nila at nasa likod nila. At hindi sila makakaabot sa anumang bagay mula sa Kanyang kaalaman maliban sa Kanyang nais. Ang Kanyang upuan ay sumasaklaw sa mga langit at lupa, at hindi Niya napapagod ang pag-iingat sa kanila. At Siya ang Kataas-taasan, ang Dakila.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

O mga sumasampalataya! Sumampalataya kayo kay Allah at sa Kanyang Sugo at sa Aklat na ipinahayag Niya sa Kanyang Sugo at sa Aklat na ipinahayag Niya noon. At sinumang tumanggi kay Allah at sa Kanyang mga anghel at sa Kanyang mga aklat at sa Kanyang mga sugo at sa Huling Araw, tunay na siya ay naligaw nang malayong pagkaligaw.

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

At sa Allah ay nagpapatirapa ang lahat ng nasa mga langit at lahat ng nasa lupa mula sa mga hayop at mga anghel, at sila ay hindi mayabang.

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

At tunay na Kami ay may kakayahang ipakita sa iyo ang ipinangako sa kanila.

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

Sa pamamagitan ng (mga rombongan) na nakahanay sa barisan,

هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

huwal-awwalu wal-ākhiru waẓ-ẓāhiru wal-bāṭin(u), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

Siya ang Una, ang Huli, ang Maliwanag, ang Lihim; at Siya ay nakaaalam sa lahat ng bagay.

قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ

qul huwallāhu aḥad(un).

Sabihin mo (Muhammad): “Siya ang Allah, ang Nag-iisa.

اَللّٰهُ الصَّمَدُۚ

allāhuṣ-ṣamad(u).

Ang Allah ay ang Dulugan [ang lahat ay umaasa sa Kanya, Siya ang Walang Hanggan].

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُوْلَدْۙ

lam yalid wa lam yūlad.

(Allah) hindi nagkaanak at hindi rin ipinanganak.

وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ

wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).

At walang anumang katulad o katapat sa Kanya.”