اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាដែលមានជំនឿ និងអ្នកណាដែលធ្វើចំណាកស្រុក និងតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលសង្ឃឹមលើសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេបានយល់ព្រមតាមសំណើរបស់ពួកគេ (ដោយបន្ទូលថា) «ពិតណាស់ ខ្ញុំមិនខ្ជះខ្ជាយការងាររបស់ពួកអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើអំពើល្អទេ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (ពីព្រោះ) ពួកអ្នកខ្លះជាកូនចៅរបស់អ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុក ហើយត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ហើយត្រូវបានគេធ្វើបាបក្នុងមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ បានប្រយុទ្ធ និងត្រូវបានសម្លាប់ ខ្ញុំពិតជានឹងលុបលាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងសួនច្បារដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ជារង្វាន់ពីអល់ឡោះ។ ហើយជាមួយអល់ឡោះគឺជារង្វាន់ដ៏ល្អ»។
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលដើរតាមអ្នកនាំសារ ព្យាការីដែលជាអ៊ុំមី (មិនអាចអាន និងសរសេរបាន) ដែលពួកគេបានរកឃើញថា (ឈ្មោះ) របស់គាត់ត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងគម្ពីរតូរ៉ា និងដំណឹងល្អដែលពួកគេមាន ដែលបញ្ជាឱ្យពួកគេធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលខុស និងអ្នកដែល អនុញ្ញាតឱ្យអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលល្អសម្រាប់ពួកគេ និងហាមឃាត់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអាក្រក់សម្រាប់ពួកគេ និងដោះលែងពួកគេពីបន្ទុក និងច្រវាក់ដែលស្ថិតនៅលើពួកគេ។ ចំពោះអ្នកដែលជឿលើគាត់ លើកតម្កើងគាត់ ជួយគាត់ និងដើរតាមពន្លឺភ្លឺស្វាងដែលត្រូវបានបង្ហាញដល់គាត់ (គម្ពីរកូរ៉ាន) ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលជឿ ធ្វើចំណាកស្រុក ហើយខិតខំដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងអ្នកដែលផ្តល់ជម្រក និងផ្តល់ជំនួយ (ដល់ពួកមូហាជីរីន) ពួកគេការពារគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហើយចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿ ប៉ុន្តែមិនបានធ្វើចំណាកស្រុកទេ អ្នកគ្មានកាតព្វកិច្ចអ្វីក្នុងការការពារពួកគេទេ រហូតដល់ពួកគេធ្វើចំណាកស្រុក។ (ប៉ុន្តែ) ប្រសិនបើពួកគេសុំជំនួយពីអ្នកក្នុងការ (ការពារ) សាសនា នោះអ្នកត្រូវផ្តល់ជំនួយលើកលែងតែអ្នកដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងអ្នក និងពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញអ្វីៗទាំងអស់នូវអ្វីដែលអ្នកធ្វើ។
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
ហើយអ្នកដែលមានជំនឿ ធ្វើចំណាកស្រុក និងខិតខំក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងអ្នកដែលផ្តល់ជម្រក និងជំនួយ (ដល់ពួកមូហាជីរីន) អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រាកដ។ ពួកគេទទួលបានការអភ័យទោស និងអាហារដ៏ថ្លៃថ្នូ។
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
ហើយអ្នកដែលមានជំនឿបន្ទាប់ពីនោះ បានធ្វើចំណាកស្រុក និងបានប្រយុទ្ធជាមួយពួកអ្នក គឺពួកគេស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមរបស់ពួកអ្នក។ មនុស្សមួយចំនួនដែលមានសាច់ញាតិមានសិទ្ធិចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកច្រើនជាង (ជាងអ្នកដែលមិនមែនជាសាច់ញាតិ) នេះបើយោងតាមគម្ពីររបស់អល់ឡោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកដែលដឹងអ្វីៗទាំងអស់។
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
អ្នកណាដែលមានជំនឿ ធ្វើចំណាកស្រុក ហើយខិតខំតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេ គឺជាអ្នកដែលមានឋានៈខ្ពស់ជាងនៅចំពោះមុខអល់ឡោះ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលឈ្នះ។
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَانٍ وَّجَنّٰتٍ لَّهُمْ فِيْهَا نَعِيْمٌ مُّقِيْمٌۙ
yubasysyiruhum rabbuhum biraḥmatim minhu wa riḍwāniw wa jannātil lahum fīhā na‘īmum muqīm(un).
ព្រះធ្វើឲ្យពួកគេពេញចិត្តដោយប្រទានព្រះគុណ សេចក្ដីរីករាយ និងស្ថានសួគ៌ ពួកគេទទួលបានសេចក្ដីរីករាយអស់កល្បជានិច្ចក្នុងនោះ
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ព្យាការី គឺពួកមូហាជីរីន និងពួកអាន់សារ ដែលបានដើរតាមព្យាការីក្នុងគ្រាលំបាក បន្ទាប់ពីចិត្តរបស់ក្រុមពួកគេស្ទើរតែងាកចេញ ពេលនោះអល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា អាណិតអាសូរបំផុតចំពោះពួកគេ។
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ
wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
ហើយអ្នកណាដែលធ្វើចំណាកស្រុកដើម្បីអល់ឡោះ បន្ទាប់ពីពួកគេត្រូវបានគេធ្វើបាប យើងពិតជានឹងផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវកន្លែងល្អមួយនៅក្នុងលោកិយ។ ហើយរង្វាន់នៅបរលោកពិតជានឹងធំជាង ប្រសិនបើពួកគេដឹង។
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលអត់ធ្មត់ ហើយពួកគេទុកចិត្តតែលើព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។
ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).
បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក (អ្នកការពារ) ចំពោះអ្នកដែលធ្វើចំណាកស្រុកបន្ទាប់ពីរងទុក្ខវេទនា បន្ទាប់មកពួកគេបានតស៊ូដើម្បីជីហាដ និងអត់ធ្មត់ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកបន្ទាប់ពីនោះ គឺជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេដោយគ្មានសិទ្ធិ ដោយសារតែពួកគេនិយាយថា "ព្រះអម្ចាស់របស់យើងគឺអល់ឡោះ"។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានបណ្តេញ (អំពើហិង្សា) របស់មនុស្សមួយចំនួនតាមរយៈអ្នកដទៃទេ នោះនឹងមានវត្តអារាម ព្រះវិហារ សាលាប្រជុំ និងវិហារអ៊ីស្លាមជាច្រើនត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលនៅក្នុងនោះឈ្មោះរបស់អល់ឡោះត្រូវបានលើកឡើងយ៉ាងច្រើន។ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងជួយអ្នកដែលជួយ (សាសនា) របស់ទ្រង់។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព មហាអស្ចារ្យ។
اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលប្រសិនបើយើងបានផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវតំណែងនៅលើផែនដី នឹងធ្វើការអធិស្ឋាន បង់ហ្សាកាត់ និងបញ្ជាពួកគេឱ្យធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលខុស ហើយកិច្ចការទាំងអស់នឹងវិលត្រឡប់មកវិញចំពោះអល់ឡោះ។
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).
ហើយអ្នកណាដែលធ្វើចំណាកស្រុកក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ បន្ទាប់មកពួកគេនឹងត្រូវសម្លាប់ ឬស្លាប់ អល់ឡោះពិតជានឹងប្រទានសំណាងល្អដល់ពួកគេ (ឋានសួគ៌)។ ហើយអល់ឡោះពិតជាអ្នកប្រទានអាហារដ៏ល្អបំផុត។
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
ហើយអ្នកដែលបានមកបន្ទាប់ពីពួកគេ (មូហាជីរីន និងអាន់សារ) ពួកគេបានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងបងប្អូនរបស់យើងដែលបានជឿមុនយើងផង ហើយសូមទ្រង់កុំដាក់ទោសនៅក្នុងចិត្តរបស់យើងចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿឡើយ។ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង ពិតណាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានចិត្តសប្បុរសបំផុត ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។