قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
फिरौन केरऽ नेता सिनी कहलकै, “ई आदमी सचमुच चतुर जादूगर छै, .
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
ओ सभ (जादूगर सभ) कहलक, "हे मूसा! अहाँ पहिने फेकब, आकि हम सभ फेकब?"
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
ओ (मूसा) उत्तर देलथिन, "पहिने एकरा फेकि दियौक!" से फेकला के बाद लोक के आँखि पर जादू क लोक के डरा देलखिन, कियाक त ओ सब बहुत पैघ (अद्भुत) जादू देखबैत छलाह |
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
आ हम मूसा केँ प्रगट केलहुँ, “अपन लाठी नीचाँ फेकि दियौक!” तेँ एकाएक ओ हुनका लोकनिक सभटा झूठ केँ निगल लेलनि ।
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
तखन सत्य सिद्ध भेल, आ ओ सभ जे किछु केलनि से व्यर्थ भ' गेलनि।
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
तेँ ओहि ठाम ओ सभ पराजित भऽ गेलाह आ ओ सभ घृणित लोक बनि गेलाह ।
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
आ जादूगर सभ तुरन्त खसि पड़लाह आ सजदा कयलनि |
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हम सभ लोकक प्रभु पर विश्वास करैत छी।
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
फिरौन कहलकै, "हमरा अनुमति दै सँ पहिने अहाँ हुनका पर विश्वास किएक करैत छी? असल मे ई वास्तव मे एकटा एहन चाल अछि जे अहाँ एहि शहर मे योजना बनेने छी, एकर निवासी केँ भगाबय लेल। बाद मे अहाँ केँ पता चलत (अहाँक काजक परिणाम)
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ओ सभ (जादूगर) उत्तर देलथिन, “सत्ते हम सभ अपन प्रभु लग घुरि जायब।
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
आरू तोहें हमरा सिनी सें बदला नै लेलकै, बल्कि ई लेली कि जबेॅ हुनी हमरा सिनी के पास ऐलै, तबेॅ हम्में हमरऽ प्रभु केरऽ आयतऽ पर विश्वास करलकै।" (ओकरा सिनी न॑ प्रार्थना करलकै), "हमरऽ प्रभु, हमरा सिनी क॑ धैर्य दिं आरू मुसलमान बनी क॑ मरी जाय (अहाँ के सामने आत्मसमर्पण करी क॑)।"
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
ओ सभ (मूसा केँ) कहलथिन, “अहाँ हमरा सभ केँ जादू करबाक लेल जे किछु प्रमाण अनब, हम सभ अहाँ पर विश्वास नहि करब।”
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
अस्तु जखन हमरा सभक दिस सँ सच्चाई हुनका सभ लग आबि गेलनि त' ओ सभ कहलनि, "ई असली जादू अछि."
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
मूसा कहलथिन, “की अहाँ सभ सत् य कहबा योग्य छी, ‘की ई जादू-टोना अछि?’ तइयो जादूगर सभ विजयी नहि होयत।”
فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
तखन जखन जादूगर सभ आबि गेल तखन मूसा हुनका सभ केँ कहलथिन, “जे अहाँ सभ फेकय चाहैत छी से फेकि दियौक!”
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
ओकरा सब के फेकला के बाद मूसा कहलकै, "अहाँ जे करी रहलऽ छियै, वू जादू छै, सचमुच अल्लाह वू जादू के झूठ के खुलासा करी देतै। सचमुच अल्लाह नुकसान पहुँचै वाला के काम जारी नै रहै देतै।"
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
आ सचमुच, हम मूसा केँ नौ स्पष्ट चमत्कार देने छी तेँ इस्राएलक सन्तान सभ सँ पूछू, जखन मूसा हुनका सभ लग अयलाह तखन फिरौन हुनका कहलथिन, "हे मूसा! सचमुच, हमरा सचमुच शंका अछि जे अहाँ जादू-टोना सँ प्रभावित छी।"
فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى
fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).
त' हम सभ एहन जादू अहाँ लग अवश्य अनब, तें हमरा सभ आ अहाँक बीच एकटा एहन समझौता बनाउ जे हम सभ उल्लंघन नहि करब आ ने (नहि) अहाँ केँ, खुजल जगह पर."
قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).
ओ (मूसा) कहलनि, "(समझौता) समय (अहाँ सभ सँ हमर सभक भेंट करबाक लेल) कोनो भोजक दिन अछि आ लोक सभ केँ भोरे (दुहा) जमा होबय दियौक।"
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى
qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.
मूसा हुनका सब (जादूगर सब के) कहलकै, "हाय तोरा सब के! अल्लाह के खिलाफ झूठ नै बाजू, नै त ओ तोरा सब के सजा के साथ नष्ट नै क देथिन।" आ झूठक आविष्कार करयवला के केहन नुकसान होइत छैक।
فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى
fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.
तेँ दुनू गोटे अपन-अपन काज पर बहस करैत छलाह आ (अपन) गप्प-सप्प गुप्त रखैत छलाह ।
قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى
qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.
ओ सभ (जादूगर) कहलकनि, "सत्ते ई दुनू लोक जादूगर छथि जे दुनू गोटेक जादू सँ अहाँ (फिरौन) केँ अपन देश सँ भगाबय चाहैत छथि, आ अहाँक मुख्य रीति-रिवाज केँ नष्ट करय चाहैत छथि |"
فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى
fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.
त' अपन सभटा चाल (जादू) जमा करू, तखन एक पाँति मे आबि जाउ, आ सचमुच, भाग्यशाली ओ व्यक्ति अछि जे आइ जीतैत अछि."
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.
ओ सभ कहलक, "हे मूसा! अहाँ (पहिने) फेकलहुँ आकि हम सभ पहिने फेकलहुँ?"
قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى
qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.
ओ (मूसा) कहलनि, “कृपया फेकि दियौक!” तखन अचानक ओकर सभक रस्सी आ लाठी ओकरा (मूसा) केँ एना देखा पड़ल जेना ओ तेजी सँ रेंगैत हो, ओकर सभक जादूक कारणेँ।
فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى
fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.
तेँ मूसाकेँ हृदयमे डर लागल।
قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى
qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.
हम कहलियनि, "डरब नहि! सत्ते, अहाँ श्रेष्ठ (विजेता) छी।
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
आ जे दहिना हाथ मे अछि से फेकि दियौक, ओ सभ जे बनबैत छथि से अवश्य निगलत। जे बनबैत छलाह से मात्र जादूक चाल (मात्र) छल । आ जादूगर नहि जीतत, जतय सँ आओत।”
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
तखन जादूगर सभ प्रणाम कए कहलथिन, “हम सभ हारून आ मूसाक परमेश् वर पर विश् वास कएने छी।”
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
ओ सभ (जादूगर) कहलनि, "हम सभ स्पष्ट प्रमाण (चमत्कार) के आधार पर अहाँ सभक समक्ष नहि चुनब (समझब) करब, जे हमरा सभ लग आयल अछि आ (अल्लाह) पर जे हमरा सभ केँ बनौने छथि। तेँ अहाँ की निर्णय लेबय चाहैत छी से निर्णय करू। वास्तव मे अहाँ एहि दुनियाँ मे जीवनक निर्णय मात्र क' सकैत छी।"
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
हम सब अपन भगवान पर सही मायने मे विश्वास केने छी, जाहि स ओ हमरा सब के गलती आ अहाँ जे जादू थोपने छी ओकरा माफ क देथिन। आ अल्लाह नीक (अपन इनाम) आ बेसी शाश्वत (हुनकर सजा) अछि।”
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे सँ काफिर सभक नेता लोकनि कहलनि, "ई व्यक्ति अहाँ सन मनुक्खक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जे अहाँ सँ बेसी कुलीन व्यक्ति बनय चाहैत अछि। आ जँ अल्लाह चाहैत रहितथि त' ओ एकटा फरिश्ता पठौने रहितथि। हम सभ अपन पूर्वजक (समय) मे कहियो ई (एहन आह्वान) नहि सुनने छी।"
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
तखन जादूगर लोकनि निर्धारित दिन (निर्धारित) समय पर जमा भ' गेलाह,
وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ
wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).
आ लोक सभ केँ घोषणा कयलनि, "अहाँ सभ गोटे एक संग आबि जाउ।
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ
la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).
जाहि सँ हम सभ जादूगर सभक पाछाँ पड़ि जाइ, जँ ओ सभ जीतत।”
قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ
qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).
ओ (मूसा) हुनका सभ केँ कहलथिन, “जे अहाँ सभ फेकय चाहैत छी से फेकि दियौक।”
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ
fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).
तखन ओ सभ अपन रस्सी आ लाठी नीचाँ फेकि देलक आ कहलक, "फिरौनक सामर्थ्य सँ हम सभ अवश्य जीतब।"
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
तखन मूसा अपन लाठी नीचाँ फेकि देलथिन, आ अचानक हुनका सभक बनाओल नकली चीज केँ निगल गेलनि।
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
तेँ जादूगर सभ खसि पड़लाह आ सजदा कयलनि ।
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हम सभ लोकक प्रभु पर विश्वास करैत छी।
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(अर्थात) मूसा आ हारूनक प्रभु।”
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हमरा सभ केँ कोनो डर नहि अछि, कारण हम सभ अपन प्रभु लग घुरि जायब।
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
आ ओ सभ कहलक, "हे जादूगर! अपन प्रभु सँ प्रार्थना करू जे ओ अहाँ सँ जे प्रतिज्ञा केने छथि, ताहि अनुसार हमरा सभ केँ (मुक्त) करथि; सचमुच हम सभ (जँ अहाँक प्रार्थनाक उत्तर भेटि जायत) मार्गदर्शन कयल जायत।"