صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ
Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).
(अर्थात) जिन्हां ते तुसीं एहसान कीता है, उहनां दा रस्ता; ना (रस्ता) गुस्से आले दा, ते ना (ना रस्ता) गुमराह होए दे।
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ते यहूदी ते ईसाई तुहानू (मुहम्मद) उस वेले तक स्वीकार नहीं करनगे, जद तक तुसीं उन्हां दे धर्म दा पालन करदे हो। कहो, "वास्तव च अल्लाह दी हिदायत ही (सच्ची) हिदायत है।" ते जेकर तुस उंदे कोल ज्ञान (सच्चाई) आने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुंदे कोल अल्लाह कोला कोई रक्षक ते मददगार नेईं होग।
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ते भले ही तुसीं (मुहम्मद) किताब दित्ती गईआं नू सारी आयत (सूचना) दे दित्ती होवे, पर ओह तुहाडे किबला दा पालन नहीं करदे, ते तुसीं उन्हां दी किबला दा पालन नहीं करदे। उन्दे च कुझ दूजे दे किबला दा पालन नेईं करंगन। ते जेकर तुस उंदे कोल ज्ञान आने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुस ज़रूर गलत करने आलें च शामल होगे।
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ
wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ते उनें लोकें दे समान नेईं बनो जेह्ड़े उंदे कोल साफ-साफ जानकारी औने दे बाद बक्ख-बक्ख होई जंदे न ते झगड़ा करदे न। ते उनेंगी गै भारी सजा मिलनी ऐ।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
हे विश्वास करने आले! यह़ूदियें ते मसीह़ें गी अपने वफादार दोस्त नेई बनाओ; इक दुए दी रक्षा करदे न। तुहाडे विचों जो कोई इन्हां नू वफादार दोस्त बनांदा है, तां सचमुच ओह उन्हां विचों है। दरअसल, अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
क्या ए वक्त कैनी आया कि विश्वास करण आले, अल्लाह दी गंभीरता नाल याद करन ते (उन्हें कूं) प्रकट कीती गई सच्चाई दा पालन करन, ते उन्हां कूं (उन्हें) दी तरह न करे दे, जिन्हां कूं उसदे पहले किताब मिली हई, फिर ओ लंबे समय तों गुजरे, जब तक कि उन्हां दे दिल कठोर न हो गए। ते उंदे च मते सारे दुष्ट लोक बनी गे।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
हे विश्वास करने आले! जदूं तुस गुप्त चर्चा करदे ओ तां पाप दे कम्में, दुश्मनी ते रसूले दी आज्ञा नेईं मनने दी चर्चा नेईं करो। पर भलाई ते भक्ति दे कम्में दी गल्ल करो। और अल्लाह से डरो, जिसदे कोल तुस फिर इकट्ठा हो जाओगे।