قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).
हुनक लोकक काफिरक नेता सभ कहलनि, "सत्ते, हम सभ अहाँ केँ पूर्णतः पागल मानैत छी आ हमरा सभ केँ लगैत अछि जे अहाँ झूठ बाज' बला लोक मे सँ छी।"
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (हुद) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! एहन नहि जे हम पागल छी, बल्कि हम सब लोकक प्रभुक दूत छी।"
قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).
ओ सभ (अदक लोक) कहलथिन, "हे हुद! अहाँ हमरा सभक लेल कोनो स्पष्ट प्रमाण नहि अनलहुँ, आ हम सभ अहाँक बातक कारणेँ अपन मूर्ति सभ केँ नहि छोड़ब, आ ने अहाँक विश्वास करब।"
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
हम सभ मात्र एतबे कहैत छी जे हमर किछु मूर्ति अहाँ सभ केँ पागलपन सँ पीड़ित केलक अछि।” ओ (हुद) कहलनि जे, सचमुच हम अल्लाह के गवाही दैत छी आ गवाही दैत छी जे हम ओहि चीज स मुक्त छी जे अहाँ हुनका संग संगत करैत छी।
مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ
min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).
तेँ दोसर सभक संग हमरा संग अपन सभटा छल-प्रपंच करू आ आब देरी नहि करू।
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
की तोरा सँ पहिने जे छल, नूह, अद, समुद आ ओकर बाद आयल लोकक खबरि नहि पहुँचल अछि? अल्लाह के अलावा कियो हुनका सब के नहि चिन्हैत छल। दूत सभ स्पष्ट प्रमाण ल' क' हुनका सभक लग आबि गेलाह, मुदा ओ सभ (घृणा सँ) मुँह झाँपि लेलनि, आ कहलनि, "हमरा सभ अहाँ सभ पर विश्वास नहि करैत छी, आ हमरा सभ केँ एहि बात पर बेचैनी सँ संदेह अछि जे अहाँ सभ हमरा सभ केँ की बजबैत छी।"
كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).
(के लोक) 'अद दूत सभसँ झूठ बाजल अछि ।
قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ
qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).
ओ सभ उत्तर देलथिन, “अहाँ सलाह देब वा नहि देब, हमरा सभक लेल सेहो एके रंग अछि।
اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ
in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).
ई (हमर धर्म) पूर्वक लोकक रीति-रिवाजक अतिरिक्त किछु नहि,
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).
हुनका सभ सँ पहिने नूहक लोक, ‘आद आ फिरौन, जिनकर पैघ सेना छलनि, सेहो (प्रेरित सभ केँ) नकारने छलाह।
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ओ सभ उत्तर देलथिन, "की अहाँ हमरा सभ लग हमरा सभ केँ अपन देवता सभक (पूजा) सँ मुँह मोड़बाक लेल आयल छी? तखन हमरा सभ पर ओ सजा आनि दिअ जे अहाँ सभ हमरा सभ केँ धमकी देने छी जँ अहाँ सभ सत्यवादी मे छी।"
وَعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ وَاِخْوَانُ لُوْطٍۙ
wa ‘āduw wa fir‘aunu wa ikhwānu lūṭ(in).
आ (तहिना) अद के लोक, फिरौन के लोक आ लूत के लोक,
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ
każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).
अद' लोक सेहो एकरा नकारलनि। त हमर सजा आ हमर चेतावनी कतेक भयावह अछि!