قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
अस आखेआ, "तुस सारे, सुअर्गे थवां उतरो! तां जेकर मेरा मार्गदर्शन तुंदे कोल सच् चाई च औग, तां जेका बी मेरे मार्गदर्शन दा पालन करग, उंदे आस् ते कोई डर नेई ह़ोग ते ना गै ओह़ दुखी ह़ोग।"
لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
जिसगी अल्लाह ने श्राप दित्ता, ते (शैतान) ने आख्या, "मैं तुंदे दासें कोला इक खास हिस्सा जरूर लेई लैना,
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "फिर उदे (स्वर्ग) थमां उतरो; कीजे तुसें गी इस च घमंड नेईं करना चाहिदा। बाहर निकलो! सचमुच तुस नीच प्राणियें च शामल ओ।"
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(शैतान) ने जवाब दित्ता, “मेरे गी छूट देओ, जिसलै तकर ओह जिंदा नेईं होई जंदे।”
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "सच है, तुस उन लोकें च शामल ओ जिनेंगी समें दा निलंबन दित्ता गेदा ऐ।"
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "उत्थें (स्वर्ग) थमां बेइज्जत ते बाहर कड्डी जाओ! सचमुच, जेड़ा उंदे च तुंदे पिच्छे चलदा ऐ, मैं तुंदे सारें कन्नै नरक जरूर भरी देगा।"
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
उसने (अल्लाह) ने आख्या, “फिर जन्नत तों बाहर निकलो, क्योंकि तुहानू शाप होया है।
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
ते सचमुच कयामत दे दिन तकर शाप तुंदे उप्पर गै रौह्ग।"
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
उने (शैतान) आख्या, "हे मेरे रब, (जेकर ऐसा ऐ) तां मिगी उस दिन तकर देरी देओ, जिसलै तकर (मनुख) जिंदा नेईं होई जंदे।"
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
अल्लाह आखदा है, "(ठीक है) फिर वाकई तुस उन लोकां विचों हो जिन्हां नू देरी दित्ती गई है,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
नियत दिन (कयामत) तकर।”
قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا
qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).
उन्हां (अल्लाह) ने आख्या, “जाओ, पर जो तुहाडे पिच्छे चलन वालेयां विचों कोई वी होवे, तां सचमुच नरक तेरा इनाम होवेगा, काफी बदला दे तौर ते।
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ
qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).
(अल्लाह) ने आख्या, "फिर स्वर्ग तों निकल जाओ! वाकई तुस इक शापित प्राणी ओ।"
وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).
ते सच च मेरा श्राप तुंदे उप्पर न्याए दे दिन तकर रेई गेदा ऐ।”
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(इब्लीस) ने आख्या, "हे मेरे रब, जिस दिन ओह जिंदा नेईं होन, उस दिन तकर मिगी निलंबित करो।"
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "फिर सचमुच तुस उन लोकें च शामल ओ जिनेंगी छूट दित्ती जंदी ऐ।
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
नियत दिन (कयामी दे दिन) तकर।”