۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).
አላህ አደምን፣ ኑህን፣ የኢብራሂምን ቤተሰብና የኢምራንን ቤተሰብ ከሁሉም ሰዎች በላይ መርጧል (በዘመናቸው)።
ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ
Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
(እንደ) አንድ ትውልድ፣ ከፊላቸው የሌላው ትውልድ (ዘር) ነው። አላህ ሁሉን ሰሚ፣ ሁሉን አዋቂ ነው።
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
ወይስ አላህ በሰጠው ስጦታ ሰውን (ሙሐመድን) ይመቀኛሉ? በእርግጥ ለአብርሃም ቤተሰቦች መጽሐፍንና ጥበብን ሰጥተናል፤ ታላቅንም ንግሥና (ስልጣን) ሰጥተናቸዋል።
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ለእርሱም ኢስሐቅንና ያዕቆብን ሰጠነው። ለእያንዳንዳቸውም መሪ ሰጠን። ከዚያም በፊትም ለኑሕና ለዘሮቹ (ለኢብራሂም) መሪ ሰጠን፤ ዳውድ፣ ሱለይማን፣ አዩብ፣ ዩሱፍ፣ ሙሳና ሃሩን። እንዲሁም በጎ ሠሪዎችን እንመነዳለን።
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ዘካርያስ፣ ያህያ፣ ኢሳ እና ኢልያስም ናቸው። ሁሉም ቀናተኛ ሰዎች ናቸው።
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
እና ኢስማኤል፣ አልያሳ፣ ዩኑስ እና ሉጥ። እያንዳንዳችን (በዘመኑ) ከሌሎች ሰዎች (በእሱ ዘመን) በላይ (ደረጃውን) ከፍ አድርገናል፤
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
(ከአባቶቻቸው፣ ከዘሮቻቸውና ከወንድሞቻቸውም መካከል አንዳንዶቹን ከፍ አድርገንላቸዋል። (ነቢያትና መልእክተኞች አድርገን) መረጥናቸው፤ ወደ ቀጥተኛው መንገድም መራናቸው።)
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
ስለዚህ አላህ (ነቢይ) መረጠህ፣ የሕልሞችንም ፍቺ አስተምሮሃል፣ ከዚህ በፊት በሁለቱ አባቶችህ (በኢብራሂምና በኢስሐቅ) ላይ ጸጋውን እንዳሟላ ሁሉ፣ በአንተና በያዕቆብ ቤተሰቦችም ላይ (ጸጋውን) ሞላ። ጌታህ በእርግጥ ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
እኔም የአባቶቼን የአብርሃምን፣ የኢስሐቅንና የያዕቆብን ሃይማኖት እከተላለሁ። ለእኛ (ነቢያት) ከአላህ ጋር ምንም ነገር ማጋራታችን ተገቢ አይደለም። ለእኛም ለሰዎችም (ሁሉም) ከአላህ ችሮታ የተገኘ ነው፤ ነገር ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች አያመሰግኑም።
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩
ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).
እነዚህ አላህ ለእነርሱ የለገሳቸው ሕዝቦች ናቸው፤ እነሱም ከአዳም ዘሮች ከነቢያት (ክፍል)፣ ከኑሕ ጋር (በመርከብ) ካመጣናቸው፣ ከአብርሃምና ከእስራኤል ዘሮች (ከያዕቆብ)፣ ከመራናቸውና ከመረጥናቸውም (ከእነዚያም) ናቸው። የአላህ እጅግ አዛኝ አንቀጾች በእነርሱ ላይ በተነበቡ ጊዜ ይሰግዳሉና ያለቅሳሉ።
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
ለኢብራሂም፣ ለኢስሐቅና ለያዕቆብም ሰጠነው፤ ለዘሮቹም ነቢይና መጽሐፍ አደረግንለት፤ በዱንያም ምንዳውን ሰጠነው፤ እርሱም በመጨረሻይቱ ዓለም ከታዛዦቹ አንዱ ነው።
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ለዳውድም ሱለይማን የሚባል ልጅ ሰጠነው፤ እርሱም በላጭ ባሪያ ነው። እርሱ ለአላህ ታዛዥ ነበር።
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
ባሮቻችንንም ኢብራሂምን፣ ኢስሐቅንና ያዕቆብን አስታውሱ፤ እነዚያን የብርቱ ችሮታና (የላቀ) እውቀት ባለቤቶች ናቸው።
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
ኑሕንና ኢብራሂምን በእርግጥ ላክን። ለሁለቱም ዘሮችም ነቢይነትንና መጽሐፍን ሰጠን። ከነሱም ውስጥ ቅን ሰዎች ነበሩ፤ ብዙዎቹም አመጸኞች ነበሩ።