وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
காலையிலும் மாலையிலும் தங்கள் இறைவனை அழைப்பவர்களை நீங்கள் விரட்டியடிக்காதீர்கள்; அவர்கள் அவனது திருப்தியை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களுடைய செயல்களுக்கு நீங்கள் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை, உங்கள் செயல்களுக்கு அவர்களும் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை. இதனால்தான் அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்கு உரிமை உண்டு, இதன் மூலம் நீங்களும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவராக ஆகிறீர்கள்.
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
ஒரு நபி, பூமியில் தன் எதிரிகளை முடக்குவதற்கு முன்பாகவே கைதிகளை வைத்திருப்பது தகாது. நீங்கள் உலகியல் உடைமைகளை விரும்புகிறீர்கள், ஆனால் அல்லாஹ்வோ மறுமையில் உங்களுக்கான நற்கூலிகளை விரும்புகிறான். அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன்.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
அல்லாஹ்விடமிருந்து முன்னரே கட்டளை ஏதும் இல்லாதிருந்திருந்தால், நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்ட (மீட்புப் பணத்தின்) காரணமாக உங்களுக்குப் பெரும் வேதனை ஏற்பட்டிருக்கும்.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
அல்லாஹ் உங்களை மன்னிக்கிறான் (முஹம்மதே!). உண்மையாகவே (போருக்குச் செல்லாமல்) தடுக்கப்பட்டவர்கள் யார் என்பது உங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியவரும் வரையிலும், பொய்யர்கள் யார் என்பதை நீங்கள் அறியும் முன்பும், ஏன் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தீர்கள்?
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
இணைவைப்பவர்கள் நரகவாசிகளே என்பது நபிகளுக்கும் முஃமின்களுக்கும் தெளிவாகிவிட்ட பிறகு, அவர்கள் தங்களின் உறவினர்களாக இருந்தாலும், அவர்களுக்காக (அல்லாஹ்விடம்) மன்னிப்புக் கேட்பது தகாது.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), அல்லாஹ் யாருக்கு அருள்புரிந்தானோ, நீங்களும் அவருக்கு அருள்புரிந்தாரோ, அவரிடம் (முஹம்மது), "உன் மனைவியை வைத்துக்கொள், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சு" என்று நீங்கள் கூறியபோது, அல்லாஹ் வெளிப்படுத்துவதை உங்கள் உள்ளத்தில் மறைத்துக்கொண்டு, நீங்கள் மக்களுக்கு அஞ்சினீர்கள்; உங்களால் அஞ்சப்படுவதற்கு அல்லாஹ்வே அதிக தகுதியுடையவனாக இருந்தபோதிலும். எனவே, ஸைத் தன் மனைவிக்கான தேவைகளை முடித்துக்கொண்டபோது (அவளை விவாகரத்து செய்தபோது), நாம் உங்களை அவளுக்கு (ஸைனபிற்கு) மணம் புகட்டினோம்; இதன் மூலம், தத்தெடுக்கப்பட்ட பிள்ளைகள் தங்கள் மனைவிகளுக்கான தேவைகளை முடித்திருந்தால், விசுவாசிகள் அவர்களின் மனைவிகளை மணப்பதற்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இருக்காது. மேலும் அல்லாஹ்வின் கட்டளை நிச்சயமாக நிறைவேறும்.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
நபியே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஆகுமானதாக ஆக்கியதை ஏன் தடுக்கிறீர்கள்? உங்கள் மனைவியரைத் திருப்திப்படுத்த விரும்புகிறீர்களா? மேலும், அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கருணை மிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்.
عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ
‘abasa wa tawallā.
அவர் (முகமது) முகம் சுளித்துக்கொண்டு திரும்பிச் சென்றார்.