۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
ሞትን በመፍራት ከቤታቸው በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎችን ለቀው የወጡትን አላየህምን? ከዚያም አላህ “ሙቱ” አላቸው። ከዚያም ሕያው አደረጋቸው። በእርግጥ አላህ ለሰዎች ጸጋን ይሰጣል፤ ግን አብዛኛዎቹ አመስጋኞች አይደሉም።
ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ
Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).
ይህ ከአላህ የተገኘ ስጦታ ነው፤ ሁሉን አዋቂው አላህም በቂው ነው።
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).
የአላህ ችሮታና ችሮታው ባንተ ላይ (ሙሐመድ) ባይኖር ኖሮ ከእነሱ መካከል አንዳንዶቹ ሊያሳስቱህ በእርግጥ ይፈልጉ ነበር። ግን ራሳቸውን ያታልላሉ፤ ምንም አይጎዱህም። እንዲሁም አላህ መጽሐፍንና ጥበብን (ሱናን) ባንተ ላይ ስላወረደ የማታውቀውንም ስላስተማረህ ነው። የአላህ ችሮታ በአንተ ላይ እጅግ ታላቅ ነው።
فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ
fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).
እነዚያን በአላህ ያመኑና በሃይማኖቱ የተጣበቁትን አላህ ከርሱ (ከሰማይ) በሆነው እዝነትና ችሮታ ውስጥ ያስገባቸዋል፤ ወደ እርሱም ቀጥተኛውን መንገድ ይመራቸዋል።
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
ሙሳም ለሕዝቦቹ «ሕዝቦቼ ሆይ! በመካከላችሁ ነቢያትን ባደረገ ጊዜ፣ ነፃ ባደረጋችሁና ከሌሎች ሕዝቦች መካከል ለማንም ያልተሰጠውን (ጸጋ) በሰጣችሁ ጊዜ በእናንተ ላይ (ያደረገውን) ጸጋ አስታውሱ» ባለ ጊዜ (አስታውሱ)።
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ
qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).
(ሙሐመድ) «አላህ መስሚያችሁንና ማያችሁን ቢወስድና ልባችሁንም ቢዘጋ፣ ከአላህ ሌላ እነሱን ወደ እናንተ መልሶ ሊመልስ የሚችል አምላክ ማነው?» በላቸው። የኃይላችንን ምልክቶች ደጋግመን እንዴት እንደገለጽንላቸው ተመልከቱ፤ እነሱ ግን እንዴት እንደሚዞሩ።
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
በእርግጥም ግልጽ ማስረጃዎች ከጌታህ መጥተዋል። (እውነቱን የሚያይ ሰው) ጥቅሙ ለራሱ ነው፤ (እውነትን የማያይ ሰው) ግን ጥፋተኛው ነው። እኔም (ሙሐመድ) ጠባቂ አይደለሁም።
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
እርሱም የወይን ተክልንና የወይን ተክል የማያፈሩትን፣ የተምር ዛፍን፣ የተለያዩ ጣዕም ያላቸውን ተክሎችን፣ የወይራ ፍሬንና ሮማንን ተመሳሳይና በቀለም የማይመሳሰሉትን የፈጠረ ነው። ፍሬውን ሲያፈራ ብሉ፤ ባጨዳችሁም ጊዜ የሚገባውን (ዘካ) ስጡ፤ ግን ከልክ በላይ አትስጡት። አላህ ከመጠን በላይ ሰዎችን አይወድም።
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
ከከብቶችም ውስጥ ሸክሞችን የሚሸከሙና ለእርድ የሚዘጋጁ አልሉ። አላህ ከሰጣችሁ ሲሳይ ብሉ። የሰይጣንንም እርምጃዎች አትከተሉ። ሰይጣን ለእናንተ ግልጽ ጠላት ነው።
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
ስምንት ጥንድ የእርሻ እንስሳት አሉ (አራት ጥንድ)፤ አንድ ጥንድ በግ እና አንድ ጥንድ ፍየል አሉ። «አላህ በሁለት ወንዶች ወይም በሁለት ሴቶች መካከል የከለከለው ምንድን ነው? ወይስ በሁለቱም ሴቶች ማህፀን ውስጥ ያለ ነገር? እውነተኞች ከሆናችሁ በእውቀት ላይ ተመስርታችሁ አስረዱኝ።» በላቸው።
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ከግመልም ጥንድ፤ ከከብትም ጥንድ። «በሁለት ወንዶች ወይም በሁለት ሴቶች መካከል የተከለከለው ምንድን ነው ወይስ በሁለቱ ሴቶች ማህፀን ውስጥ ያለው ምንድን ነው? አላህ ይህንን በጻፈላችሁ ጊዜ ምስክሮች ነበራችሁን? ሰዎችን ያለ እውቀት ለማሳሳት በአላህ ላይ ውሸትን ከሚቀጣጥፉ ሰዎች የበለጠ በደለኛ ማነው?» በላቸው። አላህ በደለኞችን ሕዝቦች አያቀናም።
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
በምድርም ላይ በእርግጥ አስቀመጥናችሁ፤ እዚያም ለእናንተ ኑሮን አመቻቸንላችሁ፤ እናንተ ግን በጣም አመስጋኞች አይደላችሁም።
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
የአዳም ዘሮች ሆይ! በእርግጥ እርቃናችሁን የሚሸፍን ልብስና ጌጥ አድርገንላችኋል። ነገር ግን የአላህን ፍራቻ ልብስ፣ ያ የተሻለ ነው። እነዚህ የአላህን ኃይል ምልክቶች ናቸው፤ እንደሚታወሱ ተስፋ እናደርጋለን።
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
(ሙሐመድ) «አላህ ለባሮቹ የሰጠንን ጌጥና መልካም ሲሳይን የከለከለው ማነው? ይህ ሁሉ ለእነዚያ በዚች ዓለም ሕይወት ለሚያምኑት ነው፤ በተለይም በትንሣኤ ቀን (ለእነሱ ብቻ) ነው።» በላቸው። እንደዚሁም ለሚያውቁ ሰዎች አንቀጾቹን እናብራራለን።
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
ከናንተው በሆነ ሰው በኩል ከጌታችሁ ዘንድ ግሳጼ መምጣቱን ትደነቃላችሁን? እናንተም ትጠነቀቁ ዘንድ ትታዘዛችሁም ዘንድ።
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
ከጌታችሁ የሆነ ግሳጼ ከናንተው በሆነ ሰው በኩል ሊገሥጻችሁ መምጣቱ ትደነቃላችሁን? ከኑሕ ሕዝቦች በኋላ ተተኪዎች ባደረጋችሁና በብርታትና በቁመትም ባበለጣችሁ ጊዜ አስታውሱ። ስለዚህ ልትድኑ የአላህን ጸጋዎች አስታውሱ።
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ከዓድ ሰዎች በኋላ ኸሊፋ ባደረጋችሁና በምድር ላይ ባደረጋችሁ ጊዜ አስታውሱ። በጠፍጣፋ ቦታዎች ላይ ቤተ መንግሥቶችን ትገነባላችሁ፤ በተራራዎችም ላይ ቤቶችን ትጠርባቸዋላችሁ። ስለዚህ የአላህን ጸጋዎች አስታውሱ፤ በምድርም ላይ አታበላሹ።
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ሙሳም በቀጠርነው ጊዜ (ሙናጃት) በመጣና አላህም (በቀጥታ) ባነጋገረው ጊዜ (ሙሳ) «ጌታዬ ሆይ! አንተን እንዳይህ ወደ እኔ ግለጥ» አለ። (አላህም) «አታየኝም፤ ነገር ግን ወደ ተራራው ተመልከት፤ እንደተለመደው (እንደተለመደው) ከቆየ በእርግጥ ታያለህ» አለው። ጌታውም (ግርማውን) ወደ ተራራው ባሳየ ጊዜ ተራራው ፈረሰ፤ ሙሳም ራሱን ሳተ። ሙሳም ንቃተ ህሊናውን ካገኘ በኋላ «ጥራት ለአንተ ይሁን፤ ወደ አንተ ተጸጸትኩ፤ እኔም የማምን የመጀመሪያው ነኝ» አለ።
وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ
wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).
ለሙሳም በጽላቶቹ (በተውራት) ውስጥ ሁሉንም ነገር ለነገር ሁሉ ማስተማሪያና ማብራሪያ አድርገን ጻፍንለት፤ ስለዚህም (አልን) «በእርግጥ አጥብቀህ ያዝ፤ ሕዝቦችህንም በተቻለ መጠን በርሷ ላይ እንዲይዙ ንገራቸው፤ የክፉዎችን ምድር አሳያችኋለሁ።»
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
ጌታህም የአዳምን ዘሮች ከማህፀን አከርካሪ (ከአከርካሪ) ባወጣቸው ጊዜ፣ አላህም በመንፈሶቻቸው ላይ «እኔ ጌታችሁ አይደለሁምን?» ሲል (የመሰከረውን አስታውስ)። «አዎ (ጌታችን ነህ)፣ እኛ እንመሰክራለን» አሉ። (ያንን አደረግን) በትንሳኤ ቀን «በዚያን ጊዜ ከዚህ ነገር ዘንጊዎች ነበርን» እንዳትሉ ነው።
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).
እናንተ (ሙሃጂሪኖች) በምድር ላይ (በመካ) ገና ጥቂት ቁጥር ሆናችሁ በተጨቆናችሁ ጊዜ፣ የመካ ሰዎች (እንዲያጠፏችሁ) በፈራችሁ ጊዜ፣ የመዲናን ቦታ ሰጣችሁ፣ በእርዳታውም አበረታችኋችሁ፣ አመስጋኞችም እንድትሆኑ መልካም ሲሳይን ሰጠኋችሁ።
قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).
(ሙሐመድ) «ከሰማይና ከምድር ሲሳይን የሚሰጣችሁ ማነው? ወይስ መስማትንና ማየትን የመፍጠር (የመፍጠር) ህያውን ከሞት፣ ከሕያዋንም የሚያወጣ ማነው? ሁሉንም ነገር የሚያስተዳድርስ ማነው?» በላቸው። ስለዚህ «አላህ» ይሉታል። ስለዚህ «ለምን አትፈሩትም» በላቸው።
وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).
በትንሣኤ ቀን በአላህ ላይ ውሸት የሚፈጥሩ ሰዎች ምን ክስ አላቸው? በእርግጥ አላህ ለሰዎች በእርግጥ ስጦታዎች አሉት (ተሰጥቷቸዋል)፤ ግን አብዛኛዎቹ አያመሰግኑም።
وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
ምድርንም ዘረጋ፤ በላዩም ላይ ተራሮችንና ወንዞችን አደረገ። በእርሱም ውስጥ ሁሉንም ፍራፍሬዎች ጥንድ ጥንድ አደረገ፤ ሌሊቱን ወደ ቀን ይለውጠዋል። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሰዎች (የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
በምድርም ላይ አጎራባች ቦታዎች፣ የወይን እርሻዎች፣ አትክልቶች፣ የቴምር ዘንባባዎችም አሉ፤ ቅርንጫፎችም የሌላቸውም በአንድ ውሃ የሚጠጡ ናቸው። ግን እርስ በርሳችን በጣዕሙ እንመርጣለን። በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክቶች አሉ።
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
ለእርሱ (የሰው ልጅ) ሁልጊዜ ከፊትና ከኋላው የሚጠብቁት መላእክት አሉ። በአላህ ትዕዛዝ ይጠብቃሉ። በእርግጥም አላህ የሰዎችን ሁኔታ አይለውጥም የራሳቸውን ሁኔታ እስኪቀይሩ ድረስ። አላህም ለሰዎች ክፉን ቢሻ ማንም ሊቋቋመው አይችልም ከእርሱም በቀር ለእነሱ ተከላካይ የለም።
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
አላህ ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ ከሰማይም ውሃን ያወረደ፣ ከዚያም በዝናብ ውሃ የተለያዩ ፍራፍሬዎችን ለእናንተ ሲሳይ ያወጣ ነው፤ በፈቃዱም ባሕሮችን እንድትንሳፈፉ መርከቦችን የገራላችሁ፣ ወንዞችንም ለእናንተ የገራላችሁ እርሱ ነው።
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَاۤىِٕبَيْنِۚ وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ
wa sakhkhara lakumusy-syamsa wal-qamara dā'ibaīn(i), wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a).
ፀሐይንና ጨረቃን ዘወትር ዞሩ (በምህዋራቸው) ላይ ገራላችሁ፤ ሌሊትንና ቀንንም ለእናንተ ገራላችሁ።
وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ
wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).
ከእርሱም የምትለምኑትን ሁሉ ሰጥቶሃል። የአላህንም ጸጋ ብትቆጥሩ በእርግጥ ልትቆጥሯቸው አትችሉም። በእርግጥም ሰዎች በጣም በደለኞችና በጣም የሚክዱ ናቸው (የአላህን ጸጋዎች)።
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
ምድርንም ዘረጋናት፤ በውስጧም ተራሮችን ተከልን፤ በውስጧም ያለውን ሁሉ እንደ መጠኗ አበቀልን።
وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ
wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).
በእርሷም ውስጥ ለፍላጎቶቻችሁ የሕይወት ምንጮችን እና ሲሳይ የሌላችሁንም ፍጥረታት (ፈጠርን)።
وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ
wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).
ነፋሶችንም እንልካለን፤ ከሰማይም ዝናብን እናወርዳለን፤ በእርሱም ውሃ እናፈስላችኋለን፤ እናንተም የምታከማቹት አይደላችሁም።
وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ
wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).
እንስሳትንም ፈጠረ፤ በውስጧ ሙቀት (ሱፍ) እና ብዙ ጥቅሞች አሏችሁ፤ ከነሱም ትበላላችሁ።
وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ
wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).
በውስጡም ውበት ታገኛለህ፣ ወደ መንጠቆው ስትመልሰው እና ስትለቅቀው (ወደ ሜዳው)።
وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ
wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).
ሸክሞቻችሁንም በከባድ ችግር እንጂ ወደማትደርሱባት ምድር ተሸከመ። ጌታችሁ በእርግጥ ርኅሩኅ አዛኝ ነው።
وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).
ፈረሶችን፣ በቅሎዎችንና አህዮችንም (ፈጠረ)፤ ልትጋልቧቸውና ልታጌጡባቸውም አላህ የማታውቁትን ይፈጥራል።
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ
huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).
እርሱ ያ ከሰማይ ውሃ ያወረደላችሁ ነው፤ ከፊሉ መጠጥ ነው፤ ከፊሉም እፅዋትን (ኮከቦችን) ያዳብራል፤ እንስሳዎቻችሁንም በእነርሱ ላይ ታሰማራላችሁ።
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
በእርሱም ለእናንተ አዝመራን፣ የወይራ ፍሬን፣ የተምር ፍሬን፣ ወይንን፣ የተለያዩ ፍራፍሬዎችን ያበቅልላችኋል። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክት አለ።
وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ
wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).
እንዲሁም በዚህች ምድር ላይ የፈጠረውን (በተጨማሪም) በተለያዩ ዓይነቶችና ቀለማት ይቆጣጠራል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ትምህርት ለሚወስዱ ሰዎች የአላህን ታላቅነት (የታላቅነት) ምልክት አለ።
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
እርሱም ባሕርን (ለእናንተ) የገራ ነው፤ ከርሱም ትኩስ ሥጋን (ዓሣን) ትበሉ ዘንድ፣ የምትለብሷቸውንም ጌጣጌጦች ታወጡ ዘንድ (ገራላችሁ)። መርከቦችንም በውስጡ ሲንሳፈፉ ታያላችሁ፣ ከችሮታውም ትፈልጉ ዘንድ፣ ታመሰግኑም ዘንድ።
وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).
በምድርም ውስጥ በእናንተ እንዳትረገጡ ተራራዎችን አደረገ፤ ትመሩም ዘንድ ወንዞችንና መንገዶችን አደረገ።
وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).
ምልክቶችንም ፈጠረ። በከዋክብትም መመሪያ ተቀበሉ።
وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).
የአላህንም ጸጋ ብትቆጥሩ አትቆጥሯቸውም። አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
በአንተ ላይ ያሉት በረከቶች ሁሉ የመጡት ከአላህ ነው፤ ከዚያም ችግር ሲያጋጥምህ እርዳታ የምትጠይቀው ወደ እርሱ ነው።
وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ
wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).
አላህም ከሰማይ ውሃ (ዝናብን) አወረደ፤ በዚያም ውሃ ከዚህ በፊት የሞተችውን ምድር ሕያው አደረገ። በዚህ ውስጥ ለሚሰሙ ሰዎች (ትምህርቶቹን) በእርግጥ ምልክቶች አሉ።
وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ
wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).
በእርግጥም በከብቶች ውስጥ ለእናንተ ትምህርት አለ። በሆዳቸው ውስጥ ካለው ነገር፣ በፈርስና በደም መካከል፣ ለጠጪው ለመዋጥ ቀላል የሆነ፣ ንጹህ ወተት እናጠጣችኋለን።
وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).
ከቴምርና ከወይንም አስካሪ መጠጥና መልካም ዕድል ታዘጋጃላችሁ። በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሰዎች በእርግጥ የአላህን ታላቅነት ምልክቶች አሉ።
وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ
wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).
ጌታህም ንቦችን አነሳስቷቸዋል፣ “በተራሮች፣ በዛፎችና በሰዎች በተሠሩ ቦታዎች ጎጆ ይሠሩ።”
ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
ከዚያም ከሁሉም ዓይነት ፍራፍሬዎች ብሉ፤ የጌታህንም መንገዶች ተከተሉ፤ ለእናንተ የተገራውን ተከተሉ። ከሆዶቻቸው የተለያዩ ቀለማት ያለው መጠጥ ይወጣል፤ በውስጡም ለሰዎች መድኃኒት አለ። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሰዎች በእርግጥ ምልክት አለ።
وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).
አላህም ከፊላችሁን በሲሳይ ላይ ከሌሎቹ በላይ ብልጫ ሰጥቶአችኋል፤ ነገር ግን የተለገሱት ሲሳይያቸውን ለባሮቻቸው አይሰጡም፤ ስለዚህም በሱ ውስጥ እኩል ይካፈላሉ። ታዲያ የአላህን ጸጋዎች ለምን ይክዳሉ?