وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Æмæ Адамæн се ппæты нæмттæ дæр бацамыдта, стæй сæ равдыста зæдтæн, зæгъгæ, «Зæгъ Мæнæн, кæд æцæг дæ, уæд æппæт уыдæтты нæмттæ!»
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Уый (Аллах) загъта: «О Адам! Зæгъ сын нæмттæ!» Уый (Адам) йæ ном куы загъта, уæд загъта: «Æз дын нæ загътон, арв æмæ зæххы сусæгдзинæдтæ кæй зонын, æмæ цы раргом кæныс æмæ цы æмбæхсыс, уый кæй зонын?»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Æмæ (хъуыды ма кæнут) зæдтæн куы загътам: «Адамæн ныллæг кувут!» Афтæмæй Сатанайæ йеддæмæ сæ сæр ныллæг акуывтой. Уый нæ разы кæны æмæ æппæлы, æмæ хауы æнæуырнæг къордмæ.
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
Æмæ æцæгæйдæр, Мах уæ æрæвæрдтам зæххыл æмæ уын уым æрæвæрдтам (царды гуырæн). (Фæлæ) ды тынг чысыл бузныг дæ.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Æмæ æцæгæйдæр, Мах уæ сфæлдыстам, уый фæстæ уæ сарæзтам (буæрттæ), уæд зæдтæн загътам: «Адамæн æркъул кæнут», æмæ Сатанайы йеддæмæ æркъул кодтой. Уый (Иблис) нæй, йæхи чи ныллæууын кæны, уыдонæй.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Аллах) загъта: «Цы дæ бахъыгдардта (цæмæй) куы нæ ныллæууай (Адамæн), куы дын загътон?» (Иблис) дзуапп радта: «Æз дзы хуыздæр дæн, ды мæ артæй сфæлдыстай, ды та йæ зæххæй сфæлдыстай».
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Æмæ (Аллах загъта): «О Адам! Дæ усимæ баззай дзæнæты æмæ хæр, уæ дыууæйæн дæр цы фæнды, уый. Фæлæ ацы бæласмæ ма баввахс уат.
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
Адамы байзӕддӕгтӕ! Æцæгæйдæр, мах æрæвæрдтам уæлæдарæс, цæмæй дын дæ бæгънæгдзинад æмбæрзой æмæ дын æфснайдæй. Фæлæ дингæнæджы дарæс, уый хуыздæр у. Ахæмтæ сты Аллахы тыхы нысæнттæй иуæй-иутæ; чи зоны, æмæ сæ зæрдыл æрлæууа.
وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).
Æмæ уæ Аллах рахаста уæ мадæлты гуыбынæй ницы зонгæйæ, æмæ уын радта хъусæн, цæстæнгас æмæ зæрдæтæ, цæмæй бузныг уат.
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).
Æмæ уын Аллах сарæзта хæдзæрттæ цæрæн бынæттæн æмæ уын сарæзта хæдзæрттæ (цатыртæ) фосы цармæй, кæцытæ æнкъардтат æнцон (хæссын) балцы æмæ цæргæйæ æмæ (Уый ма сæ сарæзта) фысы хъуынæй, теуайы хъуынæй æмæ куыдзы хъуынæй, хæдзары мигæнæнтæй æмæ хиирхæфсæн рæстæгæн.
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ
wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).
Æмæ уын Аллах сарæзта æмбæхсæн, цы сфæлдыста, уымæй, сарæзта уын хæхты цæрæн бынæттæ, сарæзта уын хъармæй чи хъахъхъæны, ахæм дарæс æмæ хæсты уæ чи хъахъхъæны, ахæм дарæс. Афтæмæй дын Аллах йæ хорзæх æххæст кæны, цæмæй йæ дæлбар бакæнай.
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
Уый (Иблис) загъта: «Бамбарын мын кæн, мæнæй фылдæр цы кадджын кодтай, уый у? Райгасы бонмæ мын рæстæг куы радтай, уæд ын йæ байзæддæгты рæдийын кодтаин, чысыл хай йеддæмæ».
۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ
wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).
Æмæ æцæгæйдæр, Мах кадджын кодтам Адамы сывæллæтты æмæ хъæбулты, æмæ сæ ахастам зæххыл æмæ денджызы, æмæ сын радтам хæринаг хорздзинæдтæй æмæ сæ уæлдай уарзтам, æххæст æфтиæгтимæ цы бирæ цæрæгойтæ сфæлдыстам, уыдонæй.
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
Æмæ тох кæнут Аллахы фæндагыл æцæг джихадимæ. Уый дæ равзæрста, æмæ дын дины зындзинæдтæ нæ скодта. (Фӕдыл цӕут) уӕ фыдӕлты Авраамы дин. Уый (Аллах) уæ раджы схуыдта пысылмæттæ, æмæ (афтæ) ацы (Хъуыраны дæр), цæмæй уын минæвар (Мæхæмæт) уа æвдисæн æмæ сымах иууылдæр суат æвдисæнтæ æппæт адæймагадæн. Уæдæ куывдтæ кæнут, закат фидут æмæ фидар хæцут Аллахы. Уый у дæ Хъахъхъæнæг, Уый у хуыздæр хъахъхъæнæг æмæ хуыздæр æххуысгæнæг.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ
Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).
Афтæмæй, се ’хсæн хъæздыгæй чи цард, уыдоны куы хъизæмар кодтам, уæд уайтагъд æххуысмæ хъæр кодтой.