يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
Аллах сире ҫӑмӑллӑх парасшӑн, мӗншӗн тесен ҫынсене (ҫутҫанталӑка) вӑйсӑр тунӑ.
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
Ҫапла вара, ҫӑткӑнлӑх (Кабил) ӑна хӑйӗн шӑллӗне вӗлерме хӗтӗртнӗ, унтан вӑл ӑна (чӑнах та) вӗлернӗ, ҫавӑнпа вӑл ҫухатусенчен пӗри пулса тӑнӑ.
اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Чӑн та, сире мӗн шантарни пурте ҫитет, эсир ӑна йышӑнма пултараймастӑр.
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
Эпир палӑртнӑ вӑхӑтра Моисей (мунаджата) пырсан, Турӑ унпа (тӳрремӗнех) калаҫнӑ чухне (Моисей) ҫапла каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, мана (Хӑв) курӑн, эпӗ Сана курӑп». (Аллах) каланӑ: «Эсир Мана кураймӑр, анчах ту ҫине пӑхӑр, вӑл хӑйӗн вырӑнӗнче юлсан (яланхи пекех) эсир Мана курма пултаратӑр». Ҫапла вара, унӑн Ҫӳлхуҫи (Хӑйӗн аслӑлӑхне) ту ҫине кӑтартсан, ту арканнӑ та, Муса тӑнсӑр пулса ӳкнӗ. Моисей тӑна кӗрсен: «Сана мухтав, эпӗ Сан умӑнта ӳкӗнетӗп, эпӗ пуринчен малтан ӗненетӗп», — тенӗ.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ
wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).
Ӗненменнисем вара хӑйсем (Аллах вӑйӗнчен) хӑтӑлма пултарасса ан шутлаччӑр. Чӑнах та, вӗсем (Аллах) хавшатма пултараймаҫҫӗ.
فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ
fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).
Ҫавӑнпа та эсир (мушриксем) ҫӗр ҫинче тӑватӑ уйӑх ҫӳретӗр те пӗлӗр: эсир Аллаха хавшатма пултараймастӑр, чӑнах та, Аллах кафирсене намӑслантарать.
وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).
Аслӑ хадж кунӗнче Аллахпа Унӑн Элчӗ этемлӗхе пӗлтернӗ: чӑнах та, Аллахпа Унӑн Элчи мушриксенчен хӑтӑлнӑ. Вара эсир (мушриксем) ӳкӗнсен, сирӗншӗн лайӑхрах, енчен те эсир пӑрӑнсан, вара пӗлӗр: эсир Аллаха хавшатма пултараймастӑр. Ӗненменнисене асаплӑ асап илесси ҫинчен ырӑ хыпар пӗлтер,
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Чӑнах та, Аллах сире (ӗненекенсене) нумай ҫапӑҫу хирӗнче пулӑшнӑ, тата (аса илӗр) Хунайн ҫапӑҫӑвӗнче, сирӗн йышлӑ пулни сире мӑнаҫлантарнӑ, анчах (пысӑк йышлӑ пулни) сире пачах та усӑ паман, анлӑ ҫӗр сире ансӑр пек туйӑннӑ, вара эсир каялла ҫаврӑннӑ та йӑпшӑнса чупнӑ.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
Ҫак тӗнчери пурнӑҫӑн тӗслӗхӗ эпир тӳперен антаракан шыв (ҫумӑр) пек ҫеҫ, унтан ҫӗр ҫинчи ӳсентӑрансем йышлӑн ӳсеҫҫӗ, вӗсенчен хӑшне-пӗрне ҫынсемпе выльӑх-чӗрлӗх ҫисе яраҫҫӗ. Ҫӗр хӑйӗн илемӗпе ҫитӗнсе ҫитиччен, ун ҫинче пурӑнакансем ӑна хӑйсем аллине илӗпӗр тесе шутлаиччен, пирӗн асап ҫӗрле те, кӑнтӑрла та ҫитет, эпир ӑна (тырлӑха) ҫурла пек тӑватпӑр, вӑл ӗнер шӑтса тухман пек. Ҫапла ӑнлантарса паратпӑр Эпир шухӑш паракан халӑха (Хамӑрӑн влаҫӑн) паллисене.
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Вӗсем вара санран (Мухаммедран) ыйтаҫҫӗ: «Ҫакӑ (шантарнӑ наказани) чӑн-чӑн-и?» Калӑр: «Ҫапла, манӑн Ҫӳлхуҫам, чӑнах та (наказани) чӑнах та тӗрӗс, эсир унран нихҫан та пӑрӑнаймӑр».
اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ
ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).
Вӗсем ҫӗр ҫинче (Аллах асапне) чарма пултараймаҫҫӗ, вӗсене Аллахсӑр пуҫне пулӑшакан пулмӗ. Вӗсемшӗн наказани икӗ хут ӳснӗ. Вӗсем (чӑнлӑха) илтме пултараймаҫҫӗ, ӑна курма та пултараймаҫҫӗ.
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
Вӑл (Нух) хуравланӑ: «Аллах кӑна сана асаплантарӗ, енчен те вӑл ирӗк парать пулсан, эсӗ вара тарса хӑтӑлаймӑн
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
Ҫапла вара, эсир пӑрӑнсан, эпӗ сире апостол пулнӑ май хамӑн тивӗҫе пӗлтертӗм. Манӑн Ҫӳлхуҫам сире урӑх халӑхпа улӑштарӗ, эсир вара Ӑна нимӗнле сиен те кӳреймӗр. Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫам пурне те тытса тӑраканӗ».
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
Уншӑн (ҫыншӑн) яланах черетпе сыхлакан пирӗштисем пур, малтан та, хыҫалтан та. Вӗсем ӑна Аллах хушнипе сыхлаҫҫӗ. Чӑнах та, Аллах халӑх хӑйӗн пурнӑҫне улӑштармасӑр унӑн пурнӑҫне улӑштармӗ. Енчен те Аллах халӑхшӑн усал тӑвасшӑн пулсан, ӑна никам та хирӗҫ тӑма пултараймасть, вӗсене Унсӑр пуҫне никам та хӳтӗлекен ҫук.
اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ
au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).
е Аллах вӗсене ҫул ҫинче айӑплӗ; ҫавӑнпа та вӗсем хирӗҫ тӑма пултараймаҫҫӗ (наказани),
اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا
au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).
е шыв ҫӗре анса кайсан, эсӗ ӑна урӑх тупаймӑн».
بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ
bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).
Чӑннипе (Суд кунӗнче) вӑл вӗсем патне сасартӑк ҫитӗ, унтан вӗсем хӑраса ӳкӗҫ; вара вӗсем ӑна йышӑнма пултараймаҫҫӗ тата вӗсене (вӑхӑт) памаҫҫӗ.
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
«Эй, Ҫӳлхуҫам, мана телейлӗ вырӑна ларт, Эсӗ чи лайӑх паракансем пулӑн», — тесе кӗлтӑвӑр.
قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ
qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).
Вӗсем каланӑ: «Эпир вилсен, тусанпа шӑмӑ пулса тӑрсан, чӑнах та чӗрӗлсе тӑрӑпӑр тени чӑнах та-и?
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ
lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).
Ĕненменнисем ҫӗр ҫинчи Аллах асапӗнчен хӑтӑлма пултараҫҫӗ тесе ан шутлӑр; вӗсен таврӑнмалли вырӑнӗ вара (леш тӗнчере) — тамӑк. Ҫавӑнта таврӑнма чи начар вырӑн.
فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا
faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).
Ҫапла вара, чӑнах та, эсир мӗн каланине йышӑнман, ҫавӑнпа та эсир (наказание) хирӗҫ тӑраймӑр, хӑвӑра пулӑшаймӑр, сирӗн хушшӑртан кам усал ӗҫ тӑвать, ҫавна эпир питӗ пысӑк асап парӑпӑр.
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
Эсир ҫӗр ҫинче те, пӗлӗтре те (Аллах айӑпӗнчен) пачах та тарса хӑтӑлаймӑр, сирӗншӗн Аллахсӑр пуҫне урӑх никам та хÿтӗлекен те, пулӑшакан та ҫук.
اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاَثَارُوا الْاَرْضَ وَعَمَرُوْهَآ اَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوْهَا وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۗ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَۗ
awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū asyadda minhum quwwataw wa aṡārul-arḍa wa ‘amarūhā akṡara mimmā ‘amarūhā wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Вӗсем ҫӗр ҫинче ҫӳресе хӑйсенчен малтанхисемпе (апостола йышӑнманнисемпе) мӗн пулса тухнине курман-и вара? Ҫак ҫынсем хӑйсенчен (хӑйсенчен) вӑйлӑрах, вӗсем ҫӗре (ҫӗре) ӗҫлесе илнӗ, ӑна хӑйсем мӗн ҫитӗнтернӗ, ҫавӑнтан та ытларах ҫитӗнтернӗ. Вӗсен хыпарҫисем вара вӗсем патне уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳсемпе пынӑ. Ҫавӑнпа та Аллах вӗсене тӗрӗс мар тумасть, анчах вӗсем хӑйсене хӑйсем тӗрӗс мар тӑваҫҫӗ.
۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَّشَيْبَةً ۗيَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْقَدِيْرُ
allāhul-lażī khalaqakum min ḍa‘fin ṡumma ja‘ala mim ba‘di ḍa‘fin quwwatan ṡumma ja‘ala mim ba‘di quwwatin ḍa‘faw wa syaibah(tan), yakhluqu mā yasyā'(u), wa huwal-‘alīmul-qadīr(u).
Аллах сире вӑйсӑр тӑрӑмран пултарнӑ, унтан Вӑл (сире) ҫав вӑйсӑр тӑрӑм хыҫҫӑн вӑйлӑ тунӑ, унтан Вӑл (сире) вӑйлӑ пулнӑ хыҫҫӑн вӑйсӑр (каллех) тата кӑвак ӳтлӗ тунӑ. Вӑл мӗн тӑвас тенине тӑвать. Вӑл вара Пурне те Пӗлекен, Пурне те Хӑватлӑ.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
Эпир вӗсене шыва путаратпӑр. Ҫавӑнпа вӗсене пулӑшакан та пулман, вӗсем те ҫӑлӑнман;
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).
Унтан вӗсем хӑйсем мӗн тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑннӑ (инкек). Вӗсен хушшинчи усал ӗҫ тӑвакансем те хӑйсем тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑнӗҫ (инкек) тата вӗсем ҫӑлӑнаймӗҫ.
وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
Эсир ҫӗр ҫинче (Аллах асапӗнчен) хӑтӑлаймӑр, сирӗн Аллахсӑр пуҫне никам та хӳтӗлекен те, пулӑшакан та ҫук.
فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ
famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).
Ҫавӑнпа вӗсем тӑма пултарайман, пулӑшу та илмен,
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اِنِ اسْتَطَعْتُمْ اَنْ تَنْفُذُوْا مِنْ اَقْطَارِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ فَانْفُذُوْاۗ لَا تَنْفُذُوْنَ اِلَّا بِسُلْطٰنٍۚ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi inistaṭa‘tum an tanfużū min aqṭāris-samāwāti wal-arḍi fanfużū, lā tanfużūna illā bisulṭān(in).
Эй, джинсемпе ҫынсен класӗ! Эсӗ ҫӗрпе пӗлӗт кӗтесӗсене кӗме пултаратӑн пулсан, кӗр. Эсир унта вӑйпа (Аллахран) кӑна кӗреймӗр.
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّنْ نَّارٍۙ وَّنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِۚ
yursalu ‘alaikumā syuwāẓum min nār(in), wa nuḥāsun falā tantaṣirān(i).
Сирӗн пата (джиннсемпе ҫынсем) вут-ҫулӑм тата шӗвек пӑхӑр (вӗри) ҫулӑмӗсем ярӗҫ, ҫапла вара эсир хӑвӑра (вӗсенчен) ҫӑлаймӑр.
اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَۙ
innā lamugramūn(a).
(ҫав вӑхӑтрах): «Чӑнах та, эпир чӑнах та ҫухатусем тӳсрӗмӗр,
بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ
bal naḥnu maḥrūmūn(a).
эпир нимӗнле результат та илеймерӗмӗр».
تَرْجِعُوْنَهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
tarji‘ūnahā in kuntum ṣādiqīn(a).
Эсӗ ӑна (ҫав пурнӑҫа) тӳрӗ ҫын пулсан тавӑрса памастӑн-и?
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Чӑнах та, сирӗншӗн Авраамра тата унпа пӗрле пулнисенче лайӑх тӗслӗх пулнӑ, вӗсем унӑн халӑхне ҫапла каланӑ: «Чӑнах та, эпир сирӗнтен тата эсир Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакансенчен уйрӑлнӑ, эпир сирӗн (ӗненменлӗхӗре) йышӑнмастпӑр, пирӗнпе сирӗн хушӑра ӗмӗрлӗхех тӑшманлӑхпа курайманлӑх пур, эсир пӗр Аллаха ҫеҫ ӗнениччен», Ибрагим хӑйӗн ашшӗне каланӑ сӑмахсемсӗр пуҫне: «Эпӗ сире каҫарма ыйтатӑп, каҫаратӑп Эпӗ сире хирӗҫ Аллахӑн (асапне) пачах та хирӗҫ тӑма пултараймастӑп». (Ибрагим каланӑ): «Эй Ҫӳлхуҫамӑр, эпир Сана ҫеҫ шанатпӑр, Сана ҫеҫ ӳкӗнетпӗр, Сан патна ҫеҫ таврӑнатпӑр;
فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ
famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).
Ҫавӑнпа та сирӗнтен нихӑшӗ те (Пире ӑна айӑплама) чарма пултараймасть.
قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا
qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).
Калӑр (Мухаммед): «Манӑн сире сиен кӳме те, ырӑ кӳме те вӑй ҫук».
فَاِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيْدُوْنِ
fa'in kāna lakum kaidun fakīdūn(i).
Ҫавӑнпа та санӑн чеелӗх пур пулсан, ӑна Мана хирӗҫ ту.
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ
ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).
Вӑл (ҫын) хӑйне нимӗн те тытса тӑмасть тесе шутлать-и?
يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ
yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).
Вӑл калать: «Эпӗ нумай тӑкакларӑм».
اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ
ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).
Хӑйне нимӗн те курмасть тесе шутлать-ши вӑл?