Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хак: Куран æмæ Хадис
(Дзырдджын ислам)



Тема - Kisah-kisah dan perumpamaan dalam Al Qur'an Kisah-kisah Al Qur'an Kisah penciptaan manusia Sifat manusia Manusia tamak dan bakhil

Аяттæ фæзындты :
Иуæг аяттæ : 12
96
Q.S Аль-Бакара (2:96)

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Æмæ æцæгдæр, сымах (Мæхæмæт) ссардзыстут уыдон (дзуттæгты), цардмæ (дунемæ) æппæты æнæфсисдæр чи у, ахæм адæмы, суанг ма (æнæфсисдæр) бирæхуыцæуттæй дæр. Уыдонæй алкæйы дæр фæнды, цæмæй йын лæвæрд æрцæуа мин азы цæрæнбонтæ, кæд сæ уыцы даргъ цард мæлæтæй нæ бахъахъхъæндзæн, уæддæр. Æмæ Аллах æппæтæй дæр уыны, цы аразынц, уымæ.


32
Q.S Ан-Ниса (4:32)

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Æмæ ма бæллут, Аллах уæ иуæй-иутæн цы хорзæх радта, уымæ иннæтæй фылдæр. Нæлгоймæгтæн — хай, цы бакуыстой, уымæй, сылгоймæгтæн та — хай, цы бакуыстой, уымæй. Курут Аллахæй йæ хорзæхæй исты. Æцæгæйдæр, Аллах алцыдæр зоны.


128
Q.S Ан-Ниса (4:128)

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Æмæ сылгоймаг куы тыхса, йæ лæг æнæгъдау кæнæ æнæуынон куы уа, уæд дыууæйæн дæр сæ бон у æцæг фидауын саразын, æмæ уыцы фарн хуыздæр у (уыдонæн), кæд æмæ нæлгоймаг йæ удыхъæдæй æнæфсарм у, уæддæр. Æмæ кæд фæхуыздæр кæнай (дæ ахастытæ дæ бинойнагимæ) æмæ дæхи хъахъхъæнай (нусыз æмæ æнæуынондзинадæй), уæд æцæгæйдæр, Аллах у къæрцхъус, цы аразыс, уымæ.


100
Q.S Аль-Исра (17:100)

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

Зæгъ (Мæхæмæт): «Кæд дæ бар уыдаид мæ Хицауы хорзæхы хæзнадоныл, уæд æй дардтаис (хæзнадон), хардз кæнынæй тæрсгæйæ». Æмæ адæймæгтæ сты тынг æнæфсарм.


16
Q.S Ат-Тагхабун (64:16)

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Уæдæ тæрсут Аллахæй уæ бонмæ гæсгæ æмæ хъусут æмæ коммæ кæсут; æмæ дæхицæн хорз хъæздыгдзинад æвæр. Æмæ йæхи æнæфсармæй чи хъахъхъæны, уыдон сты амондджынтæ.


18
Q.S Аль-Мааридж (70:18)

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

æмæ адæймаг, кæцы æмбырд кæны (исбон) æмæ сæ уый фæстæ æвæры.


21
Q.S Аль-Мааридж (70:21)

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

æмæ хорз (хъæздыгдзинад) куы райсы, уæд свæййы æнæфсис,


15
Q.S Аль-Муддатхир (74:15)

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

Уæд æй тынг фæндыд, цæмæй йæм бафтыдтаин.


19
Q.S Аль-Фаджр (89:19)

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

цалынмæ бындардзинад хæрыс æмхæццæ кæнгæйæ (халал æмæ харам), уæдмæ


20
Q.S Аль-Фаджр (89:20)

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

æмæ хъæздыгдзинад æгæр уарзтæй уарзыс.


8
Q.S Аль-'Адият (100:8)

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ

wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).

æмæ æцæгæйдæр йæ уарзондзинад хъæздыгдзинадмæ уыд æцæгæйдæр æгæр.


1
Q.S Ат-Такатур (102:1)

اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ

alhākumut-takāṡur(u).

Æппæлын дæ ницæмæ дардта,