اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Һеҙҙең вәғәҙәгеҙҙе ҡабул итеп, һеҙҙең өҫтөгөҙгә Синай тауын күтәргән саҡта: «Беҙ биргән нәмәләргә ныҡ тотоғоҙ һәм унда нимә барлығын иҫкә төшөрөгөҙ, тәҡүәлеккә ирешерһегеҙ», — тип әйткәйнек.
۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
Улар (тулыһынса) бер үк түгел. Китап әһелдәре араһында намыҫлы төркөм бар, улар төндә Аллаһтың аяттарын уҡый, һәм улар (шулай уҡ) сәждә итә (намаҙ уҡый).
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Улар Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышана, яҡшылыҡты бойора, насарлыҡтан тыя һәм төрлө изге эштәргә ашыға. Улар тәҡүәле халыҡ араһында.
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
Ысынлап та, китап әһелдәре араһында Аллаһҡа, һиңә иңдерелгәнгә һәм үҙҙәренә индерелгәнгә иман килтергәндәр бар, сөнки улар Аллаһҡа ҡарата баҫалҡы, һәм улар Аллаһтың аяттары менән осһоҙ хаҡҡа сауҙа итмәй. Улар Раббыһынан сауап аласаҡ. Ысынлап та, Аллаһ иҫәп-хисапта бик етеҙ.
فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا
fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).
Әгәр ҙә улар (киләсәктә) үҙ ҡулдары менән эшләгән эштәр арҡаһында уларға (монафиҡтарға) бәлә килһә, улар һеҙгә (Мөхәммәткә) ант итеп килһә, нимә була: «Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ бер ҡасан да изгелек һәм именлектән башҡа бер нәмә лә теләмәйбеҙ».
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
Ысынлап та, Беҙ Тәүрат китабын иңдерҙек; унда тура юл һәм яҡтылыҡ бар. Был китап менән Аллаһҡа буйһонған пәйғәмбәрҙәр, уларҙың ғалимдары һәм руханиҙары кеүек үк, йәһүдтәрҙең мәсьәләләренә хөкөм сығарҙы, сөнки уларға Аллаһтың китаптарын һаҡларға ҡушылған һәм улар был китаптарға шаһит булған. Шуға күрә кешеләрҙән ҡурҡмағыҙ, (әммә) Минән ҡурҡығыҙ. Минең аяттарымды осһоҙға һатмағыҙ. Кем дә кем Аллаһ иңдергән нәмәләр менән хөкөм итмәй, тимәк, улар кәфер булыр.
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
Әгәр ҙә улар үҙҙәренә Раббыларынан индерелгән Тәүратты, Инжилде һәм Ҡөрьәнде ысын мәғәнәһендә үтәһәләр, һис шикһеҙ, өҫтәренән һәм аяҡ аҫтынан ризыҡ алыр ине. Улар араһында бер төркөм намыҫлы, итәғәтле кешеләр ҙә бар ине. Ә улар араһында күптәр үҙҙәренең эштәрендә бик насар.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Ысынлап та, иман килтергәндәр, йәһүдтәр, шабииндар һәм христиандар, кем Аллаһҡа, Ҡиәмәт көнөндә иман килтерһә, изге эштәр ҡылһа, улар өсөн бер ниндәй ҙә борсолоу юҡ һәм улар ҡайғырмай.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Сихырсылар шунда уҡ йығылып сәждәгә киттеләр.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Улар: «Бөтөн ғәләмдәрҙең Раббыһына иман килтерҙек.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Фирғәүен: "Ни өсөн һеҙ уға ышанаһығыҙ, мин һеҙгә рөхсәт биргәнсе? Ысынында, был, ысынлап та, һеҙ был ҡалала, унда йәшәүселәрҙе ҡыуып сығарыу өсөн уйлаған хәйлә. Һуңыраҡ белерһегеҙ (ҡылған эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен)
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
Мин һеҙҙең ҡулдарығыҙҙы һәм аяҡтарығыҙҙы мотлаҡ рәүештә ҡырҡып ташлайым (уң ҡул һәм һул аяҡты йәки киреһенсә), шунан барығыҙҙы ла арҡысаҡҡа ҡаҙаҡлайым».
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Улар (сихырсылар) яуап бирҙе: «Ысынлап та, беҙ Раббыбыҙға ҡайтасаҡбыҙ.
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
Һин беҙҙән үс алманың, сөнки улар беҙгә килгәндә Раббыбыҙ аяттарына ышандыҡ».
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(Атап әйткәндә) улар рәсүлгә эйәреп, пәйғәмбәр, кем өмми (уҡый һәм яҙа алмай) кемдең (исеме) улар Тәүрат һәм Һөйөнөслө Хәбәрҙә яҙылғанын таба, улар бар, кем уларҙы дөрөҫ эшләргә бойора һәм насарлыҡты тыя, һәм кем рөхсәт итә, бөтә нәмәне улар өсөн яҡшы һәм уларҙы азат итә, тип, был өсөн уларҙы. Ә уға иман килтергәндәр, уны ололағандар, уға ярҙам иткәндәр һәм үҙенә индерелгән яҡты нурға (Ҡөрьәнгә) эйәргәндәргә килгәндә, улар – бәхетле кешеләр.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
Муса халҡы араһында хәҡиҡәт менән тура юлға баҫтырған һәм шуның менән ғәҙел эш иткән һәм ғәҙеллекте үтәгән халыҡ бар ине.
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
Һәм Исраил балаларынан шәмбе көнө ҡағиҙәләрҙе боҙғанда диңгеҙ янында урынлашҡан ер тураһында һорағыҙ, (йәғни) үҙҙәренә балыҡ килгәндә (яҡында булғандар) улар һыу өҫтөндә йөҙгәндәр, хатта шәмбе көнө булмаған көндәрҙә балыҡтар улар янына килмәһә лә. Боҙоҡ ҡылыҡтары өсөн Беҙ уларҙы шулай һынаныҡ.
وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).
Һәм Беҙ уларҙы был донъяла бер нисә төркөмгә бүлдек; улар араһында тәҡүә кешеләр ҙә бар, тәҡүә булмағандар ҙа бар. Һәм Беҙ уларҙы (хәҡиҡәткә) кире ҡайтһындар өсөн яҡшылыҡ (ниғмәттәр) һәм яуызлыҡ (бәлә-ҡазалар) менән һынаныҡ.
وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ
wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).
Китапҡа (Тәүратҡа) тоғро ҡалып, намаҙ уҡығандарға (сауаптар биреләсәк). Ысынлап та, Беҙ тәҡүә кешеләрҙе әжеренән мәхрүм итмәйбеҙ.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Тимәк, Фирғәүен һәм уның етәкселәре (халҡы) үҙҙәрен йәберләүенән ҡурҡҡан халҡының тоҡомдарынан башҡа Мусаға бер кем дә ышанмаған. Һәм, ысынлап та, Фирғәүен ерҙә ысынлап та тиранлыҡ ҡылды, һәм ысынлап та, тәртип боҙоусыларҙан булды.
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Шунан һуң улар: «Беҙ Аллаһҡа тәүәккәлләнек, йә Раббыбыҙ, беҙҙе залим халыҡ өсөн ғәйбәт яһама!
وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).
һәм беҙҙе Үҙеңдең рәхмәтең менән кафырҙарҙан ҡотҡар».
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
Беҙ Мусаға һәм уның ағаһына: «Мысырҙа халҡығыҙ өсөн бер нисә йорт алығыҙ, өйҙәрегеҙҙе ғибәҙәт ҡылығыҙ, намаҙ уҡығыҙ һәм мөьминдәрҙе бәхетле итегеҙ», — тип үәхи иттек.
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
Беҙ үҙҙәренә китап биргәндәр һиңә (Мөхәммәткә) иңдерелгән (китапҡа) шатланалар һәм төркөмдәр араһында (йәһүдтәр һәм христиандар) уның бер өлөшөн инҡар итеүселәр ҙә бар. Әйт: «Миңә тик Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылырға һәм Уға тиңдәш тотмаҫҡа әмер бирелде.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
Ә кәферҙәр: «Һин (Мөхәммәт) пәйғәмбәр түгел», — тиҙәр. Әйт: «Минең менән һеҙҙең арала шаһит булыу өсөн Аллаһ һәм китап ғилемен аңлағандар етә».
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
Әйт (Мөхәммәткә): «Уға (Ҡөрьәнгә) ышанығыҙ йәки ышанмағыҙ (Аллаһ өсөн дә шулай уҡ): «Ысынлап та, үҙҙәренә алдан белем бирелгәндәр, үҙҙәренә (Ҡөрьән) уҡылғанда, улар йөҙҙәрен түбән төшөрәләр, сәждә ҡылдылар», — тип әйтегеҙ.
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
Шунан һуң сихырсылар баш эйеп: «Беҙ Һарун менән Мусаның Аллаһына иман килтерҙек», — тинеләр.
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
Улар (сихырсылар): "Беҙ һеҙгә килгән асыҡ дәлилдәргә (мөғжизәләргә) нигеҙләнеп, беҙгә һәм беҙҙе барлыҡҡа килтергән (Аллаһҡа) нигеҙләнеп, һеҙҙе һайламаясаҡбыҙ (буйһонмайбыҙ).
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
Беҙ ысын мәғәнәһендә Аллаһы Тәғәләбеҙгә ышандыҡ, Ул беҙҙең хаталарыбыҙҙы һәм һин беҙгә йөкмәткән тылсымды ғәфү итһен өсөн. Ә Аллаһ яҡшыраҡ (Уның әжере) һәм мәңгелек (Уның язаһы)».
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Шулай итеп, сихырсылар йығылып сәждәгә киттеләр.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
Улар: «Бөтөн ғәләмдәрҙең Раббыһына иман килтерҙек.
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Улар: «Беҙгә ҡурҡырға урын юҡ, сөнки беҙ Раббыбыҙға ҡайтасаҡбыҙ.
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ
innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).
Ысынлап та, беҙ Раббыбыҙ беҙҙең хаталарыбыҙҙы ғәфү итер тип өмөтләнәбеҙ, сөнки беҙ беренсе булып иман килтерҙек».
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).
Беҙ Ҡөрьәнгә тиклем Китап биргән кешеләр уға (Ҡөрьәнгә) иман килтерҙеләр.
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
Ҡөрьән уҡығас, улар: «Беҙ уға ышандыҡ, ысынлап та, Ҡөрьән Раббыбыҙҙан килгән хәҡиҡәт, беҙ мосолман булғанға тиклем», — тинеләр.
اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Сабырлыҡтары арҡаһында (Тәүратҡа һәм Ҡөрьәнгә иман килтергән өсөн) уларға икеләтә сауап бирелде, улар яуызлыҡты изгелек менән кире ҡаҡтылар, Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн сарыф иттеләр.
وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ
wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).
Улар насар һүҙҙәр ишетһәләр, уларҙан йөҙ сөйөрәләр һәм: «Беҙгә беҙҙең ғәмәлдәребеҙ һәм һеҙгә һеҙҙең ғәмәлдәрегеҙ, һеҙ имен-аман булһын, беҙ наҙандар менән уртаҡлашырға теләмәйбеҙ», — тиҙәр.
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ
wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).
Һәм Беҙ улар араһында әмерҙәребеҙ буйынса уларҙы тура юлға күндереүсе етәкселәр яһаныҡ, улар сабыр булғансы. Улар Беҙҙең аяттарыбыҙға ышана.