اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
آیا تاسو هغه وخت شاهدان وئ کله چې یعقوب ته مرګ راغی، کله چې هغه خپلو زامنو ته وویل: "زما له مرګ وروسته به د څه عبادت کوئ؟" هغوی ځواب ورکړ: "موږ به ستاسو د خدای او ستاسو د پلرونو د خدای عبادت کوو، یعنې ابراهیم، اسماعیل او اسحاق، (یعنې) د الله تعالی، او موږ (یوازې) هغه ته تسلیم یو."
وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).
او لکه څنګه چې رسول بني اسرائيلو ته وويل: "زه ستاسو د رب له لوري يوه نښه (معجزه) راوړم، هغه دا چې ما ستاسو لپاره له ځمکې څخه د مرغۍ په څېر يو څه جوړ کړل، بيا مې پرې پوک وکړ، او د الله په امر مرغۍ شوه. او ما هغه خلک روغ کړل چې له زېږېدو څخه ړانده وو او هغه خلک چې جذام يې درلود. او ما د الله په امر مړي ژوندي کړل، او زه تاسو ته هغه څه وایم چې تاسو يې خورئ او هغه څه چې تاسو يې په خپل کور کې ساتئ. په حقيقت کې په دې کې ستاسو لپاره يوه نښه ده (زما د رسالت حقيقت)، که تاسو مؤمنان ياست."
۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).
ټول خواړه د بني اسرائيلو لپاره حلال دي، پرته له هغه خوړو څخه چې د تورات له نازلېدو مخکې اسرائيل (يعقوب) حرام کړي وو. ووايه (محمد)، "نو تورات واخلئ او هغه ولولئ، که تاسو رښتيني خلک یاست."
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(د) اهل کتاب له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه غوښتنه کوي چې له اسمانه پر دوی یو کتاب نازل کړې. په حقیقت کې، دوی له موسی علیه السلام څخه له دې څخه لوی څه وغوښتل. دوی وویل: "موږ ته په حقیقت کې الله وښایاست." نو د دوی د ظلم له امله دوی ته برېښنا راغله. بیا یې د خوسکي عبادت وکړ، وروسته له دې چې دوی ښکاره نښې ولیدلې، بیا هم موږ دوی وبخښل، او موږ موسی علیه السلام ته ریښتینی واک ورکړ.
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
او په یقین سره، الله له بني اسرائیلو څخه عهد اخیستی دی او موږ د هغوی څخه دولس مشران ټاکلي دي. او الله وویل: "زه ستاسو سره یم." په یقین سره، که تاسو لمونځونه وکړئ، زکات ورکړئ، زما په رسولانو ایمان راوړئ، د هغوی سره مرسته وکړئ او الله ته ښه پور ورکړئ، زه به خامخا ستاسو ګناهونه معاف کړم، او خامخا به تاسو هغه جنت ته داخل کړم چې لاندې به یې ویالې بهیږي. مګر څوک چې له دې وروسته له تاسو څخه کافر شي، نو هغه په یقین سره له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی."
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موسی علیه السلام خپل قوم ته وویل: "ای زما قومه! د الله هغه احسان یاد کړئ چې پر تاسو باندې دی کله چې هغه ستاسو په منځ کې پیغمبران وټاکل او تاسو یې آزاد کړل او تاسو ته یې هغه څه درکړل چې هیڅکله د نورو خلکو څخه هیچا ته نه وو ورکړل شوي."
وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ
wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).
او موږ د دوی په قدمونو روان شو، د مریم زوی عیسی علیه السلام یې ولیږه، چې د هغه د مخه د تورات تصدیق کوونکی و. او موږ هغه ته انجیل نازل کړ، چې په هغه کې لارښوونه او رڼا وه، د هغه د مخکې د تورات تصدیق کوونکی و، او د پرهیزګارانو لپاره لارښوونه او نصیحت و.
لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ
laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).
په حقیقت کې موږ له بني اسرائیلو څخه ژمنه اخیستې وه او موږ هغوی ته رسولان لیږلي وو، خو هر رسول هغوی ته هغه څه راوړل چې د هغوی له خوښې سره سم نه وو، (نو) ځینې (رسولان) یې دروغ وبلل او ځینې یې ووژل.
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
د بني اسرائيلو پر کافرانو د داود او د مريم د زوی عيسى په ژبو لعنت ويل شوی و، دا ځکه چې دوی نافرمانه وو او تل به يې سرکشي کوله.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
او هغه وخت یاد کړه کله چې الله تعالی وویل: "ای عیسی د مریم زویه! زما هغه نعمت یاد کړه چې پر تا او ستا په مور مې کړی و کله چې ما تا ته په روح القدس سره قوت درکړ. ته له انسانانو سره خبرې کولې کله چې ته لا په زانګو کې وې او کله چې ته لوی وې. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې ما تا ته لیکل، حکمت، تورات او انجیل ورزده کړل. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له ځمکې څخه مرغۍ جوړه کړه، بیا دې په هغې پو کړه، نو هغه زما په اجازه (حقیقي) مرغۍ شوه. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له زېږون څخه ړوند او جذام ناروغ روغ کړ. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې تا زما په اجازه له قبر څخه مړي را ژوندي کړل. او هغه وخت هم یاد کړه کله چې ما بني اسرائیل (ستاسو د وژلو له غوښتنې څخه) منع کړل کله چې تا هغوی ته څرګند معلومات وړاندې کړل، نو د هغوی څخه کافرانو وویل: "دا یوازې ریښتینی جادو دی."
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
او (یاد کړئ) کله چې موسی علیه السلام خپل قوم ته وویل: "د الله هغه احسان یاد کړئ چې پر تاسو باندې شوی دی کله چې هغه تاسو د فرعون له ملګرو څخه وژغورلئ، هغوی تاسو ته دردناک عذابونه درکړل، ستاسو زامن یې حلالول او ستاسو لوڼې یې ژوندۍ پریښودې، په دې کې ستاسو د رب له لوري لویه ازموینه وه."
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ
wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).
او (یاد کړئ) کله چې ستاسو رب اعلان وکړ چې "که تاسو شکر وباسئ، نو زه به خامخا ستاسو لپاره (نعمتونه) زیات کړم، او که تاسو (زما د نعمتونو) ناشکري وکړئ، نو زما سزا به خامخا ډیره سخته وي."
وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).
او موسی علیه السلام وویل: "که تاسو او ټول هغه کسان چې په ځمکه کې دي (د الله نعمتونه) رد کړئ، نو یقینا الله ډېر غني او ډېر ستایل شوی دی."
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
فرعون ته لاړ شه، هغه په رښتیا سره له خپلې پولې تېر شوی دی."
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
او ما د خپلې کورنۍ خادم وګرځوه،
اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ
iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.
ته او ستا ورور زما نښې (د قدرت) راوړئ، لاړ شئ او دواړه زما په یادولو کې غفلت مه کوئ؛
اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ
iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.
دواړه فرعون ته لاړ شئ، ځکه چې هغه له حده تېری کړی دی.
فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى
fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.
نو له هغه (فرعون) سره په نرمۍ خبرې وکړئ، شاید هغه پوه شي یا ووېرېږي.
فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى
fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.
نو تاسو دواړه هغه (فرعون) ته لاړ شئ او ووایاست، "بېشکه، موږ دواړه ستا د رب رسولان یو، نو بني اسرائیل زموږ سره لاړ شه او هغوی مه ځوروه. په حقیقت کې، موږ ستا د رب له لوري (زموږ د رسالت) دلیل سره ستا خوا ته راغلي یو. او نجات هغو کسانو ته ورکول کیږي چې لارښوونې تعقیبوي."
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
او په حقیقت کې، هارون علیه السلام مخکې له دې هغوی ته ویلي وو، "ای زما قومه! تاسو ته یوازې (د خوسکي مجسمې سره) ازموینه ورکړل شوې ده او په حقیقت کې، ستاسو رب (الله) ډېر رحم کوونکی دی، نو زما پیروي وکړئ او زما امرونه ومنئ."
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
او په یقین سره موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ځکه چې ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. نو ولې تاسو له هغه څخه نه وېرېږئ؟"
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
بیا موږ موسی او د هغه ورور هارون له خپلو نښانو او څرګندو دلیلونو سره ولېږل،
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
او زما ورور هارون، هغه له ما څخه ډېر فصیح دی، نو هغه زما سره زما د مرستیال په توګه ولېږه چې زما خبرې تایید کړي، زه وېرېږم چې دوی به ما دروغجن کړي.
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
هغه (الله) وویل: "موږ به ستا د ورور په واسطه تا پیاوړی کړو (ستاسو سره مرسته وکړو)، او موږ به تاسو دواړو ته لویه ځواک درکړو، نو دوی به تاسو ته ونه رسیږي؛ (تاسو دواړه) زموږ معجزه راوړئ، تاسو دواړه او هغه کسان چې ستاسو پیروي کوي بریالي به شئ."
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
او په رښتيا چې موږ موسى عليه السلام له خپلو معجزو سره فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته ولېږه، نو هغه (موسى عليه السلام) وويل: "بېشکه زه د ټولو کايناتو د رب له لوري رسول يم."
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
او هغوی وویل: "ای جادوګره! له خپل رب څخه وغواړه چې موږ د هغه څه سره سم (خلاص کړي) چې تاته یې وعده کړې ده، بېشکه موږ (که ستا دعا قبوله شي) به هدایت موندونکي یو."