يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).
קינדער פון ישראל! געדענקט מײַנע ברכות וואָס איך האָב אײַך געגעבן. און מקיים אײַער צוזאָג צו מיר, איך וועל מקיים זײַן מײַן צוזאָג צו אײַך, און מורא האָבן נאָר פֿאַר מיר.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).
קינדער פון ישראל! געדענקט מײַנע ברכות וואָס איך האָב אײַך געגעבן, און איך האָב אײַך באַגינצט איבער אַלע אַנדערע מענטשן אין דער וועלט (אין יענער צײַט).
وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ
wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
און (געדענקט) ווען מיר האָבן אייך געראַטעוועט פֿון (פֿאַראָן און) פֿאַראָנס פֿאָלגער. זיי האָבן אייך געגעבן שווערע יסורים. זיי האָבן גע'הרג'עט אייערע זין און געשפּאָרט דאָס לעבן פֿון אייערע טעכטער. און אין דעם פֿאַל איז עס אַ גרויסע פּרוּוו פֿון אייער גאָט.
وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).
און (געדענקט) ווען מיר האָבן געשפּאַלטן דעם ים פֿאַר אײַך, כּדי מיר זאָלן אײַך ראַטעווען און מיר האָבן דערטרינקען (פֿאַראָן און) פֿאַראָנס פֿאָלגער, בשעת איר האָט צוגעקוקט.
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
דערנאָך האָבן מיר אייך מוחל געווען, כּדי איר זאָלט זיין דאַנקבאַר.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
און (געדענקט), ווען מיר האָבן געגעבן מוסא דאָס ספר און דעם פורקאן, כּדי איר זאָלט ווערן געפירט.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
דעמאָלט האָבן מיר דיך אויפגעוועקט נאָך דיין טויט, כּדי דו זאָלסט זיין דאַנקבאַר.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
און מיר האָבן אייך באַשאָטן מיט וואָלקנס, און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו אייך מן און סאַלוואַ. עסט גוט (עסן) פֿון דער דערהאַלטונג וואָס מיר האָבן אייך געגעבן. זיי האָבן אונדז נישט שלעכט געטאָן, נאָר זיי האָבן זיך אַליין שלעכט געטאָן.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
און (געדענקט) ווען מיר האבן געזאגט, "גייט אריין אין דעם לאנד (בייטולמאקדיס), און עסט געשמאק (פון פארשידענע עסנווארג) וואס איז דארט ווי איר ווילט. און גייט אריין אין זיין טויער בשעת איר בייגט זיך, און זאגט, "באפרייעט אונז (פון אונזערע זינד)," זיכער וועלן מיר מוחל זיין אייערע טעותים. און מיר וועלן פארמערן (די נדבות) פאר די וואס טוען גוטס."
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
און (געדענקט) ווען משה האט געבעטן וואַסער פֿאַר זײַן פֿאָלק, האָבן מיר געזאָגט, "שלאָג דעם פֿעלזן מיט דײַן שטעקן!" אַזוי האָבן זיך צוועלף קוואַלן אַרויסגעגאָסן פֿון אים. יעדער שבט ווייסט זײַן טרינקפּלאַץ. עסט און טרינקט פֿון גאָטס שפּײַז (געגעבן), און טוט נישט קיין שלעכטס אויף דער ערד דורך טאָן שאָדן.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
און (געדענק) ווען דו האסט געזאגט, "אוי משה! מיר קענען נישט אויסהאלטן (עסן) נאר איין סארט עסן, בעט דיין האר פאר אונז ער זאל אונז געבן פון וואס די ערד וואקסט: קרויטער, קיוקאַמערס, קנאָבל, לענטילס און ציבעלעס." ער (משה) האט געזאגט, "בעטסטו עפעס שלעכטס אין אויסטויש פאר עפעס גוטס? גיי אין א שטעטל; דו וועסט זיכער באקומען וואס דו בעטסט." דעמאלט זענען זיי באטראפן געווארן מיט שאנד און אָרעמקייט, און זיי (נאכאמאל) האבן אויפגעבראכט צאָרן פון גאט. דאס (איז געשען) ווייל זיי האבן געלייקנט די וואונדער פון גאט און געהרגעט די נביאים אן רעכט. דאס איז געווען ווייל זיי זענען געווען אומגעפאלג און האבן עברות געטאן.
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
דערנאך האסטו זיך אפגעקערט. אַלזאָ, ווען נישט פֿאַר גאָטס חן און זײַן רחמנות צו דיר, וואָלסטו זיכער געווען איינער פֿון די פֿאַרלירער.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).
קינדער פון ישראל! געדענקט מײַנע ברכות וואָס איך האָב אײַך געגעבן און איך האָב אײַך באַגינצט איבער אַלע אַנדערע מענטשן אין דער וועלט (אין יענער צײַט).
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
אדער זענען זיי מקנא דעם מענטש (מוחמד) צוליב דעם מתנה וואָס אַלאַה האט אים געגעבן? טאַקע, מיר האָבן געגעבן דאָס בוך און די חכמה צו דער משפּחה פון אַבֿרהם, און מיר האָבן זיי געגעבן אַ גרויסע מלכות (מאַכט).
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(די מענטשן פון די) מענטשן פון בוך בעטן דיר (מוחמד) אז דו זאלסט אראפשיקן א בוך פון הימל צו זיי. טאקע, זיי האבן געבעטן משהן פאר עפעס גרעסער ווי דעם. זיי האבן געזאגט, "ווייז אונז גאט אין דער אמת." אזוי זענען זיי געטראפן געווארן דורך בליץ צוליב זייער טיראניע. דערנאך האבן זיי געדינט דעם קאַלב, נאכדעם וואס זיי האבן געזען די קלארע באווייזן, אבער מיר האבן זיי מוחל געווען, און מיר האבן געגעבן משהן די ריכטיגע אויטאריטעט.
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
און טאַקע, אַלאַה האָט גענומען דעם בונד פֿון די קינדער פֿון ישׂראל און מיר האָבן באַשטימט צוועלף פֿירער צווישן זיי. און אַלאַה האָט געזאָגט, "איך בין מיט אײַך." טאַקע, אויב איר וועט דאַוונען און צאָלן זכּאַט און גלויבן אין מײַנע שליחים און העלפֿן זיי און געבן אַלאַה אַ גוטע הלוואה, וועל איך זיכער אויסמעקן אײַערע פֿעלער, און איך וועל אײַך זיכער אַרײַנלאָזן אין גן עדן אונטער וועלכן טײַכן פֿליסן. אָבער ווער עס יז וואָס וועט נישט גלויבן צווישן אײַך נאָכדעם, דאַן האָט ער טאַקע אָפּגעטראָגן פֿון דעם גלייכן וועג.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
איר, מענטשן פון דעם בוך! טאַקע, אונדזער שליח איז געקומען צו אייך, און ערקלערט אייך פיל זאכן פון (דעם אינהאַלט פון) דעם בוך וואָס איר האָט באַהאַלטן, און פיל (אויך) וואָס ער האָט אויסגעלאָזט. טאַקע, עס איז געקומען צו אייך אַ ליכט פון אַלאַה, און אַ קלאָר בוך.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
און (געדענקט) ווען משה רבינו האָט געזאָגט צו זײַן פֿאָלק, "אָה מײַן פֿאָלק! געדענקט גאָטס טובה אויף אײַך ווען ער האָט באַשטימט נביאים צווישן אײַך, און אײַך געמאַכט פֿרײַע מענטשן, און אײַך געגעבן וואָס איז קיינמאָל נישט געגעבן געוואָרן צו קיינעם צווישן אַנדערע פֿעלקער."
وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ
wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
און זיי האָבן געמיינט אַז קיין אומגליק וועט זיי נישט טרעפֿן (דורך טייטן די נביאים), אַזוי זיי זענען געוואָרן בלינד און טויב, דערנאָך האָט אַלאַה אָנגענומען זייער תשובה, און פילע פון זיי זענען געוואָרן בלינד און טויב. און אַלאַה איז אַל-זעענדיק פון וואָס זיי טוען.
قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).
ער (משה) האט געזאגט, "איז עס פאסיג פאר מיר צו זוכן א גאט פאר אייך אנדערש ווי אללא, אפילו ער איז דער וואס האט אייך געגעבן די פריאריטעט איבער אלע מענטשן (אין יענער צייט)."
وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
און (געדענקט, קינדער פון ישראל) ווען מיר האבן אייך געראַטעוועט פון (פרעהן) און זיין פאלק, וואָס האָבן אייך אונטערגעוואָרפן שווערע יסורים, האָבן זיי געהרגעט אייערע זין און געשפּאָרט די לעבנס פון אייערע טעכטער. און אין דעם פאַל איז עס אַ גרויסע פּרוב פון אייער גאָט.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
און מיר האָבן זיי צעטיילט אין צוועלף שבטים, יעדער פון זיי גרויס אין צאָל, און מיר האָבן משהן געזאָגט ווען זיין פאָלק האָט אים געבעטן וואַסער, "שלאָג דעם שטיין מיט דיין שטעקן!" אַזוי האָבן צוועלף וואַסער-קוואַלן אַרויסגעגאָסן פון יענעם (שטיין). יעדער שבט ווייסט זיין אייגענעם טרינק-אָרט. און מיר האָבן זיי באַשאָטן מיט וואָלקנס און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו זיי מן און סאַלוואַ. (מיר האָבן געזאָגט), "עס גוט פון דער שפּייז וואָס מיר האָבן אייך צוגעשטעלט." זיי האָבן אונדז נישט שלעכט געטאָן, אָבער זיי זענען די וואָס האָבן זיך שטענדיק שלעכט געטאָן.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
און (געדענקט), ווען מען האט זיי (די קינדער פון ישראל) געזאגט, "וואוינט אין דעם לאנד (בייטולמקדיס) און עסט פון (זיין פראדוקציע) וואו איר ווילט." און זאגט, "באפרייעט אונז פון אונזערע זינד און גייט אריין אין טויער מיט זיך בייגן, און מיר וועלן מוחל זיין אייערע טעותים." שפעטער וועלן מיר פארמערן (באלוינונגען) צו די וואס טוען גוטס.
وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
און טאַקע, מיר האָבן געשטעלט די קינדער פון ישראל אין אַ גוטן וואוינונג און מיר האָבן זיי געגעבן גוטע דערהאַלטונג. אַזוי האָבן זיי זיך נישט געקריגט, אַחוץ נאָכדעם וואָס וויסן איז צו זיי געקומען (וואָס שטייט אין דער תורה). טאַקע, דיין גאָט וועט משפּטן צווישן זיי אין טאָג פון תחיית המתים וועגן וואָס זיי האָבן זיך געקריגט.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
און (געדענקט) ווען משה האט געזאגט צו זיין פאלק, "געדענקט אללא'ס טובה אויף אייך ווען ער האט אייך געראַטעוועט פון די נאכפאלגער פון פרעה; זיי האבן אייך אונטערגעווארפן צו שווערע יסורים, און גע'הרג'עט אייערע זין, און געשוינט אייערע טעכטער; אין דעם איז דאס געווען א גרויסע פראבע פון אייער האר.
وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا
wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).
און מיר האָבן גזר'ט קעגן די קינדער פון ישראל אין ספר: "איר וועט זיכער טאָן שלעכטס אויף דער ערד צוויי מאָל און איר וועט זיכער זיך באַרימען מיט גרויס שטאָלץ."
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى
yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.
קינדער פון ישׂראל! טאַקע, מיר האָבן אײַך געראַטעוועט פֿון אײַערע שונאים, און מיר האָבן מיט אײַך געמאַכט אַ בונד (צו דאַוונען) אויף דער רעכטער זײַט פֿון באַרג (באַרג סיני) און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו אײַך מענטש און שלום.
كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى
kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.
עסט פון די גוטע זאכן וואָס מיר האָבן אייך צוגעשטעלט, און גייט נישט איבער די גרענעצן, און אַזוי וועט מיין צאָרן אויף אייך פאַלן. ווער עס וועט ווערן געטראָפן דורך מיין צאָרן, וועט טאַקע אונטערגיין.
فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ
fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).
דערנאך האבן זיי זיך צעטיילט אין זייערע (רעליגיעזע) ענינים אין עטלעכע גרופעס. יעדע גרופע (פילט זיך) שטאלץ מיט וואס זיי (יעדער) האבן.
كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).
אַזוי, און מיר האָבן אַלץ (דאָס) געגעבן די קינדער פֿון ישׂראל.
وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ
wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).
און מיר וועלן געבן חן צו די וואָס ווערן אונטערדריקט אויף דער ערד (מצרים), און מיר וועלן זיי מאַכן פירער און זיי מאַכן יורשים (פון דער ערד),
وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ
wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).
און מיר האָבן אויפגעשטעלט זייער פּאָזיציע אויף דער ערד און מיר האָבן געוויזן פיראון און המן און זיין אַרמיי וואָס זיי האָבן שטענדיק מורא געהאַט פון זיי.
كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).
וויפיל גערטנער און קוועלער זיי האבן איבערגעלאזט,
وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ
wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).
ווי אויך שיינע גערטנער און וואוינונגען,
وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ
wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).
און די פאַרגעניגן וואָס זיי קענען דאָרט הנאה האָבן,
كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ
każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).
אַזוי, און מיר האָבן עס (אַלץ) איבערגעלאָזט צו אַנדערע מענטשן.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ
wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).
און טאַקע, מיר האָבן געראַטעוועט די קינדער פֿון ישׂראל פֿון אַ דערנידעריקנדיקער יסורים,
مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ
min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).
פון (די יסורים פון) פרעה, טאקע, ער איז געווען אן אראגאנטער מענטש, אריינגערעכנט די וואס האבן איבערגעטרעטן די גרענעצן.
وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).
און טאַקע, מיר האָבן זיי (די קינדער פֿון ישׂראל) אויסגעקליבן מיט (אונדזער) וויסן העכער אַלע פֿעלקער (אין יענער צײַט).
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).
און טאַקע, צו די קינדער פֿון ישׂראל האָבן מיר געגעבן דאָס בוך (תּורה), מאַכט און נבואה, מיר האָבן זיי געגעבן גוטע דערהאַלטונג און מיר האָבן זיי בילכער געמאַכט איבער די פֿעלקער (אין יענער צײַט).
وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
און מיר האָבן זיי געגעבן קלאָרע דערקלערונגען וועגן (רעליגיעזע) ענינים; אַזוי זיי חילוקי דעות זענען נישט אַחוץ נאָכדעם וואָס וויסן איז צו זיי געקומען, צוליב קנאה (וואָס עקזיסטירט) צווישן זיי. טאַקע, דיין גאָט וועט זיי געבן אַ משפט אויף דעם טאָג פון תחיית המתים וועגן וואָס זיי האָבן שטענדיק געקריגט.