وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
ते नमाज करो, जकात करो, ते प्रणाम करने आलें कन्ने प्रणाम करो।
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ते (याद रखो) जदूं अस इस्राएल दे बच्चें कोला वादा लेता हा, "अल्लाह दे अलावा होर इबादत नेईं करो, ते माता-पिता, रिश्तेदार, अनाथ ते गरीबें कन्ने भलाई करो। ते लोकें कन्ने भलाई करो, नमाज करो ते जकात करो।" पर फिरी तुसीं मुड़ गए (इंकार कर दित्ता), सिवाय तुहाडे इक छोटे हिस्से दे, ते तुसीं (अजें वी) असहमत हो।
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
ते (याद रखो) जदुं अस तुंदी वादा गी लेई लेत्ता हा: “अपना खून नेई बहाओ (किसे गी मारी ओड़ो), ते ना गै अपने आप गी (अपने साथी) अपने घरें थवां कड्डो।” फिरी तुसीं कसम खा के गवाही दित्ती।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
ते जदों उन्हां नाल आखया जांदा है कि "अल्लाह ने जो उतारे है (कुरान) ते विश्वास करो" तां ओह जवाब दिंदे हन, "असीं उस गल्ल ते विश्वास करदे हां जो साडे उप्पर उतारेया है।" ते ओ उसदे बाद आने आले चीज़ दा इन्कार करदे न, भले ही (कुरान) सच्चाई ऐ जेड़ी उंदे कन्ने होने आली गल्ल गी सही ठहरांदी ऐ। (मुहम्मद) कहो, "तुस पहले अल्लाह दे नबीयां नू क्यों मारदे सी, अगर तुसीं मुसलमान हो?"
وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
ते ओह़ (यहूदी ते मसीही) ग् लांदे हे के, "यह़ूदियें जां मसीह़ें दे सिवा कोई बी सुअर्गे च नेई औग।" यही (बस) उंदी इच्छाशक्ति ऐ। कहो, “अपनी सच्चाई दा सबूत मिगी दस्सो, जेकर तुस सच्चे ओ।”
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
ते यह़ूदी आखदे ह़न, "मसीह़ें गी किश नेई ऐ," ते मसीही (इह़ बी) ग् लांदे ह़न के "यह़ूदियें गी किश नेई ऐ," भ़लेआं ओह़ कताब पढ़दे ह़न। इ'यां गै जि'नेंगी कोई ज्ञान नेईं ऐ ओह् बी आखदे न। तो अल्लाह कयामत दे दिन उन्हां दा न्याय करग, जिस गल्ल दे बारे विच उन्हां ने विवाद कीता।
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ते यहूदी ते ईसाई तुहानू (मुहम्मद) उस वेले तक स्वीकार नहीं करनगे, जद तक तुसीं उन्हां दे धर्म दा पालन करदे हो। कहो, "वास्तव च अल्लाह दी हिदायत ही (सच्ची) हिदायत है।" ते जेकर तुस उंदे कोल ज्ञान (सच्चाई) आने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुंदे कोल अल्लाह कोला कोई रक्षक ते मददगार नेईं होग।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
हे विश्वास करने आले! व्रत तुंदे आस्तै बी उस्सै चाल्ली निर्धारित ऐ जि'यां तुंदे कोला पैह्ले दे लोकें आस्तै निर्धारित कीता गेदा हा तां जे तुस धर्मी बनी जाओ।
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
फिर जेकर ओह तुंदे कन्ने (मुहम्मद) कन्ने बहस करदे न तां आखदे न, "मैं अल्लाह दे अधीन हां ते मेरे पिच्छे चलने आलें गी बी।" ते जिन्हें किताब दित्ती गेई ऐ ते अनपढ़ लोकें गी आखना, "क्या तुसें इस्लाम अपनाया ऐ?" जेकर ओह इस्लाम अपनाई लैंदे न तां मतलब उनेंगी हिदायत मिली गेई ऐ, पर जेकर ओह् मुड़दे न तां तुंदी फर्ज सिर्फ इसगी पजाना गै ऐ। ते अल्लाह अपने दासें दा दर्शन करदा ऐ।
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
ते यहूदियां ने आख्या, “अल्लाह दा पुत्तर उज़ैर” ते ईसाई ने आख्या, “अल्लाह दा पुत्तर मसीहा।” उहनां दे मुंह तों निकलदे शबद हन। उहनां ने पिछले काफिरां दी गल्लां दी नकल कीती। अल्लाह उनेंगी गालियां दिंदा ऐ; किवें मुड़ गए?
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
उन्हां ने धर्मी लोकां (यहूदी), ते उन्हां दे भिक्षु (ईसाई) कूं अल्लाह दे अलावा देवता बणा डित्ता, अते (इथांह तक कि) मरियम दे पुत्र मसीह कूं; भले ही उनेंगी सिर्फ सर्वशक्तिमान परमेसरे दी भ़जन करने आस् ते गै ग् लाया गेदा ऐ; उंदे सिवा कोई परमात्मा नेई ऐ। महिमा उदी होवे जो ओ इक दूजे नाल जुड़दे हन।
وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ
wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).
ते अस मूसा गी किताब (तोराह) दित्ती ते अस इस्राएल दे बच्चें आस्तै इक मार्गदर्शक बनाई दित्ता (इस शब्दें कन्नै), "मेरे अलावा (रक्षक) नेईं लैओ।"
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
जदके उन्हां कूं सिर्फ अल्लाह दी ईमानदारी नाल इबादत करण अते सिर्फ धर्म वास्ते ही हुंदी आज्ञा मनण दा हुक्म डित्ता ग्या हा, अते नमाज अते जकात डेवण दा वी हुक्म हा, अते ऐ सीधा (सच्चा) धर्म हे।