اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ
ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).
دوی هغه کسان دي چې ګمراهي یې د لارښوونې په بدل کې اخیستې ده. نو د دوی سوداګري بدبخته شوه او دوی هیڅ لارښوونه ونه کړه.
مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ
maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).
د دوی مثال د هغو کسانو په څیر دی چې اور بلوي، خو کله چې اور د دوی شاوخوا چاپیریال روښانه کړي، نو الله تعالی د دوی رڼا ترې اخلي او په تیارو کې یې پریږدي چې هیڅ نه ویني.
صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ
Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).
دوی کاڼه، ګونګیان او ړانده دي، نو بیرته نشي راتلای.
اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).
یا د هغو کسانو په څیر چې له اسمانه سخت باران وریږي، چې ورسره تیارې، تالنده او برېښنا وي، دوی خپل غوږونه په ګوتو سره بندوي، د مرګ له ویرې د تندر غږ ته تښتي. الله تعالی کافران محاصره کړي دي.
يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
نږدې وه چې برېښنا د دوی سترګې ونیسي. هر کله چې (برېښنا) ځلېږي، دوی د هغې لاندې ګرځي، او کله چې تیاره پرې راشي، دوی ودرېږي. که الله غوښتلی وای، نو د دوی اورېدل او لیدل به یې له منځه وړي وای. په حقیقت کې الله په هر څه قادر دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل خیرات په یادولو او د هغه (اخیستونکي) په ځورولو سره مه خرابوئ، لکه هغه څوک چې خپل مال د دې لپاره ورکوي چې خلکو ته ځان ښودنه کوي او په الله او د آخرت په ورځ ایمان نه لري. د هغه کس مثال د یوې نرمې ډبرې په څیر دی چې خاورې پرې وي، بیا کله چې په هغه ډبره باندې سخت باران وریږي، نو ډبره بیا نرمه پاتې کیږي. دوی د خپلو کړنو څخه هیڅ ګټه نه ترلاسه کوي. او الله کافرانو ته لارښوونه نه کوي.
اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
آیا ستاسو څخه څوک دا غواړي چې د خرماوو او انګورو باغ ولري چې لاندې یې سیندونه بهیږي، هلته هر ډول میوې ولري، بیا یې بوډاتوب راشي پداسې حال کې چې کوچني اولادونه ولري؟ بیا باغ د یو قوي باد لخوا والوزول شو چې اور پکې و، نو اور یې واخیست. په دې توګه الله تعالی خپل آیتونه تاسو ته بیانوي ترڅو تاسو د هغوی په اړه فکر وکړئ.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ
wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).
او د هغو (منافقانو) په څېر مه کېږئ چې وايي: "موږ اورو"، خو دوی نه اوري (ځکه چې زړونه یې انکار کوي).
۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ
inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).
په حقیقت کې، د الله په نزد تر ټولو بد ژوندي موجودات هغه دي چې کاڼه او ګونګیان دي (حق نه اوري او نه پوهیږي)، یعنې هغه کسان چې نه پوهیږي.
اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
نو ایا هغه کسان غوره دي چې د الله تعالی د عبادت او د هغه د رضا لپاره ودانۍ جوړوي، یا هغه کسان چې خپلې ودانۍ د یوې داسې درې په غاړه جوړوي چې ونړېده، بیا (ودانۍ) ورسره یوځای دوزخ ته وغورځېده؟ الله تعالی ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ
wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).
او په انسانانو کې داسې کسان شته چې یوازې په څنډه کې د الله عبادت کوي؛ نو که هغه فضیلت ترلاسه کړي، نو مطمئن کیږي، او که هغه په ازمایښت کې راشي، نو بیرته ګرځي. هغه په دې نړۍ او آخرت کې له لاسه ورکوي. دا اصلي زیان دی.
۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
او کله چې تاسو هغوی ګورئ، د هغوی بدنونه تاسو حیرانوي. او که هغوی خبرې کوي، نو تاسو هغه څه اورئ چې هغوی یې وايي. هغوی د لرګیو په څیر دي. هغوی فکر کاوه چې هره چیغه د هغوی په لور ده. هغوی (اصلي دښمنان) دي، نو له هغوی څخه خبر اوسئ؛ الله هغوی هلاک کړل. څنګه کېدای شي چې (له حقیقت څخه) واړول شي؟