مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ
maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੋਹ ਲਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).
ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਉਸ ਵਰਖਾ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਈ, ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ। ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਣ ਗਰਜ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਿਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ਬਿਜਲੀ ਲਗਭਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਖੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਖੋਹ ਲਵੇ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਾਦਿਰ ਹੈ।
۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਮੱਛਰ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਛੋਟੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦਾ। ਮੁਅਮਿਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਹਕੀਕਤ ਹੈ। ਪਰ ਕਾਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਇਸ ਮਿਸਾਲ ਨਾਲ ਕੀ ਚਾਹਿਆ?' ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਫਾਸਕੀਨ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ ਸਿਵਾਏ ਪੁਕਾਰ ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ ਦੇ। ਉਹ ਬੋਲੇ, ਗੂੰਗੇ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਸੋ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ।
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਦਾਣੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਬੀਅਰ ਨਿਕਾਲੀਆਂ, ਹਰ ਬੀਅਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਦਾਣੇ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਸੀਹ ਅਤੇ ਅਲੀਮ ਹੈ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ਏ ਮੁਅਮਿਨੋ! ਆਪਣੇ ਸਦਕੇ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਨ ਜਤਾਉਣ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣਾ ਮਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਅੱਲ੍ਹਾ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ 'ਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਝੜੀ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਮਾਲ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਾਫਿਰ ਕੌਮ ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਫਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖਰਚ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਬਾਗ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਪਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁੱਗਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਹਲਕੀ ਬੂੰਦਾਬਾਂਦੀ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਬਾਗ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਜੂਰ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰ ਹੋਣ, ਹੇਠਾਂ ਨਹਿਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੱਚੇ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਉਸ ਬਾਗ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤੂਫਾਨ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੜ ਜਾਵੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਯਾਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ।
اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਈਮਾਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੁਫਰ ਖਰੀਦਿਆ, ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਰਦਨਾਕ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਉਪਜਾਊ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਫਸਲ ਵੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ), ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਅਜ਼ਾਬ ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਉਸ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਉੱਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ (ਸਾਡੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ) ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ
lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).
ਸੱਚੀ ਸੱਦ ਉਸੇ ਵੱਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਅਤੇ ਕਾਫਰਾਂ ਦੀ ਦੁਆ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਮਰਾਹੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ
anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).
ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਉਤਾਰਿਆ, ਸੋ ਵਾਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਨੇ ਝੱਗ ਉਠਾਇਆ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੱਗ ਉਸ ਤੋਂ (ਧਾਤੂ) ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਿਘਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗਹਿਣੇ ਜਾਂ ਸੰਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲਾਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਹੀ ਝੱਗ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲਾਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
مَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ اَعْمَالُهُمْ كَرَمَادِ ِۨاشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ يَوْمٍ عَاصِفٍۗ لَا يَقْدِرُوْنَ مِمَّا كَسَبُوْا عَلٰى شَيْءٍ ۗذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ
maṡalul-lażīna kafarū birabbihim a‘māluhum karamādinisytaddat bihir-rīḥu fī yaumin ‘āṣif(in), lā yaqdirūna mimmā kasabū ‘alā syai'(in), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਕੁਫਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਾਖ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨੇ ਤੂਫਾਨੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਾਏ ਹੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਹੀ ਵੱਡੀ ਗੁਮਰਾਹੀ ਹੈ।'
تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).
'ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਹਰ ਵਕਤ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਬਕ ਲੈਣ।'
وَّسَكَنْتُمْ فِيْ مَسٰكِنِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْاَمْثَالَ
wa sakantum fī masākinil-lażīna ẓalamū anfusahum wa tabayyana lakum kaifa fa‘alnā bihim wa ḍarabnā lakumul-amṡāl(a).
'ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।'
لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਰਤ ਤੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬੁਰੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤ, ਹਿਕਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਨਾ ਬਣੋ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਔਰਤ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੂਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਤਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੁੰਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਧੋਖੇ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕੌਮ ਦੂਜੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਪਰਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇਖਤਿਲਾਫ ਕਰਦੇ ਸੀ।
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇੱਕ ਬਸਤੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੱਤੀ: ਉਹ ਸਕੂਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਿਜ਼ਕ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਭਰਪੂਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਨਿਅਮਤਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ੁਕਰੀ ਕੀਤੀ, ਸੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਡਰ ਦਾ ਲਿਬਾਸ ਪਹਿਨਾਇਆ।
وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ
wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).
'ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ।'
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
'ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਨਸਪਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਘੁਲ-ਮਿਲ ਗਈ, ਫਿਰ ਉਹ ਸੁੱਕ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਉਡਾ ਲੈ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।'
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).
'ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا
qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).
'ਕਹਿ, 'ਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਸਿਆਹੀ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਖਤਮ ਹੋਣ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਲਿਆਈਏ।'
۞ اَللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌۗ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍۗ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۗ نُوْرٌ عَلٰى نُوْرٍۗ يَهْدِى اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ۙ
allāhu nūrus-samāwāti wal-arḍ(i), maṡalu nūrihī kamisykātin fīhā miṣbāḥ(un), al-miṣbāḥu fī zujājah(tin), az-zujājatu ka'annahā kaukabun durriyyuy yūqadu min syajaratim mubārakatin zaitūnatil lā syarqiyyatiw wa lā garbiyyah(tin), yakādu zaituhā yuḍī'u wa lau lam tamsashu nār(un), nūrun ‘alā nūr(in), yahdillāhu linūrihī may yasyā'(u), wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nās(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
ਅੱਲਾਹ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨੂਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨੂਰ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਇੱਕ ਝਰੋਖੇ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਰਾਗ ਹੈ। ਚਰਾਗ ਇੱਕ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਸਿਤਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਦਰਖਤ ਤੋਂ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਾ ਪੂਰਬ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਪੱਛਮ ਦਾ। ਉਸ ਦਾ ਤੇਲ ਲਗਭਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ। ਨੂਰ ਤੇ ਨੂਰ। ਅੱਲਾਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਨੂਰ ਵੱਲ ਹਦਾਇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ضَرَبَ لَكُمْ مَّثَلًا مِّنْ اَنْفُسِكُمْۗ هَلْ لَّكُمْ مِّنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ شُرَكَاۤءَ فِيْ مَا رَزَقْنٰكُمْ فَاَنْتُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌ تَخَافُوْنَهُمْ كَخِيْفَتِكُمْ اَنْفُسَكُمْۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
Ḍaraba lakum maṡalam min anfusikum, hal lakum mim mā malakat aimānukum min syurakā'a fī mā razaqnākum fa'antum fīhi sawā'un takhāfūnahum kakhīfatikum anfusakum, każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘qilūn(a).
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ: ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹੀ ਡਰਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਡਰਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਇਤਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).
ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਿਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਕਾਫਰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਝੂਠੇ ਹੋ।'
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).
ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ।
اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ
au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).
ਜਾਂ ਨਾ ਕਹੇ, 'ਜੇਕਰ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਡਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ।'
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੱਬ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਗੁਮਰਾਹ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ? ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ?
كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ
kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(ਉਹ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ (ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ) ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਮਾੜਾ ਨਤੀਜਾ (ਨਿਕਾਲੇ ਜਾਣ ਦਾ) ਭੁਗਤਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਖਦਾਈ ਅਜ਼ਾਬ ਹੈ।
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੁਰਆਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਤਾਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੋਚਣ।