اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).
وګوره، دوی څنګه په خدای دروغ جوړوي! او دا کار د دوی لپاره د یوې اصلي ګناه کیدو لپاره کافي دی.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).
څوک به له هغه چا څخه لوی ظالم وي چې په الله تعالی باندې دروغ تړي یا ووایي چې "ما ته وحی شوې ده"، پداسې حال کې چې هیڅ شی ورته نه وي نازل شوی، او هغه څوک چې وايي چې "زه به هغه څه نازل کړم چې الله تعالی نازل کړي دي." (څومره بده به وي) که تاسو هغه وخت وګورئ کله چې ظالمان د مرګ په سختۍ کې وو، پداسې حال کې چې فرښتې یې په خپلو لاسونو وهل، (او ویل یې چې) "خپل روح وباسئ." په دې ورځ به تاسو ته د خورا سپکاوي عذاب سره بدله ورکړل شي، ځکه چې تاسو د الله تعالی په وړاندې داسې خبرې کولې چې ریښتیا نه وې او (ځکه چې) تاسو د هغه په آیتونو فخر کاوه.
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "خپل شاهدان راولئ چې دا ثابته کړي چې الله دا حرام کړي دي." که دوی شاهدي ورکړي، نو ته هم باید ورسره شاهدي مه ورکوه. د هغو کسانو د غوښتنو پیروي مه کوه چې زموږ آیتونه ردوي او هغه کسان چې په اخرت ایمان نه لري او له خدای سره شریکان نیسي.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
خو هغه کسان چې زموږ ایتونه یې دروغ ګڼلي او په هغو یې تکبر کړی، هغوی د دوزخ اوسیدونکي دي، دوی به په هغه کې تل پاتې وي.
فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
څوک د هغه چا څخه ډیر ظالم دی چې په الله تعالی دروغ جوړوي یا د هغه آیاتونه ردوي؟ دوی به هغه برخه ترلاسه کړي چې په کتاب کې ټاکل شوې ده تر هغه چې زموږ رسولان (فرښتې) د دوی د وژلو لپاره راشي. دوی (فرښتو) وویل: "تاسو معمولا د الله تعالی پرته د کوم معبود عبادت کوئ؟" دوی (مشرکانو) ځواب ورکړ: "هر څه له موږ څخه ورک شوي دي." او دوی د ځان په وړاندې شاهدي ورکوي چې دوی کافران دي.
قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ
qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).
الله تعالی فرمایي: "د دوزخ اور ته د هغو پېریانو او انسانانو له ډلې سره ننوځئ چې له تاسو څخه مخکې وو. هر کله چې یو قوم داخل شي، نو خپلو وروڼو ته لعنت وایي، نو کله چې ټول داخل شي، نو هغه څوک چې وروسته (ننوتل) هغه کس ته چې لومړی (ننوتل) ووایي: "ای زموږ ربه، دوی موږ ګمراه کړي دي. په دوی باندې د دوزخ عذاب دوه چنده کړئ." الله تعالی فرمایي: "د دوی هر یو به دوه چنده (عذاب) ترلاسه کړي، مګر تاسو نه پوهیږئ."
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
نو الله تعالی د دوی په زړونو کې نفاق واچاوه تر هغې ورځې پورې چې دوی له هغه سره مخامخ شي، ځکه چې دوی هغه ژمنه مات کړه چې له هغه سره یې کړې وه او ځکه چې دوی دروغ ویل.
وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ
wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).
او دوی هغه څه الله ته منسوبوي چې دوی یې پخپله نه خوښوي، او د دوی ژبې دروغ وايي، چې په حقیقت کې (هر څه چې ښه دي) د دوی لپاره ښه دي. په دې کې هیڅ شک نشته چې دوزخ د دوی لپاره دی، او یقینا دوی به ډیر ژر (په هغه کې) وغورځول شي.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).
او له هغه چا څخه به بل ظالم څوک وي چې پر الله تعالی دروغ تړي یا هغه څوک چې کله حق ورته راشي نو هغه رد کړي؟ ایا د کافرانو لپاره په دوزخ کې ځای نشته؟