مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ
mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).
अल्लाहने कोणत्याही माणसाच्या शरीरात दोन हृदये ठेवली नाहीत; ना त्याने तुम्ही अवैध घोषित केलेल्या तुमच्या पत्नींना तुमच्या आई बनवले, ना त्याने तुमच्या दत्तक पुत्रांना तुमचे स्वतःचे पुत्र बनवले. हे तर तुमच्या तोंडावरचे म्हणणे आहे. अल्लाह सत्य बोलतो आणि तो (धर्मपथाकडे) मार्ग दाखवतो.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
आणि (याद करा) जेव्हा तुम्ही (मुहम्मद) त्या व्यक्तीला, ज्यावर अल्लाहने आणि तुम्ही कृपा केली होती, म्हणाले, 'तुझी पत्नी ठेव आणि अल्लाहचा भय कर,' तर तुम्ही स्वतःमध्ये ते लपवत होतात जे अल्लाह प्रकट करणार होता, आणि तुम्ही लोकांचा भय करत होतात, तुम्ही त्याची अधिक भीती बाळगणेच योग्य आहे. मग जेव्हा ज़ैदला आपल्या पत्नीची गरज उरली नाही (आणि त्याने तिला घटस्फोट दिला), तेव्हा आम्ही तिला तुमच्याशी विवाह करून दिली, जेणेकरून श्रद्धावंतांना त्यांच्या दत्तक पुत्रांच्या पत्नींशी (विवाह करण्याबाबत) दोष लागू नये, जेव्हा त्यांना त्यांची गरज उरली नाही. आणि अल्लाहचा निर्णय अंमलात येणेच आवश्यक आहे.