فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
Kɛkɛ ni gbɔmɛi ni yeee jalɛsane lɛ kɛ (famɔ kroko) ni akɛfãaa amɛ lɛ tsake famɔ lɛ. No hewɔ lɛ Wɔkɛ amanehulu jɛ ŋwɛi ba gbɔmɛi ni ejaaa lɛ anɔ, ejaakɛ amɛ (be fɛɛ be) feɔ nibii fɔji.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Ni namɔ ejaaa fe mɔ ni guɔ E-gbɛi lɛ tsɛmɔ yɛ Allah sɔlemɔtsui lɛ amli, ni ebɔɔ mɔdɛŋ ni efite amɛ lɛ? Amɛsaaa akɛ amɛboteɔ mli ja kɛ gbeyeishemɔ (ni ji Allah) lɛ. Abaagbe amɛ yɛ je nɛɛ mli, ni yɛ gbele sɛɛ lɛ, amɛbaana toigbalamɔ ni naa wa waa.
۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ni (kaimɔ), beni e-Nuŋtsɔ lɛ ka Abraham kɛ wiemɔi fioo komɛi lɛ, no sɛɛ lɛ etsu he nii jogbaŋŋ. E (Allah) kɛɛ, "Anɔkwale, mifee bo adesai fɛɛ ahiɛnyiɛlɔ." Lɛ (Ibrahim) kɛɛ, "Ni (agbɛnɛ hu) kɛjɛ mibii kɛ mibii lɛ adɛŋ?" Allah kɛɛ, "(Anɔkwale, shi) Mishiwoo lɛ kɔɔɔ mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ ahe."
مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).
Abɛbua ni kɔɔ ninamɔ ni amɛkɛwoɔ je lɛŋ shihilɛ nɛɛ mli lɛ he lɛ tamɔ kɔɔyɔɔ ni kɔɔyɔɔ ni mli ejɔ waa yɔɔ mli, ni tswaa gbɔmɛi ni efee amɛhe nɔ ko ni ejaaa lɛ tsei (ni ji amɛnɔ̃) lɛ, no sɛɛ lɛ kɔɔyɔɔ lɛ kpataa amɛhiɛ. Allah yeee amɛ nɔ fɔŋ, shi moŋ mɛi ni yeɔ amɛ diɛŋtsɛ amɛhe nɔ fɔŋ lɛ.
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Ni kɛ́ oosumɔ ni okɛ mɔ kroko awo oŋamɛi lɛ ateŋ mɔ kome najiaŋ, ni okɛ nii babaoo ohã amɛteŋ mɔ kome lɛ, kaaŋɔ eko kwraa kɛku sɛɛ. Ani obaaŋɔ ekoŋŋ kɛtsɔ apasa naatsii kɛ esha ni jeɔ kpo faŋŋ (ni ooowo) lɛ nɔ?
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
Ni mɔ fɛɛ mɔ ni feɔ enɛ yɛ gbɛ ni teɔ shi ewoɔ mla ni ejaaa nɔ lɛ, Wɔkɛ lɛ baawo hɛl. No ji nɔ ni yɔɔ mlɛo kɛha Allah
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(Mɛi ni yɔɔ) Wolo lɛ mli bii lɛ biɔ bo (Muhammad) ni okɛ wolo ko aba kɛjɛ ŋwɛi kɛba amɛŋɔɔ. Lɛɛlɛŋ, amɛbi Mose nɔ ko ni da fe enɛ. Amɛkɛɛ akɛ, “Tsɔɔmɔ wɔ Allah yɛ anɔkwale mli.” No hewɔ lɛ, sarawagbamɔ tswa amɛ yɛ amɛ yiwalɛ nifeemɔi lɛ ahewɔ. Kɛkɛ ni amɛjá tsinabi lɛ, beni amɛna odaseyelii ni yɔɔ faŋŋ lɛ sɛɛ, shi kɛlɛ Wɔkɛ amɛ eshai ke amɛ, ni Wɔha Mose hegbɛ diɛŋtsɛ.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ
innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).
Anɔkwale, mɛi ni heee yeee ni amɛyeee jalɛ sane lɛ, Allah kɛ amɛ eshai ekeŋ amɛ, ni (etsɔɔɔ amɛ gbɛ (ni ja) lɛ hu.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
Anɔkwale, miisumɔ ni nyɛku nyɛsɛɛ kɛ (kɛba) mihe eshai (ni ji gbɔmɔgbee) kɛ nyɛ diɛŋtsɛ nyɛhe eshai, no lɛ nyɛbaafee hɛlbii; ni no ji nyɔmɔwoo kɛha mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ.
فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ
fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).
Kɛkɛ ni Allah tsu ŋshɔŋloo ko ni efo shikpɔŋ koni ekɛtsɔɔ lɛ (Qabil). Bɔ ni esa akɛ efu enyɛmi lɛ gbonyo lɛ. Qabil kɛɛ, "Oo, mi hu mi! Mɛni hewɔ minyɛɛɛ mafee tamɔ nɛkɛ ŋshɔŋloo nɛɛ, koni manyɛ mafu minyɛmi nuu lɛ gbonyo lɛ?" No hewɔ lɛ ebaafata mɛi ni baashwa amɛhe lɛ ahe.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Ni namɔ yeee jalɛ sane fe mɔ ko ni kɛ amale baa shi eshiɔ Allah, loo mɔ ni kpooɔ E-kukuji lɛ? Lɛɛlɛŋ, mɛi ni yeee jalɛsane lɛ bɛ naagba.
وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ
wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).
Ni nakai ji bɔ ni Wɔfee efɔŋfeelɔi lɛ ekomɛi nanemɛi, yɛ nɔ ni amɛfee lɛ naa.
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Kɛɛmɔ (Muhammad), "O mimaŋbii! Nyɛfea nɔ ni sa nyɛ gbɛhe lɛ, mi hu mifeɔ (nakai). Sɛɛ mli lɛ nyɛbaale mɔ ni baaná gbɛhe (ni hi fe fɛɛ) yɛ sɛɛ mli (sɛɛ mli). Anɔkwale, gbɔmɛi ni yeee jalɛsane lɛ bɛ naagba."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Ni afukpɔŋɔ nɔ hu, enyɔnyɔ kɛ tsina hu hu, enyɔnyɔ. Kɛɛmɔ akɛ, "Mɛni ji nɔ ni agu yɛ hii enyɔ loo yei enyɔ ateŋ, loo nɔ ni yɔɔ yei enyɔ lɛ fɛɛ musu mli? Ani nyɛji odasefoi beni Allah to enɛ he gbɛjianɔ eha nyɛ lɛ? Namɔ ejaaa fe mɛi ni feɔ amalei amɛshiɔ Allah koni amɛkɛkudɔ gbɔmɛi ni amɛleee nɔ ko lɛ?" Anɔkwale, Allah kudɔɔɔ gbɔmɛi ni ejaaa lɛ gbɛ.
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
No hewɔ lɛ beni Wɔ piŋmɔ lɛ ba amɛnɔ lɛ, amɛ huhuuhu wiemɔ lɛ jeee nɔ ko nɔ ko fe akɛ, "Anɔkwale, wɔ ji mɛi ni fee efɔŋ lɛ."
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).
ni mɔ fɛɛ mɔ ni susuɔ (kpakpafeemɔ) he fioo lɛ, no lɛ, nomɛi ji gbɔmɛi ni eye amɛhe awui, ejaakɛ amɛkpoo Wɔ okadii lɛ.
لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
Kɛha amɛ lɛ, wɔɔhe tsɔji ji hɛl la ni tsɔji (ni ji hɛl la) yɛ amɛnɔ. Nakai ji bɔ ni Wɔwoɔ mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ nyɔmɔ.
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ
wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
Ni ŋwɛibii lɛ tsɛ hɛlbii lɛ akɛ, "Lɛɛlɛŋ, wɔnine eshɛ nɔ ni Nyɔŋmɔ wo wɔ shi akɛ eji anɔkwale lɛ nɔ. Ani nyɛnine eshɛ nɔ ni Nyɔŋmɔ wo nyɛ shi akɛ eji anɔkwale lɛ nɔ?" Amɛha hetoo akɛ, “Ni nakai.” Kɛkɛ ni mɔ ni tsɛɔ lɛ (bɔfo lɛ) tswa adafi yɛ amɛteŋ akɛ, "Allah loomɔ yɛ efɔŋfeelɔi lɛ anɔ, .
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Ni kɛ amɛhiŋmɛii tsɔ Hellbii lɛ anɔ lɛ, amɛbaakɛɛ akɛ: “Wɔ-Nuŋtsɔ, kaakɛ wɔ akafata nakai mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ ahe.”
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
No hewɔ lɛ, mɛi ni feɔ efɔŋ ni yɔɔ amɛteŋ lɛ kɛ wiemɔi ni awieee amɛ lɛ tsake (nakai wiemɔi lɛ), no hewɔ lɛ Wɔkɛ toigbalamɔ kɛjɛ ŋwɛi ba amɛnɔ yɛ amɛ jalɛsane ni ayeee lɛ hewɔ.
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
No hewɔ lɛ, beni amɛhiɛ kpa nɔ ni abɔ amɛ kɔkɔ yɛ he lɛ nɔ sɛɛ lɛ, Wɔhere mɛi ni guɔ mɛi ni amɛkafee efɔŋ lɛ ayiwala ni Wɔto mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ ahe toigbalamɔ ni naa wa, ejaakɛ amɛfeɔ efɔŋ be fɛɛ be.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
No hewɔ lɛ beni amɛwo amɛhe nɔ yɛ nɔ fɛɛ nɔ ni agu lɛ sɛɛ lɛ. Wɔkɛɛ amɛ akɛ, “Nyɛfee nyɛ ŋmeii ni baa nyɛhe shi.”
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(Amɛshihilɛ lɛ) tamɔ Farao sɛɛnyiɛlɔi lɛ kɛ mɛi ni tsɔ amɛhiɛ lɛ ashihilɛ lɛ pɛpɛɛpɛ. Amɛkpoo amɛ-Nuŋtsɔ lɛ kukuji lɛ, no hewɔ lɛ Wɔkpãtã amɛhiɛ yɛ amɛhe eshai lɛ ahewɔ ni Wɔkɛ Farao kɛ esɛɛnyiɛlɔi lɛ wo nu mli; ejaakɛ amɛji gbɔmɛi ni yeee jalɛsane.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
Ni namɔ yeee jalɛ sane fe mɔ ko ni kɛ amale baa shi eshiɔ Allah? Abaakɛ amɛ aba amɛ-Nuŋtsɔ lɛ hiɛ, ni odasefoi lɛ baakɛɛ akɛ, "Mɛi nɛɛ ji mɛi ni male amɛ-Nuŋtsɔ lɛ." Kaimɔ akɛ, Allah loomɔ (ni akɛba) mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ anɔ
وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).
Ni kaafee ohe nɔ ko yɛ gbɔmɛi ni ejaaa ni haa hɛl la lɛ taa onɔ lɛ ahe, yɛ be mli ni obɛ yelikɛbualɔ ko fe Allah, koni akaye abua bo.
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
Ni hiɛi fɛɛ koto (Allah) ni hiɛ kã kɛ mɔ kome too lɛ hiɛ. Eji laajemɔ diɛŋtsɛ kɛha gbɔmɛi ni yeee jalɛsane.
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
Ni (kaimɔ) gbi (ni) mɔ ni ejaaa lɛ ŋmɔ eniji enyɔ, (eshwa ehe yɛ enifeemɔi lɛ ahe) beni ekɛɛ akɛ, "O! Eji (shikome) mikɛ Gbalɔ lɛ nyiɛ gbɛ lɛ nɔ kulɛ."
وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Ni lɛ (Mose) ha hetoo akɛ, "Mi-Nuŋtsɔ lɛ le mɔ ni (sa) akɛ ekɛ gbɛtsɔɔmɔ baajɛ E-ŋɔɔ kɛ mɔ ni baaná (kpakpa) yɛ gbele sɛɛ shihilɛ mli lɛ jogbaŋŋ. Anɔkwale, mɛi ni feɔ efɔŋ lɛ yeŋ kunim."
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ
wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).
Ni o-Nuŋtsɔ lɛ kpaŋ maji ahiɛ, kɛyashi ebaatsu bɔfo ko yɛ amɛ maji wuji lɛ amli ni ebaakane Wɔ kukuji lɛ etsɔɔ amɛ; ni Wɔkpãtãaa (shikpɔŋ lɛ nɔ bii lɛ ahiɛ) kɔkɔɔkɔ; ja maŋbii lɛ yeee jalɛsane.
فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
No hewɔ lɛ Wɔto (amɛteŋ mɔ fɛɛ mɔ) he toi yɛ eshai lɛ ahewɔ, Wɔkɛ tɛi bibii shwie amɛteŋ mɛi komɛi anɔ, ŋwɛi gbee ni naa wa tswa amɛteŋ mɛi komɛi, Wɔkɛ amɛteŋ mɛi komɛi wo shikpɔŋ lɛ mli, ni Wɔkɛ ekomɛi wo nu shishi. Allah sumɔɔɔ ni eyeɔ amɛ awui kwraa, shi amɛ ji mɛi ni ye amɛ diɛŋtsɛ amɛhe awui.
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
Lɛlɛŋ, fɔyeli kã mɛi ni yeee adesai anɔkwa ni amɛhoɔ husui ni yɔɔ shikpɔŋ nɔ ni (yɛ) anɔkwale lɛ he lɛ pɛ anɔ. Amɛnine shɛ piŋmɔ ko ni yeɔ mɔ awui nɔ.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
kɛ (agbɛnɛ hu) Noa webii lɛ dani nakai be lɛ shɛ. Anɔkwa, amɛji gbɔmɛi ni yeee jalɛsane fe fɛɛ ni amɛbooo toi fe fɛɛ.