يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).
हे विश्वास करने आले! (अपने नबी कोला) ऐसी गल्लां नेईं पुच्छो, जेकर तुसेंगी समझाया जा तां (असल च) तुसेंगी परेशानी पैदा करग। जेकर तुस उसदे कोला पुच्छो के कुरान कदूं उतारदा जा करदा ऐ तां (निःसंदेह) तुसेंगी समझाया जाग। अल्लाह ने (तुसेंगी) उस गल्लै गी माफ करी दित्ता ऐ। ते अल्लाह परम माफ करने आला, मेहरबान ऐ।
قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ
qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).
सचमुच, तुहाडे तों पहलां लोकां दा इक समूह सी जो (अपने नबी कोल) इसी तरह दी गल्लां पुच्छदा सी, फिर ओह काफिर हो गए।
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).
वे तुझे (मुहम्मद) से कयाभ के लरए ऩूछते शैं, "कफ शोगा?" कहो, "सचमुच, प्रलय दा ज्ञान मेरे प्रभु दे कोल ऐ; उंदे सिवाय कोई (कोई) इसदी घटना दे समें दी व्याख्या नेईं करी सकदा। (प्रलय) बड़ा गै गंभीर ऐ (जीव-जंतुएं आस्तै इसदी उथल-पुथल) जेह्ड़ा आकाश ते धरती उप्पर, तुंदे कोल अचानक नेईं औग। वे तुझे ऐवे ऩूछते शैं जैवे तुभ जानते शो। (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च (कयामत दे दिन) दा ज्ञान अल्लाह दे कोल ऐ, पर ज्यादातर लोक नेईं जानदे।"
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
ते उनेंगी आखेआ, "जेकर तुस सच्चे ओ तां धमकी कदूं (आग)?"
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ
wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).
ते जान लओ कि तुहाडे विचों अल्लाह दा रसूलुल्लाह वी है। जेकर ओह़ मते सारे गल् लें च तुंदी आज्ञा मनदा तां तुस मुसीबत च पेई जंदे। पर अल्लाह ने तुसें गी इमान कन्ने प्यार कीता ऐ ते तुंदे दिलें च सुंदर बनाई दित्ता ऐ ते तुसें गी कुफर, बुराई, ते आज्ञा नेईं मनने कन्ने नफरत कराया ऐ। इह ही सीधी राह ते चलदे हन।
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.
उह (काफिर) तुहाडे (हे मुहम्मद) तों कयामत दे बारे विच पुछदे हन, "कब होवेगा?"