وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).
ते जिसदे बारे च तुसेंगी कोई जानकारी नेई ऐ, उदे पिच्छे नेई चलना, कीजे सुनने, दिखने ते विवेक सारें दे बारे च उंदे बारे च सवाल खड़े होंगन।
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
बाद च (कुछ लोक) आखदे न, "(उंदी गिनतरी) त्रै (लोग), चौथा कुत्ता ऐ," ते (दूए) आखदे न, "(उंदी गिनतरी) पंज (लोग), छठी कुत्ता ऐ," अलौकिकता दे बारे च इक अनुमान दे रूप च ते (दूजे) ने आख्या, "(उंदी गिनती) सात (लोग) ऐ, अठवां कुत्ता ऐ।" कहो (मुहम्मद) "मेरे रब उंदी गिनतरी सारें कोला बेहतर जानदे न; उंदी (संख्या) गी कुसै गी छोड़िये कोई नेईं जानदा।" इस करिए तुस (मुहम्मद) उंदे बारे च बहस नेईं करो, सिवाय बाहरले बहस दे ते उंदे (जवानें) दे बारे च कुसै कोला बी नेईं पुच्छो।
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).
ते इंसानें च बी ऐसे बी न जेह्ड़े बिना ज्ञान दे अल्लाह दे बारे च बहस करदे न ते सिर्फ बड़े बुरे शैतानें दा गै पालन करदे न।
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ
wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
ते इंसानें विच वी ऐसे वी हन जो अल्लाह दे बारे विच बिना ज्ञान दे, बिना हिदायत दे अते बिना कुई किताब (वही) दे बहस करेंदे हन जो ज्ञान प्रदान करेंदी हे।
اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ
alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).
क्या तुसें नेईं दिक्खेआ जे अल्लाह ने तुंदे (फायदे) आस्तै जेह्ड़ा आकाश च ऐ ते धरती उप्पर ऐ उसी अपने वश च करी दित्ता ऐ ते तुंदे आस्तै शारीरिक ते मानसिक तौर उप्पर अपनी बरकत गी सिद्ध करी दित्ता ऐ। पर इंसानें विच ऐसे वी हन जो अल्लाह दी (एकता) ते बिना ज्ञान या हिदायत दे ते बिना किसी किताब दे विवाद करदे हन जो ज्ञान प्रदान करदी है।
ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).
(अर्थात) जो अल्लाह दी आयतां दे बारे विच बिना किसे औचित्य दे विवाद करदे हन जो उन्हां कोल पहुंचे होवे। अल्लाह ते मुसलमान दा गुस्सा बड़ा है। इस तर्हां अल्लाह हर घमंडी ते घमंडी इंसान दे दिल ते मुहर लगांदा है।
اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
सचमुच, जो लोग अल्लाह दे आयतों ते बिना वजह (सबूत) दे उन्हां तक पहुंचे विवाद करदे हन, उन्हां दे स्तन विच जो वी है ओ (इच्छा) वड्डी है जो ओह हासिल नहीं करनगे, फिर अल्लाह तों रक्षा मंगन। सचमुच, ओह सब सुनने आला, सब देखने आला ऐ।