قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
موږ ستا مخ (محمد صلی الله علیه وسلم) ډېر ځله اسمان ته پورته ګورو، نو موږ به تا هغه قبلې ته وګرځوو چې ته یې خوښوې. نو خپل مخ د لوی جومات په لور وګرځوه. او هر ځای چې یې، خپل مخ د هغې په لور وګرځوه. او په حقیقت کې هغه کسان چې کتاب (تورات او انجیل) ورکړل شوی دی پوهیږي چې (د قبلې لیږد) د دوی د رب له لوري حق دی. او الله له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې دوی یې کوي.
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).
هغه کسان چې موږ ورته کتاب (تورات او انجیل) ورکړی دی، هغه (محمد) داسې پیژني لکه څنګه چې خپل اولادونه پیژني. په حقیقت کې، ځینې یې حق پټوي پداسې حال کې چې دوی پوهیږي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې هغه څه پټوي چې موږ د معلوماتو او لارښوونو په بڼه رالیږلي دي، وروسته له دې چې موږ یې په کتاب (قرآن) کې انسانانو ته بیان کړي دي، دا هغه کسان دي چې الله تعالی پرې لعنت وایي او لعنت ویونکي هم پرې لعنت وایي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
په حقیقت کې هغه کسان چې هغه څه پټوي چې الله تعالی نازل کړي دي او په لږ قیمت یې پلوري، دوی یوازې په خپلو ګیډو کې د دوزخ اور خوري، او الله تعالی به د قیامت په ورځ نه دوی ته سلام وکړي او نه به یې پاک کړي، د دوی لپاره دردناک عذاب دی.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).
اې اهل کتابو! ولې د الله تعالی له آیتونو څخه انکار کوئ، سره له دې چې تاسو (حقیقت) پوهیږئ؟
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
اې اهل کتابو! ولې تاسو حق له باطل سره ګډوئ او حق پټوئ، سره له دې چې تاسو پوهېږئ؟
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
او په اهل کتابو کې یو څوک شته چې که ته ورته ډېر مال امانت ورکړې، نو خامخا به یې تاته بیرته درکړي. خو په دوی کې (هم) داسې شته چې که ته ورته یو دینار امانت ورکړې، نو هغه به تاته بیرته نه درکوي، مګر دا چې ته یې تل راټولوې. دا ځکه چې دوی وايي، "موږ د نالوستو خلکو په وړاندې هیڅ ګناه نه لرو." دوی په الله تعالی دروغ وايي، سره له دې چې دوی پوهیږي.
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).
او (یاد کړئ) کله چې الله تعالی له هغو کسانو څخه چې کتاب ورکړل شوی و، ژمنه واخیسته (یعنې) چې "تاسو به یې (د کتاب محتوا) خلکو ته په ریښتیا سره بیانوئ او مه یې پټوئ،" نو دوی (ژمنه) د خپلو شاګانو شاته وغورځوله او په ارزانه بیه یې وپلورله. نو دا د دوی د اخیستلو او پلورلو بدترین ډول دی.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(یعنې) هغه کسان چې بخل کوي او نورو ته د بخل امر کوي او هغه نعمت پټوي چې الله تعالی ورکړی دی، موږ د کافرانو لپاره سپکوونکی عذاب چمتو کړی دی.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(دا) د یهودیانو له ډلې څخه دي، چې کلمې له خپل ځای څخه بدلوي. او دوی وویل: "موږ واورېدل، خو اطاعت به ونه کړو." او (دوی دا هم وویل:) "واورئ،" پداسې حال کې چې (ته محمد) هیڅ نه اورېدې. او (دوی وايي)، "راعنا" خپله ژبه تاووي او دین ردوي. که دوی ویلي وای، "موږ اورو او اطاعت کوو، او غوږ نیسو، او زموږ پاملرنه کوو،" دا به د دوی لپاره غوره او سمه وه، مګر الله تعالی د دوی د کفر له امله پر دوی لعنت کړی دی. دوی ایمان نه راوړي مګر ډیر لږ.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې ده؟ دوی په جبت او طاغوت ایمان لري او کافرانو (د مکې مشرکینو) ته وايي چې دوی په خپله لاره کې له مؤمنانو څخه ډیر سم دي.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(خو) ځکه چې دوی خپله ژمنه مات کړه، موږ پر دوی لعنت وکړ او زړونه مو سخت کړل. دوی خوښوي چې د (الله) کلمه له خپل ځای څخه بدله کړي، او دوی (په قصدي ډول) ځینې هغه پیغامونه هیروي چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و. ته به تل له دوی څخه خیانت ووینې مګر د دوی له یوې کوچنۍ ډلې څخه (چې خیانت نه کوي)، نو دوی ته بښنه وکړه او دوی یوازې پریږده. په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
اې اهل کتابو! بېشکه زموږ رسول تاسو ته راغلی دی، هغه ډېر هغه څه چې تاسو پټ کړي دي او ډېر هغه څه چې هغه پرېښي دي، تاسو ته بیانوي. بېشکه تاسو ته د الله له لوري رڼا او څرګند کتاب راغلی دی.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
په حقیقت کې، موږ هغه یو چې د تورات کتاب یې نازل کړ، په هغه کې لارښوونه او رڼا ده. په دې کتاب سره، هغه پیغمبران چې الله ته تسلیم شوي وو، د یهودانو په چارو کې یې فیصلې کولې، لکه څنګه چې د دوی عالمان او کاهنان، ځکه چې دوی ته امر شوی و چې د الله کتابونه وساتي او دوی د هغوی شاهدان وو. نو له خلکو مه وېرېږئ، (بلکې) له ما ووېرېږئ. او زما آیتونه په ارزانه بیه مه پلورئ. څوک چې د هغه څه سره پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی کافران دي.
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
ولې د دوی عالمان او راهبان دوی د دروغو ویلو او حرامو شیانو خوړلو څخه نه منع کوي؟ دا واقعیا، واقعیا بد کار دی چې دوی یې کړی دی.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ای رسوله! هغه څه چې ستا رب تاته وحی کړي دي ورسوه. که ته (هغه څه چې تاته امر شوی و) نه کوې نو دا په دې مانا ده چې ته د هغه پیغام نه رسوې. او الله تا د انسانانو (ضرر) څخه ساتي. په حقیقت کې الله کافرانو ته لارښوونه نه کوي.
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
ایا زه له الله پرته بل قاضي ولټوم، حال دا چې هغه ذات دی چې تاسو ته یې کتاب (قرآن) په تفصیل سره نازل کړی دی؟ هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی پوهیږي چې دا ستا د رب له لوري په حق سره نازل شوی دی. نو له شک کوونکو څخه مه کیږه.
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
نو د هغوی ظالمانو (هغه خبرې) په هغه خبرو بدلې کړې چې ورته نه وې ویل شوې، نو موږ د هغوی د ظلم له امله پر هغوی له اسمانه عذاب نازل کړ.
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
بیا له دوی وروسته داسې نسل راغی چې تورات یې په میراث کې واخیست او د دې دنیا حق یې واخیست. بیا یې وویل: "موږ به بخښل کیږو." او که د دې دنیا په څیر ورته راشي، نو دوی به یې هم واخلي. ایا دوی په کتاب (تورات) کې په دې ژمنه تړلي نه وو چې دوی به د الله په اړه له حق پرته بل څه ونه وايي، سره له دې چې دوی هغه څه زده کړي وو چې په هغه کې دي؟ د آخرت کور د هغو کسانو لپاره غوره دی چې له الله څخه ویره لري. ایا تاسو نه پوهیږئ؟