اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې کافران دي، د هغوی لپاره یو شان دي، که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووېروې یا یې ونه وېروې، دوی به ایمان ونه راوړي.
وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
او هغو کسانو ته چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي دي، زیری ورکړه چې د دوی لپاره داسې باغونه دي چې لاندې یې ویالې بهېږي. هر کله چې دوی ته له اسمان څخه د خوړو په توګه میوه ورکړل شي، نو دوی وايي: "دا هغه څه دي چې موږ ته مخکې ورکړل شوي وو." دوی ته ورته (میوې) ورکړل شوي دي. او هلته دوی پاکې میرمنې ترلاسه کوي. دوی په هغه کې پاتې کیږي.
اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).
بېشکه موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) له حق سره د زېري ورکوونکي او وېروونکي په توګه لېږلی یې او د دوزخ د اوسېدونکو په اړه به له تا څخه پوښتنه نه کېږي.
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
انسانان (پخوا) یو قوم وو. بیا الله تعالی پیغمبران د ښه خبر ورکولو او اخطار ورکولو لپاره راولیږل. او د هغوی سره یې حق لرونکی کتاب نازل کړ، ترڅو د خلکو ترمنځ په هغو مسایلو کې پریکړه وکړي چې دوی پکې اختلاف لري. او هغه کسان چې اختلاف کوي یوازې هغه کسان دي چې (کتاب) ورکړل شوی دی، وروسته له دې چې دوی ته څرګند دلیلونه رسیدلي دي، د دوی د خپل مینځي حسد له امله. نو الله تعالی په خپل اراده سره هغو کسانو ته چې ایمان لري د هغه حق په اړه لارښوونه کوي چې دوی یې په اړه اختلاف لري. الله تعالی چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي.
وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
او د هغه چا په توګه چې زما څخه مخکې د تورات تصدیق کوونکی دی، او زه ستاسو لپاره ځینې هغه څه حلال کړم چې تاسو ته حرام شوي وو. او زه ستاسو د رب له لوري یوه نښه (معجزه) راوړم. نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ.
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
په حقیقت کې الله تعالی پر مؤمنانو احسان کړی دی کله چې یې په دوی کې له دوی څخه یو رسول (محمد) راولیږه چې د هغه آیتونه یې ورته تلاوت کړل، د دوی (روحونه) یې پاک کړل، او دوی ته یې کتاب (قرآن) او حکمت (سنت) ورزده کړ، که څه هم دوی له دې مخکې په څرګنده ګمراهۍ کې وو.
رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ
rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).
ای زموږ ربه، هغه څه راکړه چې تا د خپلو رسولانو له لارې له موږ سره ژمنه کړې ده. او د قیامت په ورځ موږ مه رسوا کوه. په رښتیا چې ته هیڅکله ژمنه نه ماتوې.
رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
رسولان د بشارت ورکوونکي او خبردارونکي وو، ترڅو د رسولانو له لیږلو وروسته د انسانانو لپاره د الله سره د شخړې کولو لپاره هیڅ دلیل پاتې نشي. الله تعالی ډېر ځواکمن او حکمت لرونکی دی.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ای اهل کتابو! په حقیقت کې زموږ رسول تاسو ته راغلی دی، کله چې د رسولانو (لیږل) بند شول، نو تاسو ته یې (زموږ قانون) بیان کړ، ترڅو تاسو ونه وایئ چې "موږ ته هیڅوک نه دی راغلی، نه زیری ورکوونکی او نه ویرونکی." په حقیقت کې، تاسو ته یو زیری ورکوونکی او ویرونکی راغلی دی. او الله په هرڅه باندې غالب دی.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ای رسوله! هغه څه چې ستا رب تاته وحی کړي دي ورسوه. که ته (هغه څه چې تاته امر شوی و) نه کوې نو دا په دې مانا ده چې ته د هغه پیغام نه رسوې. او الله تا د انسانانو (ضرر) څخه ساتي. په حقیقت کې الله کافرانو ته لارښوونه نه کوي.
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "د چا شاهدي ډېره قوي ده؟" ووایه، "الله، هغه زما او ستاسو ترمنځ شاهد دی. دا قرآن ماته د دې لپاره نازل شوی چې زه تاسو او هغو کسانو ته چې (قرآن ته) راځي، خبرداری ورکړم. ایا تاسو واقعیا شاهدي ورکولی شئ چې د الله سره نور خدایان هم شته؟" ووایه، "زه شاهدي نشم ورکولی." ووایه، "په حقیقت کې، یوازې هغه قادر خدای دی او زه له هغه څه څخه پاک یم چې تاسو یې (له الله سره) شریک کوئ."
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
هغه رسولان چې موږ لېږلي وو د دې لپاره وو چې زېری ورکړي او وېروونکي وي، نو څوک چې ایمان راوړي او اصلاح وکړي، د هغوی لپاره نه څه وېره شته او نه به غمجن شي.
وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).
په دې (قرآن) سره هغو کسانو ته خبرداری ورکړه چې د خپل رب په وړاندې (د قیامت په ورځ) له راټولېدو څخه وېرېږي، چې د دوی لپاره له الله پرته بل څوک ملاتړی او شفاعت کوونکی نشته، د دې لپاره چې دوی پرهیزګاري ترلاسه کړي.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
دا هغه (پیغمبران) دي چې الله ورته لارښوونه کړې ده، نو د دوی لارښوونې تعقیب کړئ. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه له تاسو څخه د (قرآن) د رسولو په بدل کې هیڅ شی نه غواړم." قرآن د ټولې نړۍ (ټولو خلکو) لپاره یوازې یو خبرداری دی.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
او دا (قرآن)، یو کتاب چې موږ په لویو برکتونو سره نازل کړی دی، د هغو کتابونو تصدیق کوي چې مخکې (نازل شوي) وو او د دې لپاره چې تاسو (د) ام القریٰ (مکې) او د هغه شاوخوا خلکو ته خبرداری ورکړئ. هغه خلک چې په آخرت باور لري یقینا په دې (قرآن) باور لري، او دوی تل خپل لمونځونه ساتي.
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
اې د جن او انسانانو ډلې! ایا ستاسو له ډلې څخه پیغمبران نه دي راغلي، زما آیتونه یې تاسو ته رسولي وو او تاسو ته یې د دې ورځې د غونډې په اړه خبرداری ورکړی وو؟ هغوی ځواب ورکړ، "(هو)، موږ پخپله شاهدان یو." خو دوی د دې دنیا ژوند دوکه کړل او دوی په ځانونو شاهدان شول، چې دوی کافران دي.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
نو که دوی درته دروغ ووایي، نو ووایه: "ستاسو رب پراخه رحمت لري، او د ګناهګارانو لپاره د هغه سزا حتمي ده."
كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).
(دا) هغه کتاب دی چې تاته (اې محمده) نازل شوی دی، نو ته پرې مه خفه کېږه، ترڅو ته د دې له لارې خلک ووېروې او د مؤمنانو لپاره یو درس وي.
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
زه تاسو ته د خپل رب پیغام رسوم، تاسو ته نصیحت کوم، او زه د الله له لوري هغه څه پوهیږم چې تاسو یې نه پوهیږئ."
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
او ایا تاسو تعجب کوئ چې ستاسو د رب له خوا ستاسو له ډلې څخه د یو سړي په واسطه نصیحت راغی، ترڅو تاسو وویروي او د دې لپاره چې تاسو پرهیزګاره شئ او د دې لپاره چې تاسو رحم وکړئ؟
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
او ایا تاسو حیران یاست چې ستاسو د رب له خوا ستاسو د یو سړي په واسطه تاسو ته نصیحت راغی چې ستاسو څخه وي، ترڅو تاسو ته وویروي؟ یاد کړئ کله چې هغه تاسو د نوح له قوم وروسته ځای ناستي کړل، او هغه تاسو ته په ځواک او قد کې غوره والی درکړ. نو د الله نعمتونه یاد کړئ ترڅو تاسو بریالي شئ.
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
او د ثمود قوم ته مو د دوی ورور صالح ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته یو څرګند دلیل راغلی دی. دا (اوښه) د الله له لوري ستاسو لپاره یوه نښه ده. پریږدئ چې دا د الله په ځمکه کې وخوري، زیان مه رسوئ، که نه نو په پایله کې به تاسو دردناک عذاب سره مخ شئ."
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
بیا هغه (صالح) له هغوی څخه لاړ او ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې ما د خپل رب پیغام تاسو ته ورساوه او تاسو ته مې نصیحت وکړ. خو تاسو هغه خلک نه خوښوئ چې نصیحت کوي."
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
او په هیڅ لاره کې مه کېنئ چې مومنان د الله له لارې څخه ووېروئ او منع یې کړئ او وغواړئ چې هغه وګرځوئ. په یاد ولرئ کله چې تاسو لږ وئ، نو الله ستاسو شمیر زیات کړ. او پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
نو شعیب علیه السلام له هغوی څخه ووت او ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې ما د خپل رب پیغام تاسو ته ورساوه او نصیحت مې درته وکړ. نو زه به څنګه د کافرانو لپاره غمجن شم؟"
اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).
او ایا دوی فکر نه کوي چې د دوی ملګری (محمد صلی الله علیه وسلم) لیونی نه دی، بلکې یوازې یو څرګند خبرداری ورکوونکی دی؟
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د ځان لپاره د ګټې او زیان رسولو واک نلرم مګر هغه څه چې الله یې وغواړي. که زه په غیب پوهیدم، نو زه به تر خپلې وسې پورې ښېګڼه وکړم او هیڅ زیان به ما ته ونه رسیږي. زه یوازې د هغو کسانو لپاره چې ایمان لري، یو خبردارونکی او د خوښۍ خبر ورکوونکی یم."
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
دا د تعجب خبره نه ده چې خلک باید حیران شي چې موږ د دوی په منځ کې یو سړي ته وحی وکړه چې "خلکو ته خبرداری ورکړه او مومنان خوشحاله کړه چې دوی د خدای په وړاندې لوړ مقام لري." کافرانو وویل: "دا سړی (محمد) په ریښتیا سره جادوګر دی."
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
او موږ موسی او د هغه ورور ته وحي وکړه چې "په مصر کې د خپلو قومونو لپاره څو کورونه جوړ کړئ او خپل کورونه د عبادت ځایونه او لمونځونه وکړئ او مومنان خوشحاله کړئ."
اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ
allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).
ترڅو تاسو د الله پرته د بل چا عبادت ونه کړئ، په حقیقت کې زه (محمد) ستاسو لپاره د هغه له لوري یو خبردارونکی او د خوښۍ زیری ورکوونکی یم.
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
نو ښايي چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) وغواړې چې د هغه څه څخه چې تا ته نازل شوي دي ځینې یې پرېږدې او ستا سینه د هغې له امله تنګه شي، ځکه چې دوی به ووایي: "ولې پر هغه خزانه (مال) نه ده نازله شوې یا ورسره فرښته ولې نه وه راغلې؟" په حقیقت کې ته یوازې یو خبردارونکی یې او الله د هر څه ساتونکی دی.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
او په رښتيا موږ نوح عليه السلام د هغه قوم ته ولېږه، (هغه وويل) "په رښتيا چې زه ستاسو لپاره يو څرګند خبردارى يم،
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
ترڅو تاسو د الله پرته د بل چا عبادت ونه کړئ. زه په رښتیا سره ویره لرم چې تاسو به په یوه ډیره دردناکه ورځ کې عذاب سره مخ شئ.
حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
نو کله چې رسولان نور (د خپلو خلکو د ایمان په اړه) نا امیده نه وي او باور وکړي چې دوی دروغجن ګڼل شوي دي، نو دوی (رسولان) زموږ مرستې ته راځي، بیا به هغه څوک وژغورل شي چې موږ یې وغواړو. او زموږ عذاب له ګناهګارانو څخه نه رد کیږي.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).
او کافرانو وويل: "ولې پر هغه (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه د رب له لوري کومه نښه (معجزه) نه ده نازله شوې؟" بېشکه ته یوازې یو خبردارونکی یې، او د هر قوم لپاره یو څوک لارښوونه کوونکی شته.
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
په دې توګه موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې قوم ته لیږلی یې چې له هغوی څخه ډېر خلک تېر شوي دي، ترڅو ته هغوی ته هغه (قرآن) ولولې چې موږ تا ته وحی کړی دی، که څه هم دوی په لوی خدای، رحمن، کافران دي. ووایه: "هغه زما رب دی، له هغه پرته بل معبود نشته، زه یوازې په هغه توکل کوم او یوازې په هغه توبه کوم."
وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ
wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).
او (محمد صلی الله علیه وسلم) خلکو ته په هغه ورځ چې عذاب راشي، خبردار کړه، نو ظالمان به ووایي: "زموږ ربه، موږ ته د یوې شیبې لپاره هم فرصت راکړه، موږ به ستا بلنه ومنو او د رسولانو پیروي به وکړو." (دوی ته وویل شول) "ایا تاسو مخکې (په ځمکه کې) قسم نه و خوړلی چې هیڅکله به هلاک نه شئ؟"
هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).
او دا (قرآن) د انسانانو لپاره یو (کامل) وضاحت دی، ترڅو چې دوی په دې سره وویرول شي، ترڅو چې دوی پوه شي چې هغه یو خدای دی، او د عقل خاوندان نصیحت واخلي.
۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ
nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).
زما بندګانو ته خبر ورکړه چې زه ډېر بخښونکی او رحم کوونکی یم،
وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ
wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).
او زما سزا ډېره دردناکه ده.
وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ
wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).
او (محمد صلی الله علیه وسلم) ووایه: "بېشکه زه یو څرګند خبردارونکی یم."
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
هغه پرښتې رالېږلې چې د خپلو بندګانو څخه چا ته چې وغواړي وحي راوړي، یعنې "زما بندګانو ته یادونه وکړئ چې زما پرته بل معبود نشته، نو له ما څخه ووېرېږئ."
تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).
په الله قسم، موږ له تا څخه مخکې خلکو ته (رسولان) لېږلي وو، خو شیطان د هغوی (ناوړه) عملونه هغوی ته ښکلي کړل، نو نن ورځ هغه (شیطان) د هغوی مشر شو او هغوی به ډېر دردناک عذاب وویني.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
او (یاد کړه) هغه ورځ (چې) موږ د هر امت له منځه د هغوی له منځه یو شاهد راپورته کړ او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) مو پر هغوی شاهد راوستې. او موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې د هر څه وضاحت کوي، د لارښوونې او رحمت او د هغو کسانو لپاره چې اطاعت یې منلی دی (مسلمانان).
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا
manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).
څوک چې د (الله) په لارښوونه عمل وکړي، نو په حقیقت کې دا د هغه د ځان لپاره دی؛ او څوک چې ګمراه شي، نو اصلي (ضرر) د هغه د ځان لپاره دی. او ګناهګار د بل ګناه نشي زغملی، مګر موږ به هغه ته سزا ورنکړو تر هغه چې موږ یو رسول ونه لیږو.
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
او موږ (قرآن) په حق سره نازل کړ او (قرآن) په حق سره نازل شو. او موږ ته (محمد) یوازې د زیری ورکوونکي او ویروونکي په توګه لیږلی یې.
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
د یوې مستقیمې لارښوونې په توګه، د هغه له لوري د یو ډېر دردناک عذاب څخه د خبردارۍ ورکولو لپاره او هغو مومنانو ته چې ښه عملونه کوي، د دې زېری ورکولو لپاره چې دوی ته به ښه اجر ورکړل شي،
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
او هغو کسانو ته خبرداری ورکول چې وايي: "الله یو ماشوم نیولی دی."
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
او موږ پېغمبران نه دي لېږلي مګر د زېري ورکوونکي او وېروونکي په توګه، خو هغه کسان چې کافران شوي دي په باطله توګه بحث کوي ترڅو حق (حق) له منځه یوسي، او زما ایتونه او هغه څه چې د دوی په وړاندې اخطار شوي دي مسخره کوي.
فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا
fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).
نو په حقیقت کې موږ دا (قرآن) ستا په ژبه (ای محمده) اسانه کړی دی، ترڅو ته پرې هغو کسانو ته زیری ورکړې چې پرهیزګاران دي، او د دې لپاره چې ته نافرمانه خلکو ته خبردارې ورکړې.