وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
अर जद कुरान पढ़्यो जावै है, तो सुणो अर चुप रैवो, ताकि थनै दया मिल सकै।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
साची, वै ईमानदार है जिका अल्लाह रै नाम सूं काँप जावै है अर जद बांनै बांरी आयतां सुणाई जावै है तो बांको ईमान बढ़ जावै है (मजबूत होवै है) अर बै फगत अल्लाह माथै ई भरोसो करै है।
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(मुहम्मद) कैवो, "इण माथै (कुरान) विस्वास करो नींतर थनै विस्वास करणो नीं पड़ैला (अल्लाह रै वास्तै ओ ईज है)। साची, जिका लोगां नै पैली रो ज्ञान दियो गयो है, जद (कुरान) बां नै पढ़ियो जावै है, तो वै आपरा मुंडा नै नीचै कर देवै है, खुद नै सजदा करै है।"
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
अर वे रोता थका आपरा मुंडा नीचै कर दिया अर वे और भी गंभीर होग्या।
وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا
wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).
अर जिका लोगां नै आपरै प्रभु री श्लोकां सूं चेतावनी दी जावै तो वै बधिर अर अंधा लोगां री तरै व्यवहार नीं करै।
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
म्हारी आयतां माथै विस्वास करण आळा लोग फगत वै ई है जिका जद बांनै (म्हारी आयतां) याद करावै है तो वै खुद नै सजदा करै है अर खुद री महिमा करै है अर आपरै प्रभु री स्तुति करै है अर वै घमण्ड नीं करै है।
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
अल्लाह ने सबसूं आच्छी कहावतां, कुरान नै, बार-बार दोहराया गया (आयत) भेजी है; जिका लोग आपरै प्रभु सूं डरता है, बां री चामड़ी इणसूं कांप जावै है, फेर अल्लाह री याद सूं बांरी चामड़ी अर दिल शांत हो जावै है। ओ अल्लाह री हिदायत है; वो इणनै इण सूं मार्गदर्शन करै है जिणनै वो चावै है। अर जिणनै अल्लाह भटकाव देवै है, उणनै कोई मार्गदर्शन करण आळो कोनी है।
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
अर (याद राखजो) जद म्हे थानै (मुहम्मद) जिन्नां रो एक दल भेंट करियो जका कुरान री पढ़ाई सुण रैया हा, जद बै (पाठन) मांय हाजर हुया तो बां कैयो, "चुप रैवो (इणनै सुणबा रै वास्तै)!" जद ओ काम पूरो होग्यो तो वे चेतावनी देबा रै वास्तै आपरै लोगां कनै पाछा आया।
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
कांई विश्वासियां रै वास्तै आदर रै साथै अल्लाह री याद राखण अर बां माथै प्रकट हुयोड़ा साच नै मानण रो बगत नीं आयो है? अर बांनै बां लोगां री तरै नीं बणणो चाइजै जिका पैली पवित्र शास्त्र नै स्वीकार कर चुक्या हा, पछै बांरै माथै घणो बगत बीतग्यो अर बांका मन कठोर हुयग्या। अर बां मांय सूं घणकरा अपराधी बणग्या।
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
जे आपां इण कुरान नै किणी पहाड़ माथै भेज दियो तो थै निश्चित रूप सूं देखस्यो कै ओ कुरान अल्लाह रै डर सूं झुक्योड़ो अर बंट्योड़ो है। अर म्हे लोगां रै वास्तै ऐ दृष्टान्त बणाया है ताकि वे सोच सकै।
فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ
fa iżā faragta fanṣab.
तो जद थैं (किणी चीज सूं) काम पूरो कर लियो है, तो (दूजा मामलां माथै) मेहनत करता रैवो।