۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
አላህንም ተገዙ፤ ከእርሱም ጋር ምንም አታጋሩ። ለወላጆች፣ ለቅርብ ዘመዶች፣ ለወላጆች አልባ ልጆች፣ ለድሆች፣ ለቅርብና ለሩቅ ጎረቤቶች፣ ለሥራ ባልደረቦች፣ ለኢብኑ ሳቢልና ላለባችሁ ማንኛውም ባሪያዎች ደግ ሁኑ። በእርግጥም አላህ በራሳቸው የሚኮሩና የሚኮሩ ሰዎችን አይወድም።
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
እናም በዚህች ምድር ላይ በትዕቢት አትራመድ፤ ምክንያቱም ምድርን መወጋት አትችልም፤ እንደ ተራሮችም ከፍታ መውጣት አትችልም።
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
ባዘንንላቸውና የደረሰባቸውንም ጉዳት ባወገድንላቸው ኖሮ በጥመታቸው ውስጥ ይዋሻሉ።
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
በምድር ላይ ለማይኮሩና ለማይጎዱ ሰዎች የኋለኛውን ዓለም ምድር አደረግን። (መልካም) መጨረሻም ለጥንቁቆቹ ነው።
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
ፊትህንም ከሰዎች (በትዕቢት) አታዙር፤ በምድርም ላይ በትዕቢት አትሂድ፤ አላህ ትዕቢተኞችንና ጉረኞችን አይወድም።
لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ
likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
ስለዚህ በጎደለህ ነገር እንዳታዝን፣ በሰጠህም ነገር ከመጠን በላይ እንዳትደሰት። አላህም በራሱ የሚኮራና የሚኮራ ሰውን አይወድም።