وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

Әгәр ҙә улар иманлы булһалар һәм тәҡүә булһалар, Аллаһтан бирелгән әжер яҡшыраҡ булыр ине, әгәр улар белһәләр.

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Һинән (Мөхәммәттән) ярым ай тураһында һорайҙар. Әйт: «Был кешеләр өсөн ваҡыт һәм хаж ҡылыу ваҡыты күрһәткесе». Өйгә уның өҫтөнән инеү изгелек түгел, ә изгелек тәҡүәлеләрҙең (изгелеге). Өйҙәргә ишектәренән инегеҙ, уңышҡа өлгәшер өсөн Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

Хаж (миҙгел) — раҫланған айҙар. Кем шул (айҙарҙа) хаж ҡылһа, хаж ваҡытында бысраҡ һүҙҙәр һөйләмәһен (рәфәттәр әйтмәһен), әхлаҡһыҙлыҡ ҡылмаһын, ғауғалашмаһын. Ниндәй генә изгелек ҡылһағыҙ ҙа, Аллаһ белә. Ризыҡ алып килегеҙ, сөнки ысынында иң яҡшы ризыҡ – тәҡүәлек. Һәм Минән ҡурҡығыҙ, айыҡ аҡыллы кешеләр!

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

Күрһәтелгән көндәрҙә Аллаһ Тәғәләнең зикерен ҡылығыҙ. Кем ике көндән һуң ашыға (Минанан сығып китә), уға гонаһ юҡ. Кем уны бөтөрһә, уның өсөн дә, йәғни тәҡүәлеләр өсөн дә гонаһы юҡ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм белегеҙ: Ул һеҙҙе йыясаҡ.

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Антығыҙҙа Аллаһтың (исемде) изге эштәр ҡылыуға, тәҡүәле булыуға һәм кешеләр араһында татыулыҡ булдырыуға кәртә итеп ҡулланмағыҙ. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әйт: «Мин һиңә бынан да яҡшыраҡ нәмә тураһында хәбәр итәйемме?» Раббыһы ҡаршыһында тәҡүә булғандарға аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр бар, улар унда мәңге йәшәйәсәктәр, саф тиңдәштәр һәм Аллаһтың ризалығы бар. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Әммә кем уларҙың вәғәҙәһен үтәһә һәм Аллаһтан ҡурҡһа, ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Яҡшылыҡ алһаң, (ҡотолғоһоҙ) улар ҡайғырасаҡ, ә һиңә бәлә килһә, улар был хәлгә шатланыр. Сабыр һәм тәҡүә булһаң, уларҙың хәйләләре һине әҙ генә лә борсомаҫ. Ысынлап та, Аллаһ уларҙың һәр ғәмәлендә киң ҡолас ала.

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

Һәм, ысынлап та, көсһөҙ булһағыҙ ҙа, Аллаһ һеҙгә Бәҙер яуында ярҙам итте. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ, шул саҡта Уға рәхмәтле булырһығыҙ.

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

Раббығыҙҙан ғәфү үтенергә һәм тәҡүәлеләр өсөн әҙерләнгән күктәр һәм Ер кеүек киңлектәге ожмахты алырға ашығығыҙ.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(атап әйткәндә) яраланғандан һуң (Ухуд һуғышында) Аллаһтың һәм Пәйғәмбәрҙең бойороҡтарына буйһонғандар. Улар араһында изге ғәмәлдәр ҡылған һәм тәҡүә булғандар ҙур сауаптар ала.

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

Аллаһы Тәғәлә мөьминдәрҙе һинең бөгөнгө хәлеңдә ҡалдырмаясаҡ, шуға ла насарҙы яҡшынан айыра. Аллаһ һиңә йәшерен нәмәләрҙе күрһәтмәҫ, әммә Аллаһ Үҙенең пәйғәмбәрҙәре араһынан кемде теләй, шуны һайлай. Шуның өсөн Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерегеҙ. Иман һәм тәҡүәлек булһа, тимәк, ҙур сауап аласаҡһығыҙ.

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Һеҙ мотлаҡ байлығығыҙ һәм үҙегеҙ менән һыналасаҡһығыҙ. Һәм, һис шикһеҙ, һеҙ үҙегеҙгә тиклем китап бирелгәндәрҙән һәм мөшриктәрҙән бик күп рәнйеткес һүҙҙәр ишетерһегеҙ. Әгәр ҙә һеҙ сабыр һәм тәҡүә булһағыҙ, ысынлап та, ул нәмәләр өҫтөнлөклө нәмәләр (булырға тейеш).

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

Әммә Раббынан ҡурҡҡандарға, Аллаһ бүләге булараҡ, аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр булыр. Тәҡүәлеләр өсөн Аллаһ хозурында булған нәмәләр хәйерлерәк.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Сабыр булығыҙ һәм сабырлығығыҙҙы нығытығыҙ һәм уяу булығыҙ (илегеҙ сиктәрендә) һәм бәхетле булһын өсөн Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Ҡулдарығыҙҙы тыйығыҙ (һуғыштан), намаҙ уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ!- тип әйтелгән кешеләргә иғтибар итмәйһегеҙме ни! Һуғышҡа мәжбүр булғас, ҡапыл уларҙың ҡайһы берҙәре (монафиҡтар) кешеләрҙән (дошмандарҙан) ҡурҡтылар, Аллаһтан ҡурҡҡан кеүек, хатта (унан да нығыраҡ) ҡурҡтылар. Улар: «Эй, Раббыбыҙ, ни өсөн Һин беҙҙе һуғышҡа мәжбүр иттең? Әйт: «Был донъяла ләззәттәр аҙ, ә теге донъя тәҡүәлеләр өсөн яҡшыраҡ (һуғыш өсөн сауап ала), һеҙгә әҙ генә лә ғәҙелһеҙлек ҡылынмаясаҡ».

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Ә ҡатын-ҡыҙ иремдең тупаҫ йәки битараф булыр тип борсола икән, тимәк, улар икеһе лә ысын татыулыҡ урынлаштыра ала, ә был татыулыҡ яҡшыраҡ (улар өсөн) хатта ир тәбиғәте менән ҡомһоҙ булһа ла. Әгәр ҙә һеҙ (ҡатынығыҙ менән мөнәсәбәттәрегеҙҙе) яҡшыртһағыҙ һәм үҙегеҙҙе (нуҫыҙҙан һәм битарафлыҡтан) һаҡлаһағыҙ, тимәк, ысынлап та, Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл.

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Ә һеҙ (һеҙҙең) ҡатындарығыҙ араһында ғәҙел эш итә алмаясаҡһығыҙ, хатта һеҙ ысынлап та шулай эшләргә теләһәгеҙ ҙә, шуға күрә шул тиклем эйелмәгеҙ (яратҡан кешеләрегеҙгә ҡарата), башҡаларҙы тигеҙлектә эленеп ҡалдырырһығыҙ. Әгәр ҙә һеҙ яҡшыртыуҙар яһаһағыҙ һәм үҙегеҙҙе (алдашыуҙан) һаҡлаһағыҙ, ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, рәхимле!

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм Уға яҡынайыу өсөн вәсилә (юл) эҙләгеҙ, Уның юлында тырышығыҙ (көрәшегеҙ), шул саҡта һеҙ уңышлы булырһығыҙ.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

Әгәр китап әһелдәре иман килтереп, тәҡүә булһалар, Беҙ уларҙың хаталарын юйып, уларҙы ләззәт тулы ожмахтарға индерер инек.

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Иман килтереп, ашаған ризыҡтарына ҡарата изге ғәмәлдәр ҡылғандарға (элекке замандарҙа) гонаһ юҡ, әгәр улар тәҡүә булһалар һәм иман килтерһәләр, изге ғәмәлдәр ҡылһалар, тимәк, улар тәҡүәлекте дауам итә һәм иман килтерә, тимәк, уларҙа (һаман да) тәҡүәлек бар һәм изге ғәмәлдәр ҡыла. Аллаһ изге эштәр ҡылғандарҙы ярата.

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Яуызлыҡтың күплеге күңелегеҙҙе үҙенә тартһа ла, яуызлыҡ менән яҡшылыҡ бер үк түгел, шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ, эй, айыҡ аҡыллы кешеләр, һеҙ уңышҡа өлгәшерһегеҙ».

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм был — Беҙ иңдергән Китап (Ҡөрьән) — бәрәкәттәр менән тулы. Уға эйәрегеҙ һәм тәҡүәле булығыҙ, һеҙ рәхмәткә эйә булырһығыҙ.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

Эй, Әҙәм тоҡомдары! Ысынлап та, Беҙ һеҙҙең ғәүрәтегеҙҙе ҡаплар өсөн һәм һеҙгә биҙәк өсөн кейем бирҙек. Әммә тәҡүәлек кейеме, шул яҡшыраҡ. Был Аллаһ Тәғәләнең ҡөҙрәтенең бер нисә билдәләре, иҫтәренә төшөрҙәр тип ышанам.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Эй, Әҙәм тоҡомдары! Әгәр ҙә һеҙгә арағыҙҙан рәсүлдәр килһә, улар һеҙгә Минең аяттарымды һөйләп бирһә, ул ваҡытта кем тәҡүә булып, төҙәлһә, уларҙан ҡурҡыу юҡ, улар ҡайғырмаҫ.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

Әгәр ерҙәге кешеләр иман килтереп, тәҡүә булһалар, Беҙ уларға күктәрҙән һәм Ерҙән ниғмәттәр бирер инек, ләкин улар ялған булып сыҡты (Беҙҙең аяттар), шуға күрә Беҙ уларҙы ҡылған эштәренә ҡарап яза бирҙек.

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

Донъяла ла, әхирәттә лә беҙгә изгелек тәғәйен ит. Ысынлап та, беҙ Һиңә ҡайтабыҙ (тәүбә итәбеҙ). (Аллаһ): «Мин үҙем теләгән кешегә яза бирермен һәм Минең рәхмәтем барыһын да ҡаплай.

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Тимәк, уларҙан һуң Тәүратты мираҫ итеп алған, был түбән донъяның мөлкәтен үҙләштергән (яуыз) быуын килгән. Шунан улар: «Беҙ ярлыҡарбыҙ», — тинеләр. Ә киләсәктә, әгәр ҙә уларға ла шул тиклем донъяуи байлыҡ килһә, улар ҙа уны мотлаҡ аласаҡ. Улар Китапта (Тәүратта) килешеү менән бәйле түгелме, улар унда яҙылғандарҙы өйрәнһәләр ҙә, Аллаһ тураһында дөрөҫлөктән башҡа бер нәмә лә әйтмәйәсәктәр? Тәҡүәлеләр өсөн теге донъя ере хәйерлерәк. Шунан аңламайһыңмы?

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

Ысынлап та, тәҡүәлеләр, шайтандан килгән яуыз уйҙар (гонаһтар ҡылыу) эҙәрлекләһә, шунда уҡ Аллаһты иҫкә алалар, шунан шул мәлдә (хаталарының яңылышлығын) күрәләр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр һеҙ Аллаһтан ҡурҡһағыҙ, һис шикһеҙ, Ул һеҙгә фурҡан (яҡшы менән яманды айыра белеү һәләте) бирер һәм бөтә хаталарығыҙҙы юйыр һәм һеҙҙе (гонаһтарығыҙҙы) ғәфү итер. Хоҙайҙың рәхмәте ҙур.

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Һеҙҙең менән килешеү төҙөгән һәм улар (килешеүҙең йөкмәткеһен) һис тә кәметмәгән һәм (йәки) һеҙгә дошман булған бер кемгә лә ярҙам итмәгән мөшриктәрҙән башҡа, һуңынан уларға вәғәҙәләрен үтәгеҙ, ваҡыт сикләнгәнсе. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Аллаһ һәм Уның рәсүле менән мөшриктәр менән нисек килешеп (имен) була ала, тик һеҙ Оло Мәсет (Хөдәйбиә) янында (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп, улар һеҙгә ҡарата намыҫлы эш иткәнсе, һеҙ ҙә уларға ҡарата намыҫлы эш итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Ысынлап та, Аллаһы Тәғәләнең әйтеүенсә, айҙар һаны ун ике ай, (ғ.с.) Аллаһтың күктәрҙе һәм Ерҙе яралтҡандағы тәҡдирендә, улар араһында дүрт харам ай бар. Йәғни, тура диндең фарманы, шуға күрә (дүртенсе айҙа) үҙегеҙгә золом итмәгеҙ һәм бөтә мөшриктәр менән дә улар һеҙҙең барығыҙ менән дә һуғышҡан кеүек һуғышығыҙ. Һәм шуны белегеҙ: Аллаһ тәҡүәлеләр менән бергә.

لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ

lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).

Уларҙа бер ҡасан да намаҙ уҡымағыҙ. Ысынлап та, тәүге көндән үк тәҡүәлеккә нигеҙ һалынған мәсет һеҙгә унда намаҙ уҡырға яраҡлыраҡ. Унда үҙҙәрен пакларға теләгән кешеләр бар. Аллаһ таҙа булғандарҙы ярата.

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

Ул (Йософ) уларға ризыҡ әҙерләгәндә: «Миңә һеҙҙең менән бер ата-әсәнән булған туғанығыҙҙы (Бинйәминде) алып килегеҙ, мин игенде тулыһынса үлсәйем һәм ғәскәрҙәрҙең иң яҡшыһы икәнемде күрмәйһегеҙме ни?»

قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

Улар: «Һин ысынлап та Йософмо?» Ул (Йософ) яуап бирҙе: "Мин Йософ, был минең ағайым. Ысынлап та, Аллаһ беҙгә Үҙенең рәхмәтен бирҙе. Ысынлап та, кем диндар һәм сабыр булһа, Аллаһ изгелек эшләгәндәрҙең әжерен әрәм итмәй".

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

Беҙ һинән алда (Мөхәммәтте) түгел, ә ер халҡы араһында үәхи биргән кешене ебәрҙек. Ер йөҙөндә сәйәхәт итеп, үҙҙәренән алда йәшәгәндәр менән (илсене ялғанға сығарғандар) нимә булғанын күрмәгәндәрме ни? Һәм, ысынлап та, теге донъя ере тәҡүәлеләр өсөн хәйерлерәк. Аңламайһыңмы?

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

(атап әйткәндә) улар ингән, аҫтында йылғалар аҡҡан Әҙн ожмахтарына, (ожмахта) улар теләгән бөтә нәмәне ала. Аллаһы Тәғәлә тәҡүәлеләрҙе шулай бүләкләй,

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләр һәм изгелек ҡылғандар менән бергә!

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Һәр ваҡыт тәҡүә булған ҡолдарыбыҙға васыят итәсәк ожмах шулдыр.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Кем дә кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итһә, Аллаһтан ҡурҡһа, Уға бирелгән булһа, улар еңеүсе кешеләр булыр.

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

Беҙ иман килтергән һәм тәҡүә булғандарҙы ҡотҡарҙыҡ.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм уларға: «Үҙегеҙҙең алдығыҙҙағы ғазаптан һәм киләһе ғазаптан (әхирәттә) ҡурҡығыҙ, һеҙ рәхмәткә эйә булырһығыҙ», — тип әйтелһә.

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Аллаһ тәҡүәлеләрҙе уларҙың еңеүе арҡаһында ҡотҡара. Уларға ғазап ҡағылмай, ҡайғырмай.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Раббынан ҡурҡҡандарҙы төркөм-төркөм күккә индерәләр. Шуға күрә улар унда (күккә) барып еткәс, ишектәре асылғас, һаҡсы уларға: «Һеҙгә бәхетле булһын, һеҙ бәхетле!

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

Ул көндө күкрәк дуҫтары бер-береһенә дошманлыҡ күрһәткән, диндарҙарҙан башҡа.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ

yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).

Эй, кешеләр! Ысынлап та, Беҙ һеҙҙе ир менән ҡатындан яралттыҡ, һуңынан бер-берегеҙҙе танып белеү өсөн һеҙҙе милләттәр һәм ҡәбиләләр яһаныҡ. Ысынлап та, арағыҙҙа Аллаһ ҡаршыһында иң аҫыл зат – иң тәҡүәле зат. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе, һәр нәмәгә буйһоноусан.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

Шуға күрә улар намаҙҙарының аҙағына яҡынлашҡанда, уларҙы яҡшы итеп яраштырығыҙ йәки уларҙы яҡшы итеп йөрөтөгөҙ һәм арағыҙҙа ике ғәҙел шаһит менән шаһитлыҡ итегеҙ һәм һеҙҙең шәһәҙәтегеҙ Аллаһ ризалығы өсөн нығынһын. Аллаһҡа һәм Әхирәткә иман килтергәндәргә бирелгән тәғлимәт был. Аллаһтан ҡурҡҡан кешегә һис шикһеҙ ҡотолоу юлын асыр;

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

һәм Ул уға үҙе уйламаған яҡтан ризыҡ бирҙе. Кем дә кем Аллаһҡа тәүәккәлләһә, Аллаһ уның ихтыяждарын һис шикһеҙ үтәйәсәк. Ысынлап та, Аллаһ үҙ эштәрен алып бара. Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә һәр нәмә өсөн ризыҡ бирҙе.

وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا

wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).

Ҡатындарығыҙ араһында инде менструация (климакс) булмаған ҡатындар, әгәр ҙә һеҙ шикләнһәгеҙ (идда осоро тураһында) тимәк, идда өс ай; һәм шулай уҡ (шулай уҡ) ҡатын-ҡыҙҙар, улар айлыҡ булмаған. Шул арала ауырлы ҡатындар өсөн идда ваҡыты бала тапҡанға тиклем. Кем дә кем Аллаһтан ҡурҡһа, Ул уға эштәрендә еңеллек бирер.

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

Был - Аллаһтың һиңә индергән әмере; Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡҡан кешенең хаталарын Аллаһ һис шикһеҙ юйып ташлар һәм әжерен күп тапҡырға арттырыр.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Шулай булғас, кем (үҙ малын Аллаһ юлында) бирһә һәм тәҡүә булһа,

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

Һәм уның иң тәҡүәлеләре унан (йәһәннәмдән) йыраҡ тотоласаҡ,