يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
हे विश्वास करने आले! कुछ रोजी-रूट्टी जो असीं तुहानूं दित्ता है उस दिन आण तों पहलां निवेश करो, जिस वेले खरीददारी-बिक्री नहीं होवेगी, दोस्ती ना होवेगी ते बिनती नहीं होवेगी। जो अविश्वास करदे हन ओह गलत करन वाले हन।
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ते जो लोग अल्लाह ने उहनां दी किरपा नाल उहनां नूं दित्ता है उहनां नाल कंजूस करदे हन, उह कदे वी इह नहीं सोचन कि (कंजूस) उहनां वास्ते भला है, भले ही (कंजूरता) उहनां वास्ते बुरी होवे। जो (खजाने) दे बारे च ओह सोचदे न, उसी कयामत दे दिन (उंदे गले च) लटकाया जाग। आकाश ते धरती च विरासत (जो ऐ) अल्लाह दी ऐ। अल्लाह तुहाडे कम्म विच सावधान रहंदा है।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(अर्थात) जो कंजूस हन, ते दूजे ते कंजूस दा हुकम करदे हन, ते अल्लाह ने उहनां नूं दित्तीआं इनाम नू छुपांदे हन। असी काफिरां वास्ते इक अपमानजनक तड़प तैयार कीता है।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विश्वास करने आले! दरअसल, मते सारे धर्मपरायण लोक ते उंदे भिक्षु असल च लोकें दी दौलत दा सेवन झूठे तरीके कन्ने करदे न, ते (ओह्) (लोगें गी) अल्लाह दे रस्ते कोला बाधा पांदे न। ते जो सोना चांदी दा भंडार रखदे हन ते अल्लाह दे राह विच नहीं खर्च करदे हन, तां उहनां नू खुशखबरी देंदे हन, (कि उहनां नूं) दर्दनाक सजा मिलनी है
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(याद रखो) उस दिन जिस दिन सोना ते चांदी गी नरक च गर्म कीता जंदा हा, फिर उंदे मत्थे, बक्खी ते पीठ गी इस्त्री करदे हे (इसदे आखदे होई) "एह् तुंदी संपत्ति ऐ जेह्ड़ी तुसें अपने आस्तै रक्खी ऐ, इस करी जेह्ड़ा तुसें रक्खे दा ऐ, उसी (इसदे नतीजें दा) स्वाद चखो।
مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).
जो भलाई करन विच बहुत परहेज करदा है, सीमा तों परे जा के संकोच करदा है,
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
ते रही गल्ल उनें लोकें दी जेके कंजूस न ते अपने आप गी काफी समझदे न (परमेसर दी मदद दी लोड़ नेई ऐ),