يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
ოჰ, მორწმუნეებო! ჩადეთ ინვესტიცია იმ საარსებო წყაროდან, რომელიც ჩვენ მოგეცით, სანამ დადგებოდა დღე, როდესაც აღარ იქნება ყიდვა-გაყიდვა, აღარ იქნება მეგობრობა და შუამდგომლობა. ურწმუნოები უსამართლონი არიან.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ალლაჰის გზაზე თავისი სიმდიდრის მომტანი ადამიანის იგავი ჰგავს თესლს, რომელიც შვიდი ყუნწით ამოდის, თითოეულ ყუნწზე ასი თესლია. ალლაჰი ამრავლებს ვისაც ინებებს, რადგან ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(ასევე) მომთმენი ადამიანი, მართალი ადამიანი, მორჩილი ადამიანი, ადამიანი, რომელიც თავის სიმდიდრეს გასცემს და ადამიანი, რომელიც გათენებამდე პატიებას ითხოვს.
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ვერ მოიპოვებ სათნოებას, სანამ არ ჩადებ შენს საყვარელ სიმდიდრეს. და რასაც არ უნდა დახარჯო, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
და ვინც ძუნწობს იმით, რაც ალლაჰმა თავისი მადლით მისცა, ნუ იფიქრებენ, რომ (ძუნწი) მათთვის კარგია, მაშინაც კი, თუ (ძუნწი) მათთვის ცუდია. რასაც ისინი ფიქრობენ, (კისერზე) ჩამოეკიდებიან აღდგომის დღეს. ალლაჰს ეკუთვნის მემკვიდრეობა (რაც არის) ცასა და დედამიწაზე. ალლაჰი ფრთხილობს თქვენს ქმედებებში.
قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ
qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).
უთხარი (მუჰამედ) ჩემს მსახურთ, რომლებმაც ირწმუნეს: „დაე, ლოცვა აღასრულონ და დახარჯონ ის საზრდო, რომელსაც ჩვენ ფარულად ან აშკარად ვაძლევთ, სანამ დადგება დღე, როდესაც აღარ იქნება ყიდვა-გაყიდვა და მეგობრობა“.
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
და ნუ შეიკრავ ხელებს კისერზე და ნუ გაჭიმავ მათ ზედმეტად (ძალიან დიდსულოვნად), თორემ სამარცხვინო და სინანულით დაგატყდება თავს.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
და (მათ შორის ყველაზე მოწყალე ღმერთის მსახურები), რომლებიც ხარჯვისას (სიმდიდრეს) არ არიან ზედმეტად დიდები და არც ძუნწი, ორივე მათგანი გონივრულია,
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(კერძოდ) იმ დღეს (როდესაც) სიმდიდრე და ბავშვები უსარგებლო იქნებიან,
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
მათი მუცელი შორს არის საწოლებისგან, ისინი შიშითა და იმედით ევედრებიან თავიანთ უფალს და ხარჯავენ იმ საარსებო წყაროს ნაწილს, რომელიც ჩვენ მივეცით მათ.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
მართლაც, ისინი, ვინც ყოველთვის კითხულობენ ალლაჰის წიგნს (ყურანს), ასრულებენ ლოცვას და ხარჯავენ იმ საარსებო წყაროს ნაწილს, რომელიც მათ ფარულად და აშკარად მივეცით, იმედოვნებენ ისეთ ვაჭრობას, რომელიც ზარალს არ მოიტანს.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
და როდესაც მათ ეუბნებიან: „დახარჯეთ იმ საარსებო წყაროდან, რომელიც ალლაჰმა მოგცათ“, ურწმუნოები ეუბნებიან მორწმუნეებს: „განა ჩვენთვის შესაფერისია გამოვკვებოთ ისინი, ვინც, თუ ალლაჰი ინებებს, გამოკვებავდა მათ? თქვენ, ჭეშმარიტად, აშკარა შეცდომაში ხართ“.
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
და მათთვის, ვინც იღებს (ემორჩილება) ღვთის მოწოდებას და ასრულებს ლოცვას, მაშინ როცა მათი საქმეები მათ შორის თათბირით (გადაწყდება) და ისინი ხარჯავენ იმ საარსებო წყაროს ნაწილს, რომელიც ჩვენ მივეცით მათ,
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
და მათ საკუთრებაში არის უფლებები როგორც ღარიბებისთვის, რომლებიც ითხოვენ, ასევე ღარიბებისთვის, რომლებიც არ ითხოვენ.
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი შუამავალი და დახარჯეთ (ალლაჰის გზაზე) იმ სიმდიდრის ნაწილი, რომლის მმართველადაც მან დაგნიშნათ. ასე რომ, თქვენგან ისინი, ვინც ირწმუნეს და დახარჯეს (თავისი სიმდიდრე ალლაჰის გზაზე), მიიღებენ დიდ ჯილდოს.
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
და რატომ არ ხარჯავთ თქვენს ქონებას ალლაჰის გზაზე, როცა ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და დედამიწის მთელი მემკვიდრეობა? ეს არ არის იგივე, რაც მათ, ვინც ხარჯავს (თავის ქონებას ალლაჰის გზაზე) თქვენ შორის და იბრძვის (მექას) დაპყრობამდე. ისინი უფრო მაღალი რანგის არიან, ვიდრე მათ, ვინც ხარჯავს (თავის ქონებას) და იბრძვის ამის შემდეგ. და ალლაჰმა აღუთქვა თითოეულ მათგანს უკეთესი (ჯილდო). და ალლაჰმა იცის, რას აკეთებთ.
مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗ وَلَهٗٓ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fa yuḍā‘ifahū lahū wa lahū ajrun karīm(un).
ვინც ალლაჰს კარგ სესხს აძლევს, ალლაჰი ორმაგად დაუბრუნებს მას და ის დაჯილდოვდება კეთილშობილური ჯილდოთი,
اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).
ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც მოწყალებას გასცემენ, კაცები იქნებიან თუ ქალები, და ალლაჰს კარგ სესხს აძლევენ, გამრავლდებიან და დიდებული ჯილდო ექნებათ.
وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
და დახარჯეთ იმისგან, რაც ჩვენ მოგეცით, სანამ რომელიმე თქვენგანს სიკვდილი არ დაადგება; შემდეგ მან (სევდიანად) თქვა: „ღმერთო ჩემო, თუ ჩემი (სიკვდილის) გადადებას ცოტა ხნით კიდევ მოინდომებდი, მაშინ მოწყალებას გავცემდი და ღვთისმოსავთა შორის ვიქნებოდი“.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
მაშ, გეშინოდეთ ალლაჰის, რამდენადაც შეგიძლიათ, მოუსმინეთ და დაემორჩილეთ; და კარგი სიმდიდრე ჩადეთ საკუთარ თავში. ვინც თავს იკავებს სიძუნწისაგან, სწორედ ისინი არიან იღბლიანები.
اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ
in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).
თუ ალლაჰს კარგ სესხს მისცემთ, უეჭველად, ის გაგიმრავლებთ (გადაგიხდით) და გაპატიებთ. ალლაჰი მოწყალეა, მწყალობელია.
۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
ჭეშმარიტად, შენმა უფალმა იცის, რომ შენ (მუჰამედ) დგახარ (ლოცულობ) ღამის ორ მესამედზე ნაკლებს, ან ღამის ნახევარს ან ერთ მესამედს და (ასევე) შენთან მყოფთა გარკვეულ ნაწილს. ალლაჰი განსაზღვრავს ღამისა და დღის ზომას. ალლაჰმა იცის, რომ შენ არ შეგიძლია განსაზღვრო ამ დროის საზღვრები, ამიტომ მოგცა შვება. ამიტომ წაიკითხე ყურანიდან ის, რაც შენთვის ადვილია, მან იცის, რომ შენ შორის იქნებიან ავადმყოფები, და სხვები, რომლებიც დადიან დედამიწაზე ალლაჰის წყალობის საძიებლად, და სხვები, რომლებიც იბრძვიან ალლაჰის გზაზე. ამიტომ წაიკითხე ყურანიდან ის, რაც შენთვის ადვილია, აღასრულე ლოცვა, გადაიხადე ზექათი და მიეცი ალლაჰს კარგი სესხი. რა სიკეთეც არ უნდა გააკეთო საკუთარი თავისთვის, უეჭველად მიიღებ მას ალლაჰისგან, როგორც საუკეთესო ჯილდოს და უდიდეს ჯილდოს. და სთხოვე ალლაჰს პატიება, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალე.
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
და არ უწყობს ხელს ღარიბების გამოკვებას.