وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Και (στείλαμε επίσης) τον Λουτ, όταν είπε στον λαό του: «Γιατί κάνετε μια αποτρόπαια πράξη, την οποία κανείς δεν έχει κάνει πριν από εσάς (σε αυτόν τον κόσμο);
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Πράγματι, έχετε εκδηλώσει την επιθυμία σας για άνδρες, όχι για γυναίκες. Είστε αληθινά ένας λαός που ξεπερνά τα όρια.
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
Και ο λαός του ήρθε αμέσως σε αυτόν. Και από την αρχαιότητα έχουν διαπράξει πάντα ειδεχθή πράγματα. Ο Λουτ είπε: «Ω λαέ μου! Αυτές είναι οι κόρες μου (της γης), είναι πιο άγιες για εσάς, γι' αυτό φοβηθείτε τον Αλλάχ και μην ατιμάζετε το (όνομά) μου απέναντι στον φιλοξενούμενό μου. Δεν υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που να είναι έξυπνος;»
وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ
wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).
Και σώσαμε τον Μωυσή και όσους ήταν μαζί του.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Γιατί πλησιάζετε άντρες για να (εκπληρώσετε) τις επιθυμίες σας, αντί να (πλησιάζετε) γυναίκες; Πράγματι, είστε λαός που δεν γνωρίζει (τις συνέπειες των πράξεών σας).
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Είναι σωστό να πηγαίνετε σε ανθρώπους, να εξαπατάτε και να κάνετε κακό στους τόπους συνάθροισής σας;» Έτσι, η απάντηση του λαού του δεν ήταν άλλη από το να πει: «Φέρτε μας την τιμωρία του Αλλάχ, αν είστε ένας από τους δίκαιους».