اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
دا هغه خلک دي چې (په حقیقت کې) الله تعالی پوهیږي چې د دوی په زړونو کې څه دي. نو له دوی څخه مخ واړوه او هغوی ته نصیحت وکړه او داسې خبرې ورسره وکړه چې د دوی په زړونو کې تاثیر وکړي.
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
دوی یو بل د هغو غلطو کارونو څخه نه منع کوي چې تل یې کوي. دا واقعا، واقعا بد کار دی چې دوی یې کړي دي.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
او د موسی علیه السلام په قوم کې یو قوم وو چې په حق سره یې لارښوونه کوله او په دې سره یې انصاف کاوه او عدالت یې کاوه.
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
او زما نصیحت به ستاسو لپاره ګټور نه وي که څه هم زه وغواړم چې تاسو ته نصیحت وکړم، که څه هم الله وغواړي چې تاسو ګمراه کړي. هغه ستاسو رب دی، او تاسو به هغه ته بیرته ستنیږئ.
يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ
ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).
الله تعالی تاسو ته خبرداری درکوي چې که تاسو مومنان یاست نو بیا هیڅکله دا کار مه کوئ.
وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ
wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).
او د ښار له څنډې څخه یو سړی په منډه راغی او ویې ویل: "ای موسی! په حقیقت کې د ځمکې مشران ستا په اړه بحث کوي ترڅو تا ووژني، نو (له دې ښاره) ووځه، په حقیقت کې زه د هغو کسانو څخه یم چې تا ته نصیحت کوم."
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
په حقیقت کې قارون د موسی علیه السلام له قوم څخه وو، خو هغه له هغوی سره ظلم وکړ، او موږ هغه ته یوه خزانه ورکړې ده چې کیلي یې د ډیرو قوي خلکو لپاره ډېرې درنې وې. (یاد کړئ) کله چې د هغه قوم هغه ته وویل: "ډېر غرور مه کوه، په حقیقت کې الله تعالی فخر کوونکي خلک نه خوښوي."
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
او د ښار له څنډې څخه یو سړی راغی او په بیړه یې وویل: "ای زما قومه! د رسولانو پیروي وکړئ."
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
بیا هغه د هغو کسانو څخه وو چې ایمان یې راوړ او یو بل ته یې د صبر کولو نصیحت کاوه او یو بل ته یې د مینې کولو نصیحت کاوه.
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
پرته له هغو کسانو څخه چې ایمان یې راوړی او ښه عملونه یې کړي او یو بل ته د حق نصیحت کوي او یو بل ته د صبر نصیحت کوي.