اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
ಅವರು (ಖಂಡಿತ) ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಜನರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ.
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೆಟ್ಟದು.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
ಮತ್ತು ಮೂಸಾರ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ (ಜನರಿಗೆ) ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಜನಾಂಗವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರು ಅದರ ಮೂಲಕವೇ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದರೂ ನನ್ನ ಸಲಹೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭು, ಮತ್ತು ಅವನ ಬಳಿಗೇ ನೀವು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲ್ಪಡುವಿರಿ.
يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ
ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).
ನೀವು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬೇಡಿ ಎಂದು ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ
wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).
ಆಗ ನಗರದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು, "ಓ ಮೂಸಾ! ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ (ಈ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗು), ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ." ಎಂದನು.
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಕರುಣ್ ಮೂಸಾ ಅವರ ಜನಾಂಗದವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಖಜಾನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ, ಅದರ ಕೀಲಿಗಳು ಹಲವಾರು ಬಲಿಷ್ಠ ಪುರುಷರಿಗೆ ಹೊರಲು ತುಂಬಾ ಭಾರವಾಗಿದ್ದವು. (ನೆನಪಿಡಿ) ಅವನ ಜನರು ಅವನೊಂದಿಗೆ, "ಅತಿಯಾಗಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಡ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಜನರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ.
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
ಮತ್ತು ನಗರದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವಸರದಿಂದ, "ಓ ನನ್ನ ಜನರೇ! ದೂತರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
ನಂತರ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ಪರಸ್ಪರ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿರಿ ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು.
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾಗಿ, ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಉಪದೇಶಿಸಿದವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.