وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Ялутпа унӑн ҫарне хирӗҫ тухсан, вӗсем кӗлтунӑ: «Ҫӳлхуҫамӑр, пире чӑтӑмлӑх пар, утӑмсене ҫирӗплет, кафирсене хирӗҫ тӑма пулӑш».
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Сирӗн енчен икӗ ҫын хӑранипе (каялла чакасшӑн) чухне, Аллах вӗсене пулӑшаканӗ пулнӑ вӑхӑтра. Çавӑнпа ӗненекенсем Аллах ҫине шанса тӑччӑр.
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
Аллах сирӗн тӑшманӑрсем ҫинчен лайӑхрах пӗлет. Аллах ҫителӗклӗ хӳтӗлевҫӗ пулма тата ҫителӗклӗ Аллах пулӑшуҫӑ пулма (сирӗншӗн).
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Аллах ырӑлӑх панӑ турра ӗненекенсенчен икӗ ҫын каланӑ: «Вӗсене (ҫӗршыв хапхи витӗр тапӑнӑр. Эсир унта кӗрсен, ҫӗнтеретӗр. Эсир ӗненекенсем пулсан, Аллаха ҫеҫ шанӑр».
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Аллах сирӗн ҫине инкек кӳрсен, ӑна Унсӑр пуҫне никам та сирсе яма пултараймасть. Вӑл сире ырӑ кӳрет пулсан, вара Вӑл пурне те тытса тӑрать.
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
Кала (Мухаммед): «Ăнлантарса пар-ха мана, Аллах асапӗ сана ҫитет пулсан, е чӗрӗлӳ кунӗ ҫитет пулсан, эсӗ Аллахсӑр пуҫне (турӑсене) чӗнсе чӗнетӗн-и, эсӗ тӗрӗс пулсан!»
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(Çук), Унран кӑна пулӑшу ыйтатӑн. Вӑл килӗшет пулсан, эсир Унран мӗн ыйтнине (хӑрушлӑха) сирсе ярӗ, эсир вара (Аллахпа) мӗн ҫыхӑнтарнине хӑварӑр.
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
Анчах мӗншӗн-ха вӗсем Пирӗн асап вӗсем ҫине килсен йӑвашшӑн йӑлӑнман? Чӑн та, вӗсен чӗрисем хытса ларнӑ, ҫавӑнпа та Сатана вӗсем яланах мӗн тунине илемлӗ пек кӑтартнӑ.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
Хӑвӑн Турруна кӗҫӗн кӑмӑлпа, ҫемҫе сасӑпа кӗлтӑвӑр. Чӑнах та, Вӑл чикӗрен тухакансене юратмасть.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Вӗсем (асамҫӑсем) ҫапла хуравланӑ: «Чӑнах та, эпир хамӑрӑн Ҫӳлхуҫа патне таврӑнӑпӑр.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Вӗсем хӑйсен ӗҫӗсемшӗн ӳкӗнсе, аташса кайнине ӑнланса илсен, ҫапла каланӑ: «Чӑнах та, пирӗн Ҫӳлхуҫамӑр пире хӗрхенмесен, каҫармасан, эпир ҫухатусем пулӑпӑр».
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Моисей вара хӑйӗн халӑхӗнчен ҫитмӗл ҫынна суйласа илнӗ, вӗсем Эпир палӑртнӑ вӑхӑтра пирӗнтен ӳкӗнме ыйтнӑ. Вӗсене ҫӗр чӗтресе илсен, Моисей каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, Эсӗ ирӗк панӑ пулсан, Эсӗ вӗсене те, мана та ҫакӑнтан маларах пӗтернӗ пулӑттӑн. Пирӗн хушӑри ӑссӑр ҫынсен ӗҫӗсемшӗн Эсӗ пире пӗтеретӗн-и?
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
Ҫак тӗнчере те, леш тӗнчере те пире ырӑлӑх туса пар. Чӑнах та, эпир Сан патна таврӑнатпӑр (ӳкӗнетпӗр). (Аллах) калать: «Эпӗ кама асаплантарас тетӗп, ҫавна асаплантарӑп, Манӑн ырӑлӑхӑм пурне те хупласа тӑрать. Ҫавӑнпа та Эпӗ Хамӑн ырӑлӑха турра ӗненекенсене, закат тӳлекенсене тата Пирӗн сӑвӑсене ӗненекенсене парӑп».
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
Шуйттан сире илӗртме килсен, вара Аллахран хӳтлӗх тупӑр. Чӑнах та, Вӑл пурне те илтекен, пурне те пӗлекен.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(Астӑвӑр), икӗпитлӗ ҫынсем тата чӗринче чирлӗ ҫынсем: «Вӗсем (ӗненекенсем) хӑйсен тӗнӗнче улталаннӑ» тенӗ чухне. (Аллах калать): «Кам Аллаха шанать, вӑл пӗл: Аллах Пурне те Пултаракан, Пурне те Ӑслӑ».
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Пирӗнпе нимӗн те пулмӗ, Аллах пирӗншӗн мӗн хушса хунисӗр пуҫне. Вӑл пирӗн хӳтӗлевҫӗ, ӗненекенсем Аллах ҫине ҫеҫ шанаҫҫӗ».
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
Енчен те вӗсем Аллахпа Унӑн Элчӗ хӑйсене мӗн панипе чӑннипех те кӑмӑллӑ пулсан, ҫапла каланӑ пулсан: «Аллах пире ҫителӗклӗ, Аллахпа Унӑн Элчи пире Хӑйӗн ырлӑхӗнчен пӗр пайне парӗҫ. Чӑнах та, эпир Аллах ҫине шанакансем».
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
тата хыҫа юлнӑ виҫӗ ҫын еннелле. Ҫӗр вӗсене ансӑр пек туйӑннӑ чухне, ҫӗр сарлака пулнӑ пулин те, вӗсен чунӗсем те вӗсемшӗн ансӑр пулнӑ пулин те, вӗсем (Аллах асапӗнчен) тарса хӑтӑлма май ҫуккине пӗлнӗ, анчах унран ҫеҫ тарса хӑтӑлма май ҫуккине пӗлнӗ, вара Аллах вӗсен ӳкӗнӗвӗсене йышӑннӑ, ҫапла вара вӗсем ӳкӗнӳре юлнӑ. Чӑнах та, Аллах ӳкӗнӳсене йышӑнакан, ырӑ кӑмӑллӑ.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Ҫавӑнпа та вӗсем (ӗненӳрен) пӑрӑнсан, ҫапла калӑр: «Аллах мана ҫитет, Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Эпӗ Ун ҫине шанатӑп, Вӑл — Аслӑ Престолӑн Хуҫи».
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Вӑл сире ҫӗр ҫинче ҫӳреме, тинӗсре ишме пултарнӑ Турӑ. Ҫапла вара, эсир карап ҫинче пулсан, вӑл (карап) вӗсене (унти ҫынсене) лайӑх ҫилпе йӑтса шуса пырать, вӗсем вара ун пирки телейлӗ; сасартӑк ҫил-тӑвӑл килчӗ те, вӗсене пур кӗтесрен те хумсем пырса ҫапрӗҫ, вӗсем вара хӑйсене хупӑрласа илнӗ тесе шутларӗҫ (хӑрушлӑх), ҫавӑнпа та вӗсем чунтан Аллаха кӑна кӗлтунӑ. (Калаҫса): «Эсӗ пире ҫак (хӑрушлӑхран) хӑтарсан, эпир пархатарлӑ ҫынсен шутӗнче пулӑпӑр».
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Чӑнах та, эпӗ Аллаха, манӑн Ҫӳлхуҫана тата сирӗн Ҫӳлхуҫана шанатӑп. Пӗр куҫса ҫӳрекен чӗрчунӑн та пурнӑҫ ҫук, анчах Вӑл — ҫамкана тытса тӑраканни (унпа хуҫаланаканни). Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫам тӳрӗ (тӗрӗс) ҫул ҫинче.
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
Вӑл (Лут) каланӑ: «Эпӗ вӑй ҫитернӗ пулсан (сана сирсе яма) е эпӗ ҫирӗп ҫемьере хӳтлӗх тупма пултарнӑ пулсан (паллах, эпӗ пулӑттӑм)».
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Пӗлӗтпе ҫӗр вӑрттӑнлӑхӗсем Аллахӑн, пур ӗҫ те Ӑна таврӑнать. Ҫавӑнпа та Ăна пуҫҫапӑр, Ӑна шанӑр. Санӑн Ҫӳлхуҫа эсӗ мӗн тунине пӗлмесӗр памӗ.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Вӑл (Иаков) каланӑ: «Эй, ачамсем! Пӗр хапхаран ан кӗрӗр, тӗрлӗ хапхаран кӗрӗр, анчах эпӗ сире Аллахран нимӗн чухлӗ те хӳтӗлейместӗп.
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Вӑл (Иаков) хуравланӑ: «Эпӗ хамӑн инкексемпе хурлӑхӑмсем ҫинчен Аллахран ҫеҫ ӳпкелетӗп, эсир пӗлменнине эпӗ Аллахран пӗлетӗп».
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
Çапла вара, эпир сире (Мухаммеда) темиҫе ҫын вилнӗ халӑх патне ятӑмӑр, эсир вӗсене (Корана) вуласа парӑр, вӗсем Ҫӳлти Турра ӗненмеҫҫӗ пулин те. Калӑр: «Вӑл манӑн Ҫӳлхуҫам, Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук, эпӗ Ӑна ҫеҫ шанатӑп, Ӑна ҫеҫ ӳкӗнетӗп».
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
Сирӗн ҫинчи пур пиллӗх те Аллахран килет, вара эсир инкек-синкекпе асаплансан, эсир Унран пулӑшу ыйтатӑр.
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
Хӑвӑра мӗн антарнине (Мухаммеда) вуласа парӑр, урӑхла каласан, хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫа кӗнекине (Корана). Унӑн сӑмахӗсене нимӗн те улӑштарма пултараймасть. Унсӑр пуҫне эсир хӳтлӗх тупаймӑр
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
Эпӗ сирӗнтен тата эсир Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакансенчен пӑрӑнӑп, хамӑн Ҫӳлхуҫана кӗлтӑвӑп, хамӑн Ҫӳлхуҫана кӗлтуса кӑмӑлсӑр пулмӗ тесе шанатӑп».
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
Вӑл (Мухаммед) каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, йышӑнусене тӗрӗс ту.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
Вӑл (Ной) кӗлтунӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, пулӑш мана, мӗншӗн тесен вӗсем мана суйрӗҫ».
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
«Эй, Ҫӳлхуҫам, мана телейлӗ вырӑна ларт, Эсӗ чи лайӑх паракансем пулӑн», — тесе кӗлтӑвӑр.
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
Эпир вӗсене тÿрех ырӑ япала парнелетпӗр-и? (Ҫук), анчах вӗсем ҫакна ӑнланмаҫҫӗ.
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Ҫӗр тата ун ҫинчи мӗн пурри камӑн, эсӗ пӗлетӗн пулсан?»
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
Унтан Элчӗ (Мухаммед) каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, чӑнах та, манӑн халӑх ҫак Корана ним вырӑнне те хуман».
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
«Эй Ҫӳлхуҫамӑр, пирӗнтен тамӑк асапне сирсе яр, мӗншӗн тесен унӑн асапӗ ӗмӗрлӗхе пӗтерет» текенсем вара.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Вӑл (Моисей) каланӑ: «Эй Ҫӳлхуҫам, чӑнах та, эпӗ вӗсем мана суясран хӑратӑп,
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
Вӑл (Моисей) ҫапла хуравланӑ: «Эпӗ нихҫан та тытаймӑп; чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫам манпа пӗрле, Вӑл мана ертсе пырӗ».
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
Вӑл (Ной) каланӑ: «Эй Ҫӳлхуҫам, чӑнах та, манӑн халӑхӑм мана суйрӗ;
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
Вӑл (Аллах) инкеке лекнӗ ҫынсем Хӑйне кӗлтунӑ чухне (вӗсен кӗллине) йышӑнать, инкеке сирсе ярать, сире (ҫынсене) ҫӗр ҫинче халифсем (ертӳҫӗсем) тӑвать мар-и? Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑ пур-и? Эсир питӗ сахал астӑватӑр (Аллах ырлӑхӗсене).
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Çавӑнпа вӑл (Моисей) хуларан хӑраса, сыхӑ (кам та пулин ӑна хӑваласа ҫитсен е тытсан) тухнӑ, вӑл кӗлтунӑ: «Эй Ҫӳлхуҫам, тӳрӗ мар халӑхран ҫӑл мана».
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
Мадьян ҫӗрӗ еннелле ҫул тытнӑ чухне вӑл каллех кӗлтунӑ: «Турӑҫӑм мана тӗрӗс ҫул ҫине тӑраттӑр».
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
Ҫавӑнпа вӑл (Моисей) икӗ хӗрарӑма (выльӑхсене) шыв панӑ, унтан сулхӑн вырӑна таврӑннӑ та кӗлтунӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, мана чӑнах та Эсӗ ман пата янӑ ырӑ япала (апат) кирлӗ».
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Вӑл (Моисей) каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, эпӗ чӑнах та вӗсен ушкӑнӗнчен пӗрне вӗлертӗм, ҫавӑнпа та вӗсем мана вӗлересрен хӑратӑп.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
Вӑл (Луть) кӗлтунӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, пулӑшсам мана (наказани парса) сиен кӳнӗ ушкӑна».
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Ҫынсем хӑрушлӑхпа тӗл пулсан, вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫине Ун патне таврӑнма (ӳкӗнме) чӗнеҫҫӗ, унтан Вӑл вӗсене Хӑйӗн ырӑлӑхне кӑштах парсан, сасартӑк вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем Аллахпа пӗрлешеҫҫӗ.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
тата Аллах ҫине шанса тӑрӑр. Аллах вара сыхлакан пулма ҫителӗклӗ.
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
Вӑл тӳрӗ ҫынсенчен вӗсен тӳрӗлӗхӗ ҫинчен ыйтса пӗлтӗр. Вӑл ӗненмен ҫынсене асаплӑ асап парать.
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
Эпӗ хамӑн Ҫӳлхуҫамран, сирӗн Ҫӳлхуҫаран хӳтлӗх шыратӑп, эсир мана чулпа персе вӗлерме хӑратнинчен.
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
Ҫавӑнпа та ҫийӗнчех Аллах патне таврӑнӑр. Чӑнах та, эпӗ сире Аллахран уҫӑмлӑ асӑрхаттару.