كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).
अहाँ अल्लाह पर कोना काफर करब, जखन अहाँ (मरि गेल छलहुँ) तखन ओ अहाँ केँ जीवन देलनि, तखन ओ अहाँ केँ मारि देलनि, तखन ओ अहाँ केँ फेर सँ जीवित क’ देलनि। तखन हुनका लग अहाँ वापस आबि जायब।
هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).
ओएह छथि जे जीवन दैत छथि आ मृत्युक कारण बनैत छथि आ मात्र हुनके लग अहाँ वापस आबि जायब।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
हे लोक! जँ अहाँ सभ केँ पुनरुत्थानक (दिन) पर संदेह अछि, तखन हम सभ अहाँ सभ केँ धूरा सँ, तखन वीर्यक बूंद सँ, तखन खूनक थक्का सँ, फेर मांसक गांठ सँ जे सिद्ध अछि आ जे अपूर्ण अछि, सँ बनौने छी, जाहि सँ हम सभ अहाँ सभ केँ बुझा सकब; आ हम अहाँ सभ केँ अपन इच्छाक अनुसार पूर्व निर्धारित समय धरि गर्भ मे स्थिर क' देलहुँ, तखन हम अहाँ सभ केँ शिशुक रूप मे बाहर अनलहुँ, तखन (धीरे-धीरे) अहाँ सभ वयस्कता मे पहुँचि गेलहुँ, आ अहाँ सभ मे सँ किछु गोटेक निधन भ' गेलहुँ आ (किछु गोटेक) बहुत बुढ़ापा (बूढ़ापा) मे वापस आबि गेलहुँ, जाहि सँ हुनका आब एहन कोनो बात नहि बुझल छलनि जे पहिने सँ जनैत छलाह | आ देखैत छी जे धरती सूखल अछि, तखन जखन हम सभ ओहि पर पानि (बरखा) पठा दैत छी तखन धरती जीवित भ' जाइत अछि आ उपजाऊ भ' जाइत अछि आ विभिन्न तरहक सुन्दर पौधा (पौधा) उगैत अछि |
اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ
afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).
त की ओ सब (अल्लाह) के वचन पर खरा नहि उतरैत छथि, या हुनका सब के किछु एहन आयल अछि जे पहिने कहियो हुनकर पूर्वज के पास नहि आयल छल?
اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
आ की मनुष्य नै देखैत अछि जे हम ओकरा शुक्राणु के बूंद स बनौने छी, आ ओ स्पष्ट दुश्मन निकलैत अछि !
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ
wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).
आ हमरा सभक लेल दृष्टान्त बनौलनि आ घटनाक उत्पत्ति बिसरि गेलाह; ओ बजलाह, "हड्डी, जे चकनाचूर भ' गेल अछि, ओकरा के जीवित क' सकैत अछि?"
قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ
qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).
कहू (मुहम्मद), "जे एकरा जीवंत करतै, वू (अल्लाह) छै जे एकरा सबसें पहलें सृजित करलकै। आरू वू सब प्राणी के बारे में सर्वज्ञ छै,