بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
ក្នុងនាមអល់ឡោះ ជាព្រះដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា ជាព្រះដ៏មានព្រះហឫទ័យប្រណីសន្ដោស។
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
សូមសរសើរដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់
الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِۙ
ar-raḥmānir-raḥīm(i).
មេត្តាករុណាបំផុត, មេត្តាករុណាបំផុត,
فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).
បន្ទាប់មក អាដាមបានទទួលព្រះបន្ទូលពីព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ ហើយទ្រង់បានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់គាត់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកទទួលយកការប្រែចិត្ត ជាអ្នកដែលមានចិត្តមេត្តាករុណាបំផុត។
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
ហើយដូចគ្នានេះដែរ យើងបានបង្កើតអ្នក (មូស្លីម) ជា «មនុស្សកណ្តាល» ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចធ្វើជាសាក្សីនៃទង្វើរបស់មនុស្ស និងដើម្បីឲ្យអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) ធ្វើជាសាក្សីនៃទង្វើរបស់អ្នក។ យើងមិនបានធ្វើឲ្យវាក្លាយជាគីបឡាដែលអ្នក (ពីមុន) បានងាកទៅរកនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីឲ្យយើងអាចដឹងថាអ្នកណាដើរតាមអ្នកនាំសារ និងអ្នកណាបែរក្រោយ។ ពិតណាស់ (ការរំកិលគីបឡា) គឺពិបាកណាស់ លើកលែងតែអ្នកដែលត្រូវបាន ណែនាំដោយអល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះនឹងមិនបំផ្លាញជំនឿរបស់អ្នកឡើយ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា អាណិតអាសូរបំផុតចំពោះមនុស្សលោក។
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ
qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
លោក (មូសា) បានអធិស្ឋានថា ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់អត់ទោសឱ្យខ្ញុំ និងបងប្រុសរបស់ខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់បញ្ចូលយើងខ្ញុំទៅក្នុងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានសេចក្ដីមេត្តាករុណាបំផុតក្នុងចំណោមសេចក្ដីមេត្តាករុណាទាំងអស់។
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ព្យាការី គឺពួកមូហាជីរីន និងពួកអាន់សារ ដែលបានដើរតាមព្យាការីក្នុងគ្រាលំបាក បន្ទាប់ពីចិត្តរបស់ក្រុមពួកគេស្ទើរតែងាកចេញ ពេលនោះអល់ឡោះបានទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់ពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា អាណិតអាសូរបំផុតចំពោះពួកគេ។
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
ហើយខ្ញុំមិន (ប្រកាស) ខ្លួនឯងថារួចផុតពីកំហុសឆ្គងនោះទេ ពីព្រោះតាមពិតទៅ តណ្ហាតែងតែនាំទៅរកអំពើអាក្រក់ លើកលែងតែ (តណ្ហា) ដែលព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានប្រទានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ
nuzulam min gafūrir raḥīm(in).
ជាការសរសើរ (ដល់អ្នក) ពី (អល់ឡោះ) ដ៏មានព្រះហឫទ័យអភ័យទោស ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា។