وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
आ हुनका (अपन शत्रु) के पाछाँ-पाछाँ चलबा मे कमजोर हृदयक नहि रहू। जँ अहाँ पीड़ा भोगैत छी तँ ई जानि लिअ जे ओहो सभ पीड़ा (ओहो) भोगैत छथि, जेना अहाँ करैत छी, जखन कि अहाँ एखनो अल्लाह सँ ओ उम्मीद क' सकैत छी जे ओ सभ उम्मीद नहि क' सकैत छथि। अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान छथि।
وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ
wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).
आ हम सभ अल्लाह आ हमरा सभ लग आयल सच्चाई पर किएक नहि मानब, भले हम सभ एतेक चाहैत छी जे हमर प्रभु हमरा सभ केँ धर्मी मे शामिल करथि?”
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
हे हमर बच्चा सभ! जाउ, यूसुफ आ ओकर भाइ सभक बारे मे (खबर) ताकू आ अल्लाह केर दया सँ निराश नहि होउ। सचमुच, जे अल्लाह केरऽ दया स॑ निराश होय जाय छै, वू खाली वू छै जे काफर करै छै।"
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ
huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).
ई वैह छथि जे अहाँ केँ बिजली देखाबैत छथि, जे भय आ आशा उत्पन्न करैत छथि, आ ओ मेघ बनबैत छथि |
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
ओ (इब्राहिम) कहलनि, “अपन प्रभुक दया सँ कियो निराश नहि होइत अछि, सिवाय भटकल लोकक।”
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا
ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).
जे लोक के ओ सब बजबैत छलाह, ओ सब स्वयं भगवान के रास्ता खोजैत छलाह, ओहि में स के (अल्लाह के) नजदीक छल। हुनकर दयाक आशा करैत छथि आ हुनकर दण्ड सँ डरैत छथि । सचमुच, तोहर प्रभु केरऽ सजा डरै के बात छै।"
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
(मुहम्मद) कहू, "सत्ते, हम त' अहाँ सन मनुक्ख मात्र छी, जकरा ई प्रकटीकरण भेटल अछि जे वास्तव मे अहाँक भगवान सर्वशक्तिमान भगवान छथि।" तेँ जे कियो अपन प्रभु सँ भेंट करबाक आशा रखैत अछि, ओ नीक काज करय आ अपन प्रभुक पूजा मे कोनो चीजक संगति नहि करय |”
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(की अहाँ सब मुश्रिक छी जे बेसी भाग्यशाली छी) या अहाँ सब छी जे राति मे सजदा करैत आ ठाढ़ भ' क' परलोकक भय सँ आ अपन प्रभुक दयाक आशा मे पूजा करैत छी? कहू, “की जे जनैत अछि, ओ नहि जननिहारक बराबर अछि?” सचमुच, तर्कक अधिकारी मात्र उपदेश भेटैत अछि ।