رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Раббыбыҙ, улар араһына үҙҙәре араһынан бер пәйғәмбәр ебәр, ул уларға Һинең аяттарыңды уҡытыр, уларға китап һәм хикмәт өйрәтер, уларҙы сафландырыр. Ысынлап та, Һин иң ҡөҙрәтле, иң хикмәтлеһең».

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

Һеҙгә (арағыҙҙан) Пәйғәмбәребеҙҙе (Мөхәммәтте) ебәргән кеүек, ул Беҙҙең аяттарыбыҙҙы уҡый, һеҙҙе пакландыра, һеҙгә Китап (Ҡөрьән) һәм Хикмәт (Сөннәт) өйрәтә, һеҙ белмәгән нәмәләрҙе өйрәтә.

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Әгәр ҙә ҡатындарығыҙҙы айырһағыҙ, уларҙың намаҙҙары бөткәнсе, уларҙы яҡшы юл менән тыйығыҙ, йәки яҡшы юл менән айырылышығыҙ (шулай уҡ). Һәм уларҙы тиранлыҡ итеү тигән яуыз ниәт менән тотмағыҙ. Быны эшләгән кеше үҙ-үҙенә золом ҡылған була. Аллаһтың аяттарын мыҫҡыллау өсөн ҡулланмағыҙ. Аллаһ Тәғәләнең һеҙгә биргән ниғмәтен һәм Аллаһ һеҙгә өйрәтер өсөн иңдергәнде, йәғни Китапты (Ҡөрьәнде) һәм Хикмәтте (Сөннәтте) иҫкә төшөрөгөҙ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм белегеҙ: Аллаһ барыһын да белеүсе.

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

Шулай итеп, Аллаһ рөхсәте менән уны еңделәр, Дауыт Жалутты үлтерҙе. Шунан һуң Аллаһ уға (Дауытҡа) батшалыҡ, хикмәт бирҙе һәм уға үҙе теләгәнде өйрәтте. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ҡайһы бер кешеләрҙе икенселәре менән бергә яҡламаһа, был ер, һис шикһеҙ, һәләк буласаҡ. Әммә Аллаһтың бөтә тәбиғәткә лә рәхмәте бар.

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

Ул теләгән кешегә хикмәт бирә. Кемгә аҡыл бирелгән, уға, ысынлап та, күп изгелек бирелгән. Һәм айыҡ аҡыллыларҙан башҡа берәү ҙә иғтибар итмәҫ.

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

Һәм Ул (Аллаһ) уға (Ғисаға) Китапты, Хикмәтте, Тәүратты һәм Инжилде өйрәтте.

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

Мөмкин түгел, кемгәлер Аллаһ тарафынан китап бирелгән, шулай уҡ хикмәт һәм пәйғәмбәрлек, һуңынан ул кешеләргә: «Һеҙ миңә табыныусылар булығыҙ, Аллаһҡа табыныусылар булығыҙ», әммә (ул әйтә): «Һеҙ Аллаһтың ҡолдары булығыҙ, сөнки һеҙ китапты өйрәтәһегеҙ һәм уны өйрәнәһегеҙ!»

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

Һәм (иҫегеҙҙә тотоғоҙ), Аллаһ пәйғәмбәрҙәрҙән килешеүҙе алғас: «Мин һеҙгә китап һәм хикмәт бирһәм, ә һуңынан һеҙгә рәсүл килһә, һеҙҙә булғанды ​​раҫлаусы, һеҙ уға ысын мәғәнәһендә иман килтерерһегеҙ һәм уға ярҙам итерһегеҙ». Аллаһ Тәғәлә: «Һеҙ был турала Минең менән төҙөлгән килешеүҙе ризаһығыҙмы һәм ҡабул итәһегеҙме?» Улар: «Беҙ ризабыҙ», — тип яуап бирҙе. Аллаһ Тәғәлә: «Улайһа, һеҙ (пәйғәмбәрҙәр) шаһитлыҡ итегеҙ, Мин дә һеҙҙең менән бергә шаһит булырмын», — тигән.

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Ысынлап та, Аллаһ мөьминдәргә рәхмәт бирҙе, сөнки (Аллаһ) улар араһынан Пәйғәмбәрҙе (Мөхәммәтте) ебәрҙе, Ул уларға Уның аяттарын уҡыны, уларҙы (йәндәрен) таҙартты, уларға Китап (Ҡөрьән) һәм Хикмәт (Сөннәт) өйрәтте, хатта быға тиклем улар асыҡтан-асыҡ аҙашыуҙа булһалар ҙа.

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Әллә улар кешегә (Мөхәммәдкә) Аллаһы Тәғәлә биргән бүләк өсөн көнләшәләрме? Ысынлап та, Беҙ Ибраһим нәҫеленә китап һәм хикмәт бирҙек һәм уларға бөйөк батшалыҡ (ҡөҙрәт) бирҙек.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

Әгәр ҙә Аллаһ Тәғәләнең рәхмәте һәм Уның һиңә (йә Мөхәммәт) рәхмәте булмаһа, һис шикһеҙ, уларҙан бер төркөм һине аҙаштырырға тырышыр ине. Әммә улар үҙҙәрен генә аҙаштыра һәм һеҙгә бер ниндәй ҙә зыян килтермәй. Һәм (шулай уҡ) Аллаһ һеҙгә Китап (Ҡөрьән) һәм Хикмәт (Сөннәт) иңдерҙе һәм һеҙгә һеҙ белмәгән нәмәләрҙе өйрәтте. Аллаһтың һеҙгә бирелгән йомартлығы сикһеҙ.

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Һәм иҫкә төшөрөгөҙ, ҡасан Аллаһ әйтте: "Эй, Ғайса, Мәрйәм улы! Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ, Минең рәхмәтемде һеҙгә һәм әсәйегеҙгә, ҡасан Мин һеҙҙе Изге Рух менән нығыттым. Һеҙ кешеләр менән һөйләшә ала, ҡасан һеҙ әле бишектә һәм һеҙ оло булғанда. Ҡош Минең рөхсәтем менән, һуңынан һин уға өрҙөң, һуңынан ул Минең рөхсәтем менән (ысын) ҡош булып китте. уларҙы асыҡ мәғлүмәт бирһәләр, улар араһындағы кафырҙар: «Был ысын тылсымдан башҡа нәмә түгел», — тинеләр.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

Бына ошо кешеләргә Беҙ китап, хикмәт һәм пәйғәмбәрлек биргән кешеләр. Әгәр халыҡ (Ҡөрәйеш) уны инҡар итһә, Беҙ уны инҡар итмәгән халыҡҡа тапшырырбыҙ.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Ул йәше еткәс, Беҙ уға ҡөҙрәт һәм белем бирҙек. Беҙ изгелек ҡылғандарҙы шулай бүләкләйбеҙ.

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

(Кешеләрҙе) хикмәт һәм яҡшы тәғлимәт менән Раббыңдың юлына саҡыр һәм улар менән яҡшы юл менән бәхәсләш. Ысынлап та, Раббың кемдең Үҙ юлынан аҙашыуын Ул яҡшыраҡ белә, кемдең тура юлдан барыуын да Ул яҡшыраҡ белә.

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

Үҙенең ҡолон (Мөхәммәтте) төндә Оло мәсеттән Беҙ уға ҡайһы бер аяттарыбыҙҙы (бөйөклөгөбөҙҙө) күрһәтеү өсөн тирә-яғына бәрәкәт биргән Аҡса мәсетенә етәкләгән Аллаһҡа дан булһын. Ысынлап та, Ул барыһын да ишетеүсе, күреүсе!

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

Аллаһы Тәғәлә һиңә (Мөхәммәткә) индергән хикмәттәрҙең бер өлөшө шул. Аллаһтан башҡа илаһтар яралтмағыҙ, юғиһә хурлыҡ хәлендә йәһәннәмгә ташланырһығыҙ һәм (Аллаһтың рәхмәтенән) йыраҡ торорһоғоҙ.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Беҙ Лутҡа хикмәт һәм ғилем бирҙек һәм уны ерәнес эштәр ҡылған ҡаланан ҡотҡарҙыҡ. Ысынлап та, улар яуыз һәм яуыз кешеләр.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

Һәм Беҙ Сөләймәнгә (анығыраҡ ҡанун) аңлау бирҙек; Һәр береһенә хикмәт һәм белем бирҙек, тауҙарҙы һәм ҡоштарҙы буйһондорҙоҡ, улар барыһы ла Дауыт менән данланды. Ә беҙ быны эшләйбеҙ.

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

Шунан мин һинән ҡурҡып ҡастым, шунан Раббым миңә ғилем бирҙе һәм мине илселәрҙән итте.

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

Ибраһим доға ҡыла): «Эй, Раббым, миңә ғилем бир һәм мине тәҡүә кешеләргә индер,

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Ул (Муса) өлгөрөп, аҡылын камиллаштырғас, Беҙ уға хикмәт (пәйғәмбәрлек) һәм белем бирҙек. Беҙ изгелек ҡылғандарҙы шулай бүләкләйбеҙ.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Ысынлап та, Беҙ Лоҡманға хикмәт бирҙек: «Аллаһҡа рәхмәтле бул! Кем рәхмәтле булһа, ул үҙе өсөн рәхмәтле булыр, ә кем рәхмәтле булмаһа, Аллаһ иң бай, иң маҡтаулы».

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

Өйөгөҙҙә Аллаһтың аяттарынан һәм хикмәттәрҙән (пәйғәмбәрегеҙҙең сөннәтенән) уҡылғандарҙы иҫегеҙҙә тотоғоҙ. Ысынлап та, Аллаһ йомшаҡ, бөтә нәмәне белеүсе!

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

Беҙ уның батшалығын нығыттыҡ, уға хәл итеүҙә хикмәт һәм хикмәт бирҙек.

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Һәм Ғайса мәғлүмәт менән килгәс, ул әйтте: «Ысынлап та, мин һеҙгә хикмәт менән килдем һәм һеҙ бәхәсләшкән нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен һеҙгә аңлатыр өсөн килдем.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Исраил балаларына китап (Тәүрат), ҡөҙрәт һәм пәйғәмбәрлек бирҙек, уларға ризыҡ бирҙек һәм уларҙы (ул ваҡытта) башҡа халыҡтарҙан өҫтөн күрҙек.

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

(йәғни) камил хикмәт, әммә киҫәтеүҙәр (улар өсөн) файҙаһыҙ,

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Тап Ул уҡый-яҙа белмәгән халыҡҡа үҙҙәренең араһынан Пәйғәмбәр ебәрҙе, Пәйғәмбәр уларға аяттарын уҡыны, уларҙы (йәндәрен) сафландырҙы, уларға Китап һәм Хикмәт (Сөннәт) өйрәтте, хатта быға тиклем улар асыҡтан-асыҡ аҙашыуҙа булһа ла.