اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Һеҙҙең яҡтағы ике төркөм, Аллаһ уларҙың ярҙамсыһы булһа ла, ҡурҡып (сигенергә) теләгәндә. Шуға күрә мөьминдәр тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһендәр.

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

Тимәк, Аллаһ Тәғәләнең рәхмәте арҡаһында һин (Мөхәммәт) уларға ҡарата йомшаҡ булдың. Ҡаты эш итһәң, ҡырыҫ күңелле булһаң, улар һис шикһеҙ тирә-яҡтағыларҙан алыҫлашасаҡ. Шуға күрә уларҙы ғәфү итегеҙ һәм улар өсөн ғәфү үтенегеҙ, был мәсьәләлә улар менән кәңәшләшегеҙ. Һуңынан ҡарар ҡабул иткәс, Аллаһҡа тәүәккәл ит. Ысынлап та, Аллаһ үҙенә тәүәккәл иткәндәрҙе ярата.

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Әгәр Аллаһ һеҙгә ярҙам итһә, тимәк, һеҙҙе бер кем дә еңә алмаҫ, әгәр Аллаһ һеҙҙе ташлап китһә (ярҙам итмәһә), бынан һуң һеҙгә кем ярҙам итер? Шуға күрә мөьминдәр тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһендәр.

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(Атап әйткәндә) Аллаһҡа һәм Рәсүлгә буйһонғандар, кемдер уға: «Халыҡ (Ҡөрәйеш) һиңә һөжүм итеү өсөн ғәскәр йыйҙы, шуға күрә уларҙан ҡурҡ», — тиһә, күрәһең, (һүҙҙәр) имандарын арттырған һәм улар: «Аллаһ етә (беҙгә ярҙамсы булыу өсөн)», — тип яуап биргән.

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Ә улар: «Беҙҙең фарызыбыҙ тик бойһоноу ғына», — тиҙәр. Әммә улар һинең яҡтан (Мөхәммәт) киткәс, ҡайһы берҙәре төндә стратегиялар планлаштырҙы (ҡарарҙар ҡабул итте), улар элек әйткәндәрҙән башҡа. Аллаһ уларҙың шул төндә ҡорған стратегияларын яҙып ҡуя, шуға күрә уларҙан йөҙ сөйөр һәм Аллаһҡа тәүәккәллә. Яҡлаусы булараҡ Аллаһ етә.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтың һеҙгә бирелгән ниғмәтен иҫкә төшөрөгөҙ: бер халыҡ һеҙгә ҡулдары менән һөжүм итергә ниәтләгәндә, Аллаһ уларҙың ҡулдарын һеҙҙән тыйҙы. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, мөьминдәр бары тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһен.

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

Аллаһ тарафынан ниғмәтләнгән тәҡүәлеләрҙән ике кеше әйтте: «Уларға илдең ҡапҡаһынан һөжүм итегеҙ, әгәр ҙә унда инһәгеҙ, һис шикһеҙ, еңерһегеҙ.

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ беҙҙе унан ҡотҡарғандан һуң, һеҙҙең динегеҙгә кире ҡайтһаҡ, беҙ Аллаһҡа ҙур ялған уйлап сығарыр инек. Аллаһ, Раббыбыҙ теләмәһә, беҙгә уға ҡайтыу ярамай. Раббыбыҙҙың ғилеме һәр нәмәне үҙ эсенә ала. Беҙ тик Аллаһҡа ғына тәүәккәл итәбеҙ. Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең менән халҡыбыҙ араһында ғәҙел (ғәҙел) хөкөм ит. Һеҙ иң яҡшы ҡарар ҡабул итеүсе».

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

Ысынлап та, иман килтергәндәр – Аллаһтың исемен телгә алыу менән йөрәктәре ҡалтырап киткәндәр, һәм үҙҙәренә Уның аяттары уҡылғанда, уларҙың имандары арта (нығый), һәм улар тик Аллаһҡа ғына тәүәккәл итә.

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ), монафиҡтар һәм күңелдәрендә ауырыу булғандар: «Улар (мөьминдәр) үҙ динендә алданды», — тигәндә. (Аллаһ әйтә): «Кем Аллаһҡа тәүәккәлләһә, белһен: Аллаһ Ҡөҙрәтле, Хикмәтле».

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Әммә улар тыныслыҡҡа ынтылһа, уны ҡабул ит һәм Аллаһҡа тәүәккәл ит. Ысынлап та, Ул барыһын да ишетеүсе, белеүсе!

قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Беҙгә Аллаһ Тәғәләнең беҙгә ҡушҡанынан башҡа бер нәмә лә булмаясаҡ.

وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ

wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).

Әгәр ҙә улар Аллаһ һәм Уның рәсүле тарафынан үҙҙәренә бирелгән нәмәләрҙән ысынлап та риза булһалар һәм: «Аллаһ беҙгә етә, Аллаһ һәм Уның рәсүле беҙгә Үҙенең ниғмәттәренән бер өлөшөн бирер, ысынлап та, беҙ Аллаһҡа өмөтләнеүселәр!»

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

Әгәр ҙә улар имандан тайпылһа, әйт: «Аллаһ миңә етә, Унан башҡа илаһ юҡ.

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ

watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).

Һәм уларға мөһим хәбәрҙе уҡығыҙ (тураһында) Нух, ҡасан (ул) үҙ халҡына әйтте: "Эй, минең халҡым! Әгәр һеҙгә ауыр тойола, тип, мин ҡалырға (һеҙҙең менән) һәм минең иҫкәртмәм менән Аллаһ аяттары, тимәк, мин үҙемдең ышанысымды Аллаһҡа һалды.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ

wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).

Муса: «Эй, халҡым, әгәр һеҙ Аллаһҡа ышанһағыҙ, әгәр ҙә һеҙ ысынлап та мосолман булһағыҙ, Уға тәүәккәл итегеҙ», — тине.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Ысынлап та, мин үҙемдең Раббым һәм һеҙҙең Раббығыҙ булған Аллаһҡа тәүәккәлләнем. Бер генә хәрәкәт итеүсе йән эйәһенең дә йәшәүе юҡ, әммә Ул ҡойроҡто тота (уның өҫтөндә идара итә). Ысынлап та, Раббым тура (ғәҙел) юлда.

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Ул (Шуайб) әйтте: "Эй, халҡым! Миңә аңлатығыҙ, әгәр минең Раббымдан асыҡ дәлилдәр бар һәм миңә Уның тарафынан бәхет бирелгән (ул миңә Уның бойороҡтарын боҙоу дөрөҫмө)? Мин һеҙҙе тыйған нәмәләрҙә боҙорға ниәтләмәйем. Уға мин ышанам һәм Уға (шулай уҡ) ҡайтам.

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Күктәрҙең һәм Ерҙең серҙәре Аллаһтыҡы һәм бөтә эштәр Уға ҡайтарыла. Шулай булғас, Уға ғибәҙәт ҡылығыҙ һәм Уға тәүәккәлләгеҙ. Раббығыҙ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ ҡалмаҫ.

وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

Һәм ул (Яҡуп) әйтте: "Эй, балаларым, бер ҡапҡанан инмәгеҙ, төрлө ҡапҡанан инмәгеҙ, әммә мин һеҙҙе Аллаһтың (тәҡдиренән) бер аҙ ҙа яҡлай алмайым. Был ҡарар тик Аллаһ өсөн генә.

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

Шулай итеп, Беҙ һине (Мөхәммәдте) үҙҙәренән бер нисә кеше киткән ҡәүемгә ебәрҙек, һин уларға (Ҡөрьәнде) уҡы, улар иң рәхимле Аллаға инҡар итһәләр ҙә. Әйт: «Ул минең Раббым, Унан башҡа илаһ юҡ, мин Уға ғына тәүбә итәм һәм Уға ғына тәүбә итәм».

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Уларҙың илселәре уларға: «Беҙ ҙә һеҙҙең кеүек кешеләр генә, әммә Аллаһ Үҙенең ҡолдары араһынан теләгән кешеһенә йомартлыҡ бирә.

وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ

wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).

Ә ни өсөн беҙ Аллаһы Тәғәләгә тәүәккәл итмәйбеҙ, әгәр Ул беҙгә юл күрһәткән, һәм беҙ, ысынлап та, һеҙҙең беҙгә ҡылған боҙоҡлоҡтарға сабыр булып ҡаласаҡбыҙ. Тәүәккәлләгәндәр тик Аллаһҡа ғына бирелә».

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(атап әйткәндә) сабыр һәм тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләгән кешеләр.

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

Ысынлап та, иман килтергән һәм Аллаһҡа тәүәккәлләгән кешеләргә шайтандың бер ниндәй ҙә йоғонтоһо булмаясаҡ.

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

Үлмәй торған тере Аллаһҡа тәүәккәллә һәм Уны маҡтап олола! Һәм Уның ҡолдарының гонаһтарын белеүе етә,

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

Һәм ҡөҙрәтле һәм мәрхәмәтле (Аллаһҡа) тәүәккәллә!

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

Шулай итеп, Аллаһҡа тәүәккәллә, ысынлап та, һин (Мөхәммәт) ысын хәҡиҡәттән юғарыраҡһың.

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(йәғни) сабырлыҡ күрһәткән һәм Раббыһына тәүәккәлләгән кешеләр.

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

һәм Аллаһҡа тәүәккәллә. Һәм һаҡсы булараҡ Аллаһ етә.

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Һин (Мөхәммәт) ул кафырҙарға һәм монафиҡтарға буйһонма, уларҙың боҙолоуҙарына иғтибар итмә һәм Аллаһҡа тәүәккәллә. Яҡлаусы булараҡ Аллаһ етә.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Һәм, ысынлап та, уларҙан: «Күктәрҙе һәм Ерҙе кем яралтты?» Улар, һис шикһеҙ, «Аллаһ» тип яуап бирер. Әйт: «Улай булғас, һеҙ Аллаһтан башҡа нимәгә табынғанығыҙҙы беләһегеҙме, әгәр Аллаһ миңә бәлә килтерергә теләһә, улар бәләне алып ташлай алырмы, әллә Аллаһ миңә рәхмәт бирергә теләһә, улар Уның рәхмәтенә юл ҡуймаҫмы?» Әйт: «Миңә Аллаһ етә, тәүәккәлләгәндәр Уға буйһона».

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Һәм һеҙ уның менән нимә тураһында бәхәсләшһәгеҙ ҙә, ҡарар Аллаһтан тора. (Бындай сифаттарға эйә булған) – Аллаһ минең Раббым. Мин Уға тәүәккәлләнәм һәм Уға ҡайтам.

فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ

famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

Һиңә нимә (рәхәтлек) бирелһә лә, был донъяла йәшәү рәхәте. Ә бына иман килтергәндәр өсөн Аллаһ хозурлығында булған нәмәләр хәйерлерәк һәм мәңгелеклерәк, һәм улар бары тик Аллаһҡа ғына тәүәккәл итә.

اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Ысынында, йәшерен һөйләшеүҙәр шайтандың (ғәмәлдәренең) бер өлөшө булып тора, шуға күрә иман килтергән кешеләр ҡайғырыр, ә был (һөйләшеүҙәр) уларға әҙ генә лә бәлә килтермәй, Аллаһтың рөхсәтенән башҡа. Ә мөьминдәр Аллаһҡа тәүәккәлләргә тейеш.

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).

Ысынлап та, Ибраһимда һәм уның менән бергә булғандарҙа һеҙҙең өсөн яҡшы өлгө булды, улар уның халҡына: «Ысынлап та, беҙ һеҙҙән һәм һеҙ Аллаһтан башҡа табынған нәмәләрҙән айырылғанбыҙ, һеҙҙең (кәфәрегеҙҙе) инҡар итәбеҙ һәм беҙҙең менән һеҙҙең арала мәңгелеккә дошманлыҡ һәм нәфрәт бар, тик һеҙ Аллаһҡа ғына ышанғанға тиклем», — тип әйткән һүҙҙәренән башҡа, Ибраһимдың һүҙҙәренән башҡа. Һеҙ, әммә мин Аллаһтың һеҙгә ҡаршы ғазаптарына һис тә ҡаршы тора алмайым». (Ибраһим әйтте): «Раббыбыҙ, беҙ Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә ҡайтабыҙ.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

(Ул) Аллаһ, Унан башҡа илаһ юҡ. Мөьминдәр Аллаһҡа тәүәккәлләһендәр.

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

һәм Ул уға үҙе уйламаған яҡтан ризыҡ бирҙе. Кем дә кем Аллаһҡа тәүәккәлләһә, Аллаһ уның ихтыяждарын һис шикһеҙ үтәйәсәк. Ысынлап та, Аллаһ үҙ эштәрен алып бара. Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә һәр нәмә өсөн ризыҡ бирҙе.

قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Әйт: «Ул – рәхимле, беҙ Уға иман килтерәбеҙ һәм Уға тәүәккәлләйбеҙ.

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا

rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).

(Ул) көнсығыштың һәм көнбайыштың Раббыһы, Унан башҡа илаһ юҡ, Уны үҙеңдең яҡлаусың ит.