حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
എല്ലാ നമസ്കാരങ്ങളും വുദുവും നിങ്ങൾ മുറപോലെ നിർവഹിക്കുക. അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി ഭയഭക്തിയോടെ അവ നിർവഹിക്കുക.
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(കൂടാതെ) ക്ഷമാശീലൻ, നീതിമാൻ, അനുസരണയുള്ളവൻ, ധനം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, പ്രഭാതത്തിനു മുമ്പ് പാപമോചനം തേടുന്നവൻ.
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
ഓ മർയമേ, നിന്റെ രക്ഷിതാവിനെ നീ അനുസരിക്കുകയും, സാഷ്ടാംഗം ചെയ്യുകയും, തലകുനിക്കുന്നവരോടൊപ്പം തലകുനിക്കുകയും ചെയ്യുക.
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
തീർച്ചയായും വേദക്കാരിൽ ചിലർ അല്ലാഹുവിലും, നിങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും, അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിക്കുന്നു. കാരണം അവർ അല്ലാഹുവിനോട് താഴ്മയുള്ളവരാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ വിലകുറച്ച് വിൽക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു അതിവേഗം കണക്ക് കൂട്ടുന്നവനാകുന്നു.
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
റസൂലിന് (മുഹമ്മദിന്) അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ അവർ കേട്ടപ്പോൾ, അവർക്ക് (സ്വന്തം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന്) അറിയാവുന്ന സത്യം നിമിത്തം അവരുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നത് നീ കാണുകയുണ്ടായി. അവർ പറഞ്ഞു: "നാഥാ, ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ (ഖുർആനിന്റെയും മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെയും) സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞങ്ങളെയും നീ രേഖപ്പെടുത്തേണമേ."
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
എളിമയുള്ള ഹൃദയത്തോടും മൃദുലമായ ശബ്ദത്തോടും കൂടി നീ നിന്റെ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക. തീർച്ചയായും, പരിധി ലംഘിക്കുന്നവരെ അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).
തീർച്ചയായും വിശ്വസിക്കുകയും സൽകർമ്മങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുകയും അല്ലാഹുവിന് മുന്നിൽ വിനയം കാണിക്കുകയും ചെയ്തവരാരോ അവരാണ് സ്വർഗാവകാശികൾ, അവർ അതിൽ നിത്യവാസികളായിരിക്കും.
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
എന്റെ നാഥാ, എന്റെ സന്തതികളിൽ ചിലരെ ഞാൻ ഒരു താഴ്‌വരയിൽ, ആദരണീയനായ നിന്റെ (ബൈത്തുള്ള) ഭവനത്തിനടുത്ത്, കൃഷിയില്ലാത്ത ഒരു താഴ്‌വരയിൽ പാർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നാഥാ (അതായത്) അവർക്ക് പ്രാർത്ഥന നിർവഹിക്കാൻ വേണ്ടി. അതിനാൽ ചില ആളുകളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അവരിലേക്ക് ചായ്‌ക്കുകയും അവർക്ക് പഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്യേണമേ, അവർ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
رَبَّنَآ اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِيْ وَمَا نُعْلِنُۗ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ
rabbanā innaka ta‘lamu mā nukhfī wa mā nu‘lin(u), wa mā yakhfā ‘alallāhi min syai'in fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).
ഞങ്ങളുടെ നാഥാ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുന്നതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും നീ അറിയുന്നു. ഭൂമിയിലോ ആകാശത്തോ ഉള്ള യാതൊരു കാര്യവും അല്ലാഹുവിന് മറഞ്ഞിരിക്കുകയില്ല.
رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ
rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).
എന്റെ ദൈവമേ, എന്നെയും എന്റെ മക്കളെയും പേരക്കുട്ടികളെയും പ്രാർത്ഥനയിൽ തുടരുന്നവരാക്കി മാറ്റേണമേ, ഞങ്ങളുടെ ദൈവമേ, ദയവായി എന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുക.
رَبَّنَا اغْفِرْ لِيْ وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ يَوْمَ يَقُوْمُ الْحِسَابُ ࣖ
rabbanagfir lī wa liwālidayya wa lil-mu'minīna yauma yaqūmul-ḥisāb(u).
ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, വിചാരണയുടെ (അന്ത്യദിനം) നാളിൽ എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും വിശ്വസിച്ചവർക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ. ”
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
അവര്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുഖം താഴ്ത്തി, കൂടുതല്‍ ഗൗരവമുള്ളവരായി.
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(അതായത്) അവൻ തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് മൃദുലമായ സ്വരത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
അദ്ദേഹം (സക്കറിയ) പറഞ്ഞു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എന്റെ അസ്ഥികൾ ബലഹീനമാണ്, എന്റെ തല നരച്ച മുടി കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും നിരാശനായിട്ടില്ല."
۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
അയ്യൂബിന്റെ കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം: "(എന്റെ രക്ഷിതാവേ), തീർച്ചയായും എനിക്ക് രോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ കരുണയുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനാണെങ്കിലും."
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
സുൻ നൂനിന്റെ (യൂനാ) കഥയും (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം കോപത്തോടെ പോയപ്പോൾ, നാം അദ്ദേഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ട് വരുത്തുകയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അതിനാൽ വളരെ ഇരുണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു: നീയല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. നീ എത്ര പരിശുദ്ധൻ! തീർച്ചയായും ഞാൻ അക്രമികളിൽ ഒരാളാണ്.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകി, അദ്ദേഹത്തിന് യഹ്‌യയെ നാം പ്രദാനം ചെയ്തു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ (ഗർഭധാരണശേഷിയുള്ളവളാക്കി) നൽകി. തീർച്ചയായും അവർ നന്മയിൽ ധൃതികൂട്ടുന്നവരായിരുന്നു, അവർ പ്രതീക്ഷയോടെയും ഭയത്തോടെയും നമ്മോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ താഴ്മയുള്ളവരുമായിരുന്നു.
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ
allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).
(അതായത്) നമസ്കാരത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ,
وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).
തീർച്ചയായും നാം അവരെ ശിക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. എന്നിട്ടും അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന് കീഴൊതുങ്ങിയില്ല. അവർ താഴ്മ കാണിച്ചതുമില്ല.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
തങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന് പ്രണാമം ചെയ്തും നിന്നുകൊണ്ടും രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നവരും.
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
"ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, നരകത്തിലെ ശിക്ഷ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ ഒഴിവാക്കിത്തരേണമേ, തീർച്ചയായും അതിലെ ശിക്ഷ നിത്യനാശം വരുത്തുന്നതാണ്" എന്ന് പറയുന്നവരുമാകുന്നു അവർ.
وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ
wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).
ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളതെല്ലാം അവന്റേതാണ്. സകലതും അവന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
അവരുടെ വയറുകൾ കിടക്കയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണ്, അവർ ഭയത്തോടും പ്രത്യാശയോടും കൂടി അവരുടെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, നാം അവർക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ളതിൽ നിന്ന് അവർ ചെലവഴിക്കുന്നു.
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
തീർച്ചയായും മുസ്ലിംകളായ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, സത്യവിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, അനുസരണത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, സദ്‌വൃത്തരായ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, ക്ഷമാശീലരായ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, വിനയമുള്ള പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, ദാനം ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, വ്രതമനുഷ്ഠിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, അല്ലാഹുവിനെ കൂടുതൽ ഓർമ്മിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, അല്ലാഹു അവർക്ക് പാപമോചനവും മഹത്തായ പ്രതിഫലവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
നമ്മുടെ ദാസൻ അയ്യൂബിനെ ഓർക്കുക. അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ വിളിച്ച് ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭം: "തീർച്ചയായും പിശാച് എന്നെ ദുരിതവും ദുരിതവും ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു."
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(നിങ്ങളാണോ കൂടുതൽ ഭാഗ്യവാന്മാർ) അതല്ല, പരലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയത്താലും, തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ കാരുണ്യം ആശിച്ചുകൊണ്ടും, രാത്രിയിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചും, നിന്നുകൊണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നവരാണോ നിങ്ങൾ? പറയുക: "അറിവുള്ളവരും അറിയാത്തവരും തുല്യരാണോ?" തീർച്ചയായും, ബുദ്ധിശക്തിയുള്ളവർ മാത്രമേ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുകയുള്ളൂ.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യണമെന്ന് നാം മനുഷ്യരോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചത്, പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ പ്രസവിച്ചത്. മുപ്പത് മാസമാണ് ഗർഭകാലം. മുലകുടി നിർത്തുന്നത് വരെ. അങ്ങനെ അവൻ (കുട്ടി) പ്രായപൂർത്തിയായി നാൽപത് വയസ്സ് തികയുമ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ ചെയ്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദി കാണിക്കാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനും എനിക്ക് നീ മാർഗദർശനം നൽകേണമേ. എന്റെ സന്തതികളിലേക്കും പേരക്കുട്ടികളിലേക്കും ഒഴുകുന്ന നന്മ എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഞാൻ മുസ്‌ലിംകളിൽ ഒരാളാണ്.
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് അല്ലാഹുവിനെ സ്മരിക്കുവാനും, അവതീർണമായ സത്യം അനുസരിക്കുവാനും സമയമായില്ലേ? മുമ്പ് വേദഗ്രന്ഥം നൽകപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ അവർ ആകാതിരിക്കുവാനും സമയമായില്ലേ? അങ്ങനെ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കഠിനമാവുകയും ചെയ്തു. അവരിൽ പലരും ദുഷ്ടന്മാരായി മാറി.
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, സത്യനിഷേധികളുടെ പേരിൽ ഞങ്ങളെ നീ അപവാദത്തിന് ഇരയാക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്ക് നീ പൊറുത്തുതരേണമേ. തീർച്ചയായും നീ തന്നെയാണ് പ്രതാപിയും യുക്തിമാനും.
اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ
innamā anta munżiru may yakhsyāhā.
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) നീ അവനെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതുകാരൻ മാത്രമാകുന്നു.