وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
आ नमाज करू, जकात करू, आ प्रणाम करयवला के संग प्रणाम करू।
حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
सब नमाज आ वज़ूद के नमाज के कायम राखू। आ अल्लाह के लेल श्रद्धापूर्वक करू।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
सचमुच, जे विश्वास करै छै, वू वू छै, जेकरऽ दिल अल्लाह केरऽ नाम लेन॑ पर काँप जाय छै, आरू जब॑ ओकरा आयत केरऽ आयत पढ़लऽ जाय छै त॑ ओकरऽ ईमान बढ़ी जाय छै (मजबूत होय जाय छै) आरू वू खाली अल्लाह प॑ भरोसा करै छै ।
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(अर्थात) जे नमाज करैत छथि आ जे रोजी-रोटी के किछु हिस्सा खर्च करैत छथि जे हम हुनका दैत छी |
وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى
wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.
आ अपन परिवार के आदेश दियौ जे ओ प्रार्थना करथि आ ओकरा करबा मे धैर्य राखू। हम अहाँसँ रोजी-रोटी नहि माँगैत छी, हमहीं अहाँकेँ रोजी-रोटी दैत छी । आ परिणाम (परलोक मे नीक) ओहि लोकनिक लेल होइत छैक जे पुण्यात्मा छथि |
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
आ अपन प्रार्थना के पालन करय वाला लोक।
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
उत्तराधिकारी हेताह
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
(अर्थात) जे (स्वर्ग) जन्नत के उत्तराधिकारी बनत। ओहि मे रहि जाइत छथि।
اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
किताब (अल-कुरान) जे अहाँ (मुहम्मद) पर उतारल गेल अछि ओकरा पढ़ू आ नमाज करू। सचमुच प्रार्थना बुराई आ बुराई (कर्म) के रोकैत अछि | आ (जानू) अल्लाह (नमाज) के याद करब बेसी अछि (अन्य इबादत पर ओकर प्राथमिकता)। अल्लाह जनैत छथि जे अहाँ की करैत छी।
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
तेँ प्रार्थना करनिहार सभक धिक्कार अछि।
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
(अर्थात) जे अपन प्रार्थना मे लापरवाह छथि,