وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).
ते सुलेमान दे राज च जे किश भूत-प्रेत पढ़ेया हा, उदे गै चलदे रेह़। सुलेमान काफिर नेईं हा पर राक्षस गै काफिर हे, ओह् मनुखें गी जादू सिखांदे हे ते जेह्ड़ा बाबुल दे देश च दो सुर्गदूतें गी प्रगट कीता हा, ओह् हारुत ते मरुत हे। भले ही उन्दे च कोई बी इस गल् ला गी आखने शा पैह़लैं किसे गी बी किश नेई सिखाया हा, "सच् च च, अस (तुंदे आस् ते) सिर्फ इक परीक्षा आं, इस आस् ते कुफर नेई करो।" इस करिए उनेंगी दोने (फरिश्ते) कोला सिक्खेआ जे इक (पति) गी अपनी घरेआली कोला केह् (केह् बक्खरा) करी सकदा ऐ। अल्लाह दी इजाजत दे सिवाय अपने जादू नाल किसे नू नुकसान नहीं पहुंचा सकदे। ओह् कुसै चीजै गी सिक्खदे न जेह्ड़ी उनेंगी नुकसान पजांदी ऐ, ते उसी कोई फायदा नेईं होंदी। ते सचमुच, ओ पहले तों ही जानदे हन कि जो वी खरीददा है (जादू दा इस्तेमाल करदा है), ओ परलोक विच निश्चित रूप नाल कोई मुनाफा नहीं मिलदा। ते सचमुच जादू टोने कन्ने अपने आप गी बेचने आलें दे करम बड़े बुरे न, जेकर उनेंगी पता होंदा।
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
ते जादूगर फौरन डिग्गी गे ते सजदा कित्ता।
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
मूसा ने आख्या, “केह़ तुस सच् चाई दे बारे च ग् लाने दे काबिल ओ के, ‘केह़ एह़ जादू टोना ऐ?
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
उंदे फेंकने दे बाद मूसा ने आखेआ, "तुस जेह्ड़ा करदे ओ, ओह् जादू ऐ, वाकई अल्लाह उस जादू दी झूठ गी उजागर करग। वाकई अल्लाह उनें लोकें दा कम्म जारी नेईं रौह्न देग जेह्ड़े नुकसान पजांदे न।"
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
ते जेड़ा अपने सज्जे हत्थ च ऐ उसी फेंक देओ, ओह जो बनांदे न उसी जरूर निगलग। जो उन्शोंने फनामा था, लश फस एक जादू की चाल (भरा)। ते जादूगर जित् थें बी औग, उदे शा बी नेई जीतग।”
وَمِنْ شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِى الْعُقَدِۙ
wa min syarrin-naffāṡāti fil-‘uqad(i).
ते गुस्से (तार) उप्पर उड़ाने आली बुरी (मादा) चुड़ैल कोला,