يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
நம்பிக்கையாளர்களே! மக்களுக்குக் காட்டிக்கொள்வதற்காகத் தன் செல்வத்தைத் தானம் செய்பவனைப் போல, உங்கள் தர்மத்தைக் குறிப்பிட்டு, அதைப் பெறுபவரின் மனதைப் புண்படுத்தி, அதை நீங்கள் கெடுக்காதீர்கள். அவன் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புவதில்லை. (அவனுடைய) உதாரணம், தூசி படிந்த ஒரு வழவழப்பான கல்லைப் போன்றது; பின்னர், அந்தக் கல்லின் மீது கனமழை பெய்யும்போது, கல் மீண்டும் வழவழப்பாகிவிடும். அவர்கள் தாங்கள் செய்வதால் எதையும் பெறுவதில்லை. மேலும், அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
மேலும், தங்கள் செல்வத்தை வேடிக்கைக்காகவும், பிறர் தங்களைக் காட்டிக்கொள்ளவும் புகழப்படவும் விரும்பி அவர்கள் மீது செலவழிப்பவர்களும், அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பாதவர்களும் ஆவார்கள். எவன் ஷைத்தானைத் தன் நண்பனாக்கிக் கொள்கிறானோ, அவன் (ஷைத்தான்) மிகவும் கொடிய நண்பன் என்பதை அவன் அறிவான்.
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
நிச்சயமாக, நயவஞ்சகர்கள் அல்லாஹ்வை ஏமாற்ற விரும்புகிறார்கள், ஆனால் அல்லாஹ்வே அவர்களை ஏமாற்றுகிறான். அவர்கள் தொழுவதற்காக நிற்கும் போது, அதைச் சோம்பலாகச் செய்கிறார்கள். அவர்கள் மக்களுக்கு முன்னால் மகிழ்ச்சியாக இருக்க விரும்புகிறார்கள் (புகழப்பட விரும்புகிறார்கள்). மேலும், அவர்கள் சிறிதளவு தவிர அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதில்லை.
وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).
மேலும் அவர்கள், தங்கள் கருத்தின்படி, "இது அல்லாஹ்வுக்கானது, இது எங்கள் சிலைகளுக்கானது" என்று கூறி, தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் விளைபொருட்களில் சிலவற்றை அல்லாஹ்வுக்கு அர்ப்பணித்தார்கள். அவர்களுடைய சிலைகளுக்கான பகுதி அல்லாஹ்வைச் சென்றடையாது, அல்லாஹ்வுக்கான பகுதி அவர்களுடைய சிலைகளைச் சென்றடையும். அவர்களுடைய முடிவு மிகவும் தவறானது.
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
அவர்கள், இறையச்சமுள்ள மக்களான யூதர்களையும், அவர்களின் துறவிகளான கிறிஸ்தவர்களையும், அல்லாஹ்வையும், மர்யமின் மகனான மஸீஹையும் தவிர மற்ற தெய்வங்களாக ஆக்கினார்கள்; சர்வவல்லமையுள்ள இறைவனை மட்டுமே வணங்குமாறு அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டிருந்தபோதிலும்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணை வைப்பதன் மூலம் அவனுக்கே புகழ் உண்டாகட்டும்.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக, நான் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனே; உங்கள் இறைவன் சர்வவல்லமையுள்ள இறைவன் என்ற வஹியை நான் பெற்றிருக்கிறேன்.” எனவே, எவர் தன் இறைவனைச் சந்திப்பதை எதிர்பார்க்கிறாரோ, அவர் நற்செயல்களைச் செய்யட்டும்; மேலும், தன் இறைவனை வணங்குவதில் எதனுடனும் தன்னை இணைத்துக் கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்.
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவை சிலைகளே; மேலும் நீங்கள் பொய்களைக் கூறுகிறீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவை உங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை அளிக்க வல்லதல்ல; எனவே, அல்லாஹ்விடம் வாழ்வாதாரத்தைக் கேளுங்கள், அவனை வணங்குங்கள், அவனுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள். அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்.
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
ஆகவே ஜெபிக்கிறவர்களுக்கு ஐயோ!
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
(அதாவது) தங்கள் தொழுகைகளில் அலட்சியமாக இருப்பவர்கள்,