بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ
balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
አይደለም! ራሱን ሙሉ በሙሉ ለአላህ የሰጠና መልካምን ያደረገ ሰው፣ በጌታው ዘንድ ምንዳውን ያገኛል፤ ፍርሃትም የለባቸውም፤ እነሱም አያዝኑም።
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ለደካሞች፣ ለታመሙ እና የሚያወጡትን ገንዘብ የማያገኙ ሰዎች ለአላህና ለመልክተኛው ቅን ከሆኑ (ጦርነት አለመሄድ) ኃጢአት የለባቸውም። መልካም የሚያደርጉ ሰዎችን ለመውቀስ ምንም ምክንያት የለም። አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።
وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ
wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).
እነዚያም የጌታቸውን ውዴታ የሚከጅሉ፣ ሶላትንም የሚሰግዱ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ በድብቅም ሆነ በግልጽ የሚለግሱ፣ ክፉውንም በበጎ የሚክዱ፣ እነዚያ (መልካም) መጨረሻቸው ያገኙ ናቸው።
وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
ለጂሃድ የሚታገል ሁሉ፣ ጂሃዱ ለራሱ ነው። በእርግጥም አላህ ከሁሉም ዓለማት እጅግ ባለጸጋ ነው (ምንም አያስፈልገውም)።
وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).
እነዚያም (ውዴታውን) የሚፈልጉን መንገዳችንን እናሳያቸዋለን። አላህም በእርግጥ ከበጎ ሠሪዎች ጋር ነው።
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
የክፉም ዋጋ ተገቢ ክፋት ነው። ይቅርም የሚልና መልካምን የሚያደርግ (ክፉ ለሚሠሩ) ምንዳው ከአላህ ነው። እርሱ በደለኞችን አይወድም።
لَا يَنْهٰىكُمُ اللّٰهُ عَنِ الَّذِيْنَ لَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ وَلَمْ يُخْرِجُوْكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْهُمْ وَتُقْسِطُوْٓا اِلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
lā yanhākumullāhu ‘anil-lażīna lam yuqātilūkum fid-dīni wa lam yukhrijūkum min diyārikum an tabarrūhum wa tuqsiṭū ilaihim, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
አላህ በሃይማኖት ጉዳይ ላይ ላልተጋደሉህ እና ከትውልድ ከተማህ ካላባረሩህ ሰዎች ጋር መልካም ከመሥራት እና ፍትሃዊ ከመሆን አይከለክልህም። በእርግጥም አላህ ፍትሃዊ የሆኑ ሰዎችን ይወዳል።
فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ
fa ammā man a‘ṭā wattaqā.
ስለዚህ (ገንዘቡን) በአላህ መንገድ የሚሰጥና ታዛዥ የሆነ ሰው፤