۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
Fɛɛn yebaliw bɛɛ ka konnɛgɛw be ale fɛ; mɔgɔ si tɛ o lɔn ni ale tɛ. Fɛn minw bɛ dugukolo kan, ani kɔgɔji ra, a b’o lɔn. Furuburu kelen tɛ ben a tɛ min lɔn. Dugukolo dibi kɔnɔ, dannifɛn kelen tɛ yen, fɛɛn jiman wala fɛɛn jalen tɛ yen, min ma sɛbɛ kitabu yɛrɛ yɛrɛ kɔnɔ (Lauh Mahfuzh).
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).
U b'i ɲininga (Muhamadu) lɛrɛ koo la ko: «A bena kɛ tuma jumɛn?» A fɔ ko: "Tiɲɛ na, Apokalipisi lɔnniya be ne Matigi fɛ; mɔgɔ si (mɔgɔ si) tɛ se k'a kɛwagati ɲɛfɔ fɔɔ ale. (Apokalipisi) ka jugu kosɛbɛ (a ka yɛlɛma danfɛnw kama) min be sankolow ni dugukolo kan, o tɛna na i fɛ fɔɔ yɔrɔnin kelen." U b’i ɲininga i n’a fɔ i b’a lɔn. A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, (kiiri loon) lɔnniya be Ala fɛ, nka mɔgɔ fanba t’o lɔn.»
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
A (Yakuba) ko: "E ne deenw! Aw kana don da kelen fɛ, aw kana don da wɛrɛw fɛ, nka ne tɛ se k'aw lafasa hali dɔɔni ka bɔ Ala ka danbe ma. O latigɛli ye Ala kelenpe ta ye. Ne be n jigi la ale kan, minw b'u jigi la ale kan fana."
قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ
qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).
A fɔ (Muhamadu) ko: "Mɔgɔ si tɛ fɛn yebaliw lɔn sankolow ni dugukolo kan, fɔɔ Ala. U t'a lɔn u bena kunu wagati min na."
اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ
innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).
Tiɲɛ na, kiti loon lɔnniya be Ala kelenpe fɛ; ani min bɛ sanji jigi, min bɛ kɔnɔbara ra, ale le ka o lɔn. Ani, mɔgɔ si tɛ se k’a lɔn (tiɲɛn na) a bena min kɛ sini. Ani, mɔgɔ si te se k'a lɔn a bena sa yɔrɔ min na dugukolo kan. Tiɲɛ na, Ala ye ko bɛɛ lɔnbaga ye, ko bɛɛ lɔnbaga lo.