وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Και (θυμήσου) όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Θα κάνω έναν χαλίφη στη γη». Είπαν: «Θα τοποθετήσεις εκεί κάποιον που θα διαφθείρει και θα χύνει αίμα, ενώ εμείς θα Σε δοξάζουμε και θα αγιάζουμε το όνομά Σου;» Είπε: «Πραγματικά, ξέρω ό,τι εσύ δεν ξέρεις».
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
Γι' αυτό, ορίσαμε για τα παιδιά του Ισραήλ ότι όποιος σκοτώσει έναν άνθρωπο, όχι ως αντίποινα για τη δολοφονία άλλου ανθρώπου ή για την πρόκληση διαφθοράς στη γη, είναι σαν να έχει σκοτώσει όλη την ανθρωπότητα. Όποιος σώσει τη ζωή ενός ανθρώπου, είναι σαν να έχει σώσει τη ζωή όλης της ανθρωπότητας. Πράγματι, ο Αγγελιοφόρος μας ήρθε σε αυτούς με σαφείς αποδείξεις. Αλλά πολλοί από αυτούς ανομούσαν μετά από αυτό στη γη.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
Πες (Μωάμεθ): «Επιτρέψτε μου να απαγγείλω τι σας απαγόρευσε ο Αλλάχ. Μην Του συνδέετε τίποτα, να κάνετε καλό στους γονείς σας, να μην σκοτώνετε τα παιδιά σας επειδή είναι φτωχά. Εμείς είμαστε αυτοί που παρέχουμε τροφή σε εσάς και σε αυτά. Μην πλησιάζετε σε βδελυρά έργα, είτε ορατά είτε κρυφά, μην σκοτώνετε ανθρώπους που απαγορεύονται από τον Αλλάχ, εκτός εάν υπάρχουν σωστοί λόγοι. Έτσι σας διατάζει, για να καταλάβετε.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
Και μην σκοτώνετε ανθρώπους που ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει (να σκοτώνουν), εκτός αν υπάρχει βάσιμος (λόγος). Και όποιος σκοτωθεί άδικα, τότε, πράγματι, έχουμε δώσει δύναμη στον φύλακά του, αλλά ας μην υπερβαίνει ο φύλακάς του τα όρια στη θανάτωση. Πράγματι, αυτός είναι που λαμβάνει βοήθεια.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
Έτσι, περπάτησαν και οι δύο, μέχρι που συνάντησαν έναν νεαρό άνδρα, τον οποίο σκότωσε. Αυτός (ο Μωυσής) είπε: «Γιατί σκοτώνεις μια αγνή ψυχή, όχι επειδή σκότωσε έναν άλλον άνθρωπο; Πράγματι, έχεις κάνει κάτι πολύ κακό».