وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

තවද, අපි ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් "අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවෙකුට නමස්කාර නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට සහ දුප්පතුන්ට යහපත කරන්න. මිනිසුන්ට යහපත් වචන කියන්න. සලාත් ඉටු කරන්න. සකාත් ගෙවන්න" යන පොරොන්දුව ලබා දුන් අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). නමුත් ඔබගෙන් සුළු කොටසක් හැර (අන් අය) ඔබ (ප්‍රතික්ෂේප කළ) අතර, ඔබ (තවමත්) විරුද්ධවාදීන් ලෙස සිටියහ.

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට කිසිවක් සමාන නොකරන්න. දෙමාපියන්ට, සමීප ඥාතීන්ට, අනාථ දරුවන්ට, දුප්පතුන්ට, සමීප සහ දුර අසල්වැසියන්ට, සගයන්ට, ඉබ්නු සබීල්ට සහ ඔබට සිටින ඕනෑම සේවකයෙකුට කරුණාව දක්වන්න. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් තමන් ගැනම අහංකාර සහ ආඩම්බර වන අයව ප්‍රිය නොකරයි.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

(මුහම්මද් තුමාණෙනි) මෙසේ පවසන්න: “දෙවියන් වහන්සේ ඔබට තහනම් කර ඇති දේ මට කියන්න දෙන්න. ඔහුට කිසිවක් සම්බන්ධ නොකරන්න, ඔබේ දෙමාපියන්ට යහපත කරන්න, ඔබේ දරුවන් දුප්පත් නිසා ඔවුන් මරා නොදැමිය යුතුය. ඔබට සහ ඔවුන්ට පෝෂණය සපයන්නේ අපිය. දෘශ්‍යමාන හෝ සැඟවුණු පිළිකුල් සහගත ක්‍රියාවන්ට ළං නොවන්න, අල්ලාහ් විසින් තහනම් කර ඇති පුද්ගලයින් නිවැරදි හේතුන් මත මිස ඝාතනය නොකරන්න. මෙසේ ඔහු ඔබට අණ කරයි, එවිට ඔබ තේරුම් ගනු ඇත.

فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ

falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).

ඔවුන් යූසුෆ් (එතැනට) ඇතුළු වූ විට, ඔහු තම දෙමාපියන් වැළඳගෙන (ස්ථානයක් සූදානම් කර) “දෙවියන් කැමති නම්, ආරක්ෂිතව ඊජිප්තු දේශයට ඇතුළු වන්න” යැයි පැවසීය.

وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

ඔහු තම දෙමාපියන් සිංහාසනයට ඔසවා තැබුවේය. ඔවුන් (සියල්ලන්ම) ඔහුට (යූසුෆ්ට) හිස නමා ආචාර කළහ. ඔහු (යූසුෆ්) මෙසේ පැවසීය: “අහෝ මාගේ පියාණෙනි! මෙය මාගේ පෙර සිහිනයේ අර්ථ නිරූපණයයි. තවද නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා එය සැබෑ කළේය. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මා සිරගෙයින් නිදහස් කළ විට සහ ඔහු ඔබව ගමෙන් ගෙන ආ විට, ෂෙයිතාන් මා සහ මගේ සහෝදරයන් අතර (සම්බන්ධතා) විනාශ කළ පසු, නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මට යහපත කළේය. නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා තමා කැමති දේ කෙරෙහි මෘදුය. නියත වශයෙන්ම ඔහු සියල්ල දන්නා, සියලු ප්‍රඥාවන්තය.

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

තවද ඔබගේ ස්වාමින් වහන්සේ ඔබට අණ කර ඇත්තේ ඔහු හැර අන් අයට නමස්කාර නොකරන ලෙසත්, ඔබේ දෙමාපියන්ට යහපත කරන ලෙසත්ය. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු හෝ දෙදෙනාම ඔබේ රැකවරණය යටතේ මහලු වියට පත් වුවහොත්, ඔවුන් දෙදෙනාටම "ආ" යන වචනය නොකියන්න, දෙදෙනාටම කෑ නොගසන්න, දෙදෙනාටම හොඳ වචන කියන්න.

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

ඔවුන් දෙදෙනා කෙරෙහි මහත් සෙනෙහසින් යටහත් පහත් වී මෙසේ පවසන්න: “අහෝ මාගේ ස්වාමීනි! මා කුඩා කල ඔවුන් දෙදෙනාම මට ඉගැන්වූ පරිදි ඔවුන් දෙදෙනාටම ප්‍රේම කරන්න.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ඔහු තම දෙමාපියන්ට ඉතා භක්තිමත් විය. ඔහු අහංකාර පුද්ගලයෙකු හෝ අකීකරු පුද්ගලයෙකු නොවීය.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

සහ මගේ මවට කැපවී සිටි අතර, ඔහු මාව අහංකාර හෝ කාලකණ්ණි කළේ නැත.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

තවද අපි මිනිසුන්ට තම දෙමාපියන්ට යහපත කිරීම අනිවාර්ය කර ඇත්තෙමු. තවද ඔබ නොදන්නා දෙයකට මාව සම කරන ලෙස ඔවුන් ඔබට බල කළහොත්, ඔවුන්ට කීකරු නොවන්න. ඔබ නැවත පැමිණීම මා වෙත පමණි, ඔබ කළ දේ මම ඔබට දන්වන්නෙමි.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

තවද අපි මිනිසාට ඔහුගේ දෙමව්පියන්ට (යහපත්කම් කරන ලෙස) අණ කළෙමු. ඔහුගේ මව ඔහුව දුර්වල තත්ත්වයෙන් ගැබ්ගෙන, අවුරුදු දෙකක දී කිරි වැරුවාය. මටත් ඔබේ දෙමව්පියන්ටත් කෘතඥ වන්න. ඔබ මා වෙත පමණක් නැවත පැමිණීමට නියමිතය.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

තවද අපි මිනිසුන්ට තම දෙමාපියන්ට යහපත කරන ලෙස අණ කළෙමු. ඔහුගේ මව ඔහුව දුෂ්කර ලෙස ගැබ්ගෙන, දුෂ්කර ලෙස ඔහුව බිහි කළාය. කිරි වැරීම දක්වා ගැබ්ගැනීමේ කාලය මාස තිහකි. ඔහු (දරුවා) වැඩිහිටියෙකු වී වයස අවුරුදු හතළිහක් වූ විට, ඔහු මෙසේ යාච්ඤා කරයි: “මගේ ස්වාමීනි, ඔබ මට සහ මගේ දෙමාපියන්ට ලබා දුන් ඔබේ ආශිර්වාදයන්ට කෘතඥ වීමටත්, ඔබ අනුමත කරන යහපත් ක්‍රියාවන් කිරීමටත් මට හැකි වන පරිදි මට මඟ පෙන්වීම ලබා දෙන්න. මගේ දරුවන්ට සහ මුණුබුරන්ට ගලා යන යහපත මට ලබා දෙන්න. නියත වශයෙන්ම මම ඔබ වෙත පසුතැවිලි වෙමි. සැබවින්ම මම මුස්ලිම්වරුන්ගෙන් කෙනෙකි.”