وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានទទួលការសន្យាពីកូនចៅអ៊ីស្រាអែលថាៈ ចូរកុំគោរពបូជាអ្វីក្រៅពីអល់ឡោះ ហើយចូរធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិ កុមារកំព្រា និងអ្នកក្រីក្រ។ ហើយចូរនិយាយពាក្យសំដីល្អទៅកាន់មនុស្ស អធិស្ឋាន និងបង់ហ្សាកាត់។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក អ្នកបានងាកចេញ (បដិសេធ) លើកលែងតែផ្នែកតូចមួយនៃអ្នក ហើយអ្នកនៅតែជាអ្នកប្រឆាំង។
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
ហើយចូរគោរពបូជាអល់ឡោះ ហើយកុំភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយទ្រង់ឡើយ។ ហើយចូរមានចិត្តល្អចំពោះឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ អ្នកជិតខាងជិតឆ្ងាយ មិត្តរួមការងារ អ៊ីបន សាប៊ីល និងអ្នកបម្រើណាម្នាក់របស់អ្នក។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមិនចូលចិត្តមនុស្សដែលក្រអឺតក្រទម និងមានមោទនភាពចំពោះខ្លួនឯងឡើយ។
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថាៈ សូមឱ្យខ្ញុំសូត្រអ្វីដែលអល់ឡោះបានហាមឃាត់អ្នក។ ចូរកុំភ្ជាប់អ្វីមួយជាមួយទ្រង់ ចូរធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់អ្នក ហើយកុំសម្លាប់កូនរបស់អ្នកដោយសារតែពួកគេក្រីក្រ។ យើងជាអ្នកផ្តល់អាហារដល់អ្នក និងដល់ពួកគេ។ ចូរកុំចូលទៅជិតទង្វើដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម ទោះបីជាអាចមើលឃើញ ឬលាក់កំបាំងក៏ដោយ ចូរកុំសម្លាប់មនុស្សដែលអល់ឡោះហាមឃាត់ លើកលែងតែហេតុផលត្រឹមត្រូវ។ ទ្រង់បញ្ជាដូច្នេះ ដើម្បីឱ្យអ្នកយល់។
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានចូលទៅក្នុង (កន្លែង) យូសុហ្វ គាត់បានឱប (ហើយរៀបចំកន្លែងមួយសម្រាប់) ឪពុកម្តាយរបស់គាត់ ដោយនិយាយថា "ចូរអ្នកចូលទៅក្នុងទឹកដីអេហ្ស៊ីបដោយសុវត្ថិភាពចុះ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យ"។
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ហើយគាត់បានលើកតម្កើងឪពុកម្តាយរបស់គាត់ឡើងគ្រងរាជ្យ។ ហើយពួកគេ (ទាំងអស់គ្នា) បានឱនក្បាលចុះចំពោះគាត់ (យូសុហ្វ)។ ហើយគាត់ (យូសុហ្វ) បាននិយាយថា ឱលោកឪពុករបស់ខ្ញុំ! នេះជាការបកស្រាយសុបិនពីមុនរបស់ខ្ញុំ។ ហើយជាការពិតណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានធ្វើឱ្យវាក្លាយជាការពិត។ ជាការពិតណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានធ្វើល្អចំពោះខ្ញុំ នៅពេលដែលទ្រង់បានដោះលែងខ្ញុំចេញពីគុក និងនៅពេលដែលទ្រង់បាននាំអ្នកចេញពីភូមិ បន្ទាប់ពីសាតាំងបានបំផ្លាញ (ទំនាក់ទំនង) រវាងខ្ញុំនិងបងប្អូនរបស់ខ្ញុំ។ ជាការពិត ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំមានចិត្តទន់ភ្លន់ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់ចង់បាន។ ពិតណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកដឹងបំផុត ជាអ្នកប្រាជ្ញបំផុត។
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
ហើយម្ចាស់របស់អ្នកបានបញ្ជាអ្នកកុំឱ្យគោរពបូជាក្រៅពីទ្រង់ ហើយឱ្យធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ឬទាំងពីរនាក់ឈានដល់វ័យចាស់ជរាក្នុងការថែទាំរបស់អ្នក ចូរកុំនិយាយទៅកាន់ពួកគេទាំងពីរថា "អា" ហើយកុំស្រែកដាក់ពួកគេទាំងពីរ ហើយចូរនិយាយពាក្យសំដីល្អៗទៅកាន់ពួកគេទាំងពីរ។
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ហើយចូរអ្នកបន្ទាបខ្លួនចំពោះលោកទាំងពីរដោយក្តីស្រលាញ់ដ៏ធំធេង ហើយចូរអ្នកនិយាយថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ស្រឡាញ់លោកទាំងពីរ ដូចដែលលោកទាំងពីរបានបង្រៀនខ្ញុំកាលពីខ្ញុំនៅតូច។
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
ហើយមានភក្ដីភាពយ៉ាងខ្លាំងចំពោះឪពុកម្ដាយរបស់គាត់ ហើយគាត់ក៏មិនមែនជាមនុស្សឆ្មើងឆ្មៃ (ឬ) មនុស្សមិនស្ដាប់បង្គាប់ដែរ។
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
ហើយបានលះបង់ចំពោះម្តាយរបស់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់មិនបានធ្វើឱ្យខ្ញុំក្រអឺតក្រទម ឬវេទនាឡើយ។
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
ហើយយើងបានកំណត់ថាមនុស្សលោកត្រូវធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេបង្ខំអ្នកឱ្យភ្ជាប់ខ្ញុំជាមួយនឹងអ្វីដែលអ្នកមិនដឹង ចូរកុំគោរពតាមពួកគេ។ មានតែខ្ញុំទេដែលជាអ្នកវិលត្រឡប់ ហើយខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកអំពីអ្វីដែលអ្នកបានប្រព្រឹត្ត។
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
ហើយយើងបានបញ្ជាមនុស្សលោក (ឲ្យធ្វើល្អ) ចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន។ ម្តាយរបស់គាត់បានមានផ្ទៃពោះគាត់ក្នុងស្ថានភាពទន់ខ្សោយកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ហើយបានឲ្យគាត់ឈប់បំបៅដោះនៅអាយុពីរឆ្នាំ។ ចូរពួកអ្នកដឹងគុណចំពោះយើង និងចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកអ្នក។ មានតែយើងទេដែលនឹងវិលត្រឡប់ទៅរកយើង។
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
ហើយយើងបានបញ្ជាមនុស្សឱ្យធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ម្តាយរបស់គាត់បានមានផ្ទៃពោះគាត់ដោយលំបាក ហើយបានសម្រាលកូនគាត់ដោយលំបាក។ រយៈពេលនៃការមានផ្ទៃពោះរហូតដល់ការឈប់បំបៅគឺសាមសិបខែ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់ (កូន) ពេញវ័យ ហើយឈានដល់អាយុសែសិបឆ្នាំ គាត់អធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ប្រទានការណែនាំដល់ខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចដឹងគុណចំពោះពរជ័យរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ខ្ញុំ និងឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ ហើយដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចធ្វើអំពើល្អដែលទ្រង់យល់ព្រម ហើយសូមទ្រង់ប្រទានសេចក្តីល្អដល់ខ្ញុំ ដែលនឹងហូរចុះមកលើកូនៗ និងចៅៗរបស់ខ្ញុំ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំសូមសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់ ហើយខ្ញុំជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកមូស្លីម"។