اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
እነዚያ ያመኑትና የተሰደዱትና በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት እነዚያ የአላህን እዝነት የሚከጅሉ ናቸው። አላህም መሓሪና አዛኝ ነው።
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ጌታቸውም ጥያቄያቸውን ተቀበለ (በማለት)፡- "ከእናንተ ውስጥ ወንድም ሆነ ሴት መልካም የሠራውን ሥራ አላባክንም፤ ምክንያቱም ከእናንተ ውስጥ አንዳንዶቹ ከሌሎቹ የተወለዱ ናቸው። ስለዚህ የተሰደዱትንና ከቤታቸው የተባረሩትን፣ በመንገዴም የተጎዱትን፣ የተጋደሉትንና የተገደሉትን ክፉ ሥራዎቻቸውን በእርግጥ እሰርቃቸዋለሁ፤ ከአላህ ዘንድ ምንዳ አድርገው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች አስገባቸዋለሁ። አላህም ዘንድ መልካም ምንዳ አለ።"
وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ
waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).
እነሱ ከሃዲዎች እንደ ሆኑ እናንተም እንደነሱ (ከእነሱ ጋር) ከሃዲዎች እንድትሆኑ ይፈልጋሉ። ወደ አላህ መንገድ እስኪመለሱ ድረስ ከነሱ ውስጥ አንዳቸውንም ወዳጆች አታድርጉዋቸው። ቢዞሩም ያዙዋቸውና ባገኛችሁበት ቦታ ሁሉ ግደሏቸው። ከእነሱም ውስጥ ታማኝ ጓደኛ ወይም ረዳት አታድርጉ።
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
በእርግጥም መላእክት በራሳቸው ላይ ግፍ እየፈጸሙ ሕይወታቸውን ያጡ ሰዎች (መላእክት) “እንዴት ናችሁ?” ብለው ጠየቁ። እነሱም “እኛ በምድር ላይ (መካ) የተጨቆኑ ሕዝቦች ነን” አሉ። እነሱም “አላህ ምድር ሰፊ አይደለምን? ወደ እርሷ መሰደድ (መዘዋወር) ትችያለሽ?” ሲሉ ጠየቁ። ስለዚህ እነዚያ ሰዎች በሲኦል ውስጥ ናቸው፣ እና ያ (ጃሃነም) ወደዚያ ለመመለስ በጣም መጥፎው ቦታ ነው።
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
በአላህ መንገድ የተሰደደ ሰው በዚህች ምድር ላይ ለስደት ሰፊ ቦታና ብዙ (ምግቦችን) በእርግጥ ያገኛል። ለአላህና ለመልክተኛው ሲል ለመሰደድ በማሰብ ቤቱን የሚወጣ ሰው (ወደ መድረሻው ከመድረሱ በፊት) ሞት ይደርስበታል፤ በእርግጥም ምንዳው በአላህ ዘንድ የተረጋገጠ ነው። አላህም መሐሪ አዛኝ ነው።
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህ መንገድና በነፍሶቻቸው የሚታገሉ፣ እነዚያም ለሙሃጂሮች (ለሙሃጂሮች) መጠጊያና እርዳታ የሚሰጡ፣ እርስ በእርሳቸው ይጠብቃሉ። እነዚያም ያመኑና ያልተሰደዱ፣ እስኪሰደዱ ድረስ ልትጠብቋቸው ምንም ግዴታ የለባችሁም። (ነገር ግን) በሃይማኖት (መከላከል) እርዳታ ቢጠይቁህ፣ በአንተና በእነርሱ መካከል ስምምነት ላደረጉ ሰዎች ብቻ እርዳታ መስጠት አለብህ። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
እነዚያም ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህም መንገድ ላይ የታገሉ፣ እነዚያም (ለሙሃጂሮች) የሚያስጠጉና የሚረዱት፣ እነዚያ እውነተኛ አማኞች ናቸው። ለእነርሱ ምሕረትና የከበረ ሲሳይ አላቸው።
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱት በገንዘባቸውና በነፍሶቻቸው በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት በአላህ ዘንድ ከፍ ያለ ደረጃ አላቸው። እነዚያም የሚያሸንፉት እነሱ ናቸው።
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ
wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
እነዚያም ከተበደሉ በኋላ ለአላህ ሲሉ የተሰደዱት በዱንያ መልካም ቦታ በእርግጥ እንሰጣቸዋለን። በኋለኛውም ዓለም ምንዳ በእርግጥ ታላቅ ነው ቢያውቁ ኖሮ።
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).
እነዚያም በአላህ መንገድ የተሰደዱ፣ ከዚያም የሚገደሉ ወይም የሚሞቱ፣ አላህ በእርግጥ ዕድሉን ይሰጣቸዋል (ገነት)። አላህም በእርግጥ መልካሙን ሲሳይ ሰጪ ነው።
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ከእናንተም ውስጥ ጥቅምና ዕድል ያላቸው ሰዎች ለዘመዶቻቸው፣ ለድሆችና በአላህ መንገድ ለሚሰደዱት (እንደማይረዱ) አይማሉ፤ ይቅር ይባባሉና ይታገሱ። አላህ ለእናንተ ይቅር ቢልላችሁ አትወዱምን? አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
ሰዎችም ለወላጆቻቸው መልካም እንዲያደርጉ (አስገድደናቸዋል)። አንተም በማታውቀው ነገር እንድታጋራኝ ቢያስገድዱህ አትታዘዛቸው። መመለሻህ ወደ እኔ ብቻ ነው፤ የሠራኸውንም እነግርሃለሁ።
لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ
lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
(ምርኮውም) ከትውልድ ከተማቸው ለተባረሩና ንብረታቸውን ለተዉት ምስኪኖች ከአላህ ችሮታንና (ውዴታውን) ለመፈለግ እንዲሁም የአላህንና የመልእክተኛውን ሃይማኖት ለመርዳት ሲሉ ነው። እነሱ እውነተኛ ሕዝቦች ናቸው።