مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
தன் செல்வத்தை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவழிப்பவரின் உவமையானது, ஏழு தண்டுகளை முளைக்கவிடும் ஒரு விதையைப் போன்றது; ஒவ்வொரு தண்டிலும் நூறு விதைகள் உள்ளன. அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்குப் பெருக்குகிறான், மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
எவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுகிறார்களோ, பின்னர் தாங்கள் தானமாக அளித்ததை இழிவாகப் பேசியோ அல்லது பெறுபவரின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தியோ உடன் விடாமல் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடமிருந்து வெகுமதியைப் பெறுவார்கள். அவர்களிடம் அச்சம் இல்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
நம்பிக்கையாளர்களே! மக்களுக்குக் காட்டிக்கொள்வதற்காகத் தன் செல்வத்தைத் தானம் செய்பவனைப் போல, உங்கள் தர்மத்தைக் குறிப்பிட்டு, அதைப் பெறுபவரின் மனதைப் புண்படுத்தி, அதை நீங்கள் கெடுக்காதீர்கள். அவன் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புவதில்லை. (அவனுடைய) உதாரணம், தூசி படிந்த ஒரு வழவழப்பான கல்லைப் போன்றது; பின்னர், அந்தக் கல்லின் மீது கனமழை பெய்யும்போது, கல் மீண்டும் வழவழப்பாகிவிடும். அவர்கள் தாங்கள் செய்வதால் எதையும் பெறுவதில்லை. மேலும், அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடுவதற்கும், தங்கள் ஆன்மாக்களை வலுப்படுத்திக் கொள்வதற்கும் தங்கள் செல்வத்தைச் செலவழிக்கும் மக்களின் உவமையானது, ஒரு பீடபூமியில் அமைந்துள்ள ஒரு தோட்டத்தைப் போன்றது. அதற்குப் பெருமழை பெய்தால், அத்தோட்டம் இருமடங்கு கனிகளைத் தரும். பெருமழை அதற்கு நீர் பாய்ச்சாவிட்டால், பனித்துளி (போதுமானதாக இருந்தாலும்) பாய்ச்சும். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவது உங்கள் (முஹம்மதுவின்) கடமையல்ல; மாறாக, தான் நாடியவர்களுக்கு அல்லாஹ்வே வழிகாட்டுகிறான். நீங்கள் கொடுக்கும் செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும், அது உங்களுக்கே உரியது. மேலும், அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரத்தை நாடாமல் இன்ஃபாக் (வஞ்சகத்தை) கொடுக்காதீர்கள். நீங்கள் முதலீடு செய்யும் செல்வத்திற்கு, நிச்சயமாக உங்களுக்கு முழுமையான கூலி வழங்கப்படும், மேலும் உங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படவும் மாட்டாது.
۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
தர்மம் செய்யவோ, நற்செயல்கள் செய்யவோ, அல்லது மக்களிடையே சமாதானத்தை நிலைநாட்டவோ ஏவுபவர்களின் இரகசிய உரையாடல்களைத் தவிர, அவர்களுடைய பெரும்பாலான இரகசிய உரையாடல்களில் நன்மை ஏதுமில்லை. எவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி அவ்வாறு செய்கிறாரோ, அவருக்கு நாம் விரைவில் ஒரு பெரும் வெகுமதியை வழங்குவோம்.
وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
மேலும், நாடோடி அரபிகளில் சிலர், தாங்கள் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) செலவிடுவதை ஒரு நஷ்டமாகக் கருதுகின்றனர்; உங்களுக்கு ஆபத்து நேரிடுவதற்காக அவன் காத்திருக்கிறான், அந்த ஆபத்தால் தாக்கப்படுபவர்கள் அவர்களே. அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.
وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).
மேலும், நாடோடி அரபியர்களில் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவர்களும் உள்ளனர்; அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) செலவிடுவதை, அல்லாஹ்வை நெருங்குவதற்கான ஒரு வழியாகவும், தூதரின் பிரார்த்தனையைப் பெறுவதற்கான ஒரு வழியாகவும் காண்கிறார்கள். நிச்சயமாக அறிந்து கொள்ளுங்கள், கொடுப்பது என்பது அவர்கள் (அல்லாஹ்வை) நெருங்குவதற்கான ஒரு வழியாகும். பின்னர் அல்லாஹ் அவர்களைத் தனது கருணையில் (சுவர்க்கத்தில்) சேர்ப்பான்; நிச்சயமாக, அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.
اِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لَا نُرِيْدُ مِنْكُمْ جَزَاۤءً وَّلَا شُكُوْرًا
innamā nuṭ‘imukum liwajhillāhi lā nurīdu minkum jazā'aw wa lā syukūrā(n).
(அவர் கூறும்போது), "நிச்சயமாக, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடியே உங்களுக்கு உணவளிக்கிறோம்; உங்களிடமிருந்து எந்தப் பதிலையோ நன்றியையோ நாங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை."
اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ
illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.
ஆனால், அவர் தம்முடைய உன்னதமான இறைவனின் திருப்தியை நாடிய காரணத்தினாலேயே அதைக் கொடுத்தார்.